De nieuwste aflevering van Ontvoerd liet kijkers ademloos achter. Je zag hoe John van den Heuvel de 32-jarige Johoral begeleidde. Hij vocht voor het terugzien van zijn zoontje Cyprian van twee jaar.
Het jongetje werd ruim een jaar geleden door zijn moeder meegenomen naar Polen. Sindsdien had Johoral geen enkel contact meer. De pijn, onzekerheid en hoop maakten deze aflevering aangrijpend en emotioneel.
Het turbulente verleden van Johoral
Johoral had geen eenvoudige jeugd. Als jongen droomde hij ervan profvoetballer te worden, maar dat lukte nooit. Uiteindelijk vond hij werk in de horeca. Daar kwam hij in aanraking met alcohol en drugs.
Zijn moeder greep uiteindelijk in en hielp hem tijdelijk op de rails. In die periode ontmoette hij Marcellina. Hun relatie was destructief, vol feesten en slechte gewoontes. Toen Marcellina zwanger bleek, raakte Johoral volledig in paniek. “Dat overviel mij”, zegt hij.
De geboorte van Cyprian veranderde alles
Ondanks zijn paniek besloten ze het kind te houden. Johoral liet zich opnemen in een afkickkliniek om van zijn verslavingen af te komen. Na de geboorte van Cyprian namen de spanningen toe.
Marcellina vertrok naar Polen, terwijl Johoral later volgde toen hij geld had gespaard. Daar mocht hij zijn zoon maar enkele uren per week zien. Toen zijn geld opraakte, keerde hij terug naar Nederland. Het contact met Marcellina verslechterde daarna nog verder.
Toenemende problemen en schokkend nieuws
De ruzies namen toe nadat Johoral stopte met betalen van alimentatie. Volgens hem deed hij dat op advies van zijn advocaat. Marcellina beschuldigde hem van nalatigheid.
Enkele maanden later kreeg Johoral een bericht dat hem kapot maakte. Zijn zoontje zou leukemie hebben. “Dan stort je wereld in”, vertelde hij. Daarna ontving hij geen enkele informatie meer over Cyprians gezondheid. Voor Johoral begon een periode van angst en wanhoop.
Een nieuwe poging in Polen
John besloot Johoral te helpen. Samen met zijn team reisde hij mee naar Polen. Daar hoopten ze een hereniging mogelijk te maken. Na enkele dagen observeren werd een afspraak geregeld in een speeltuin.
Johoral wachtte gespannen. Marcellina verscheen eerst niet, waardoor de spanning steeg. “Ik zou het wel behoorlijk schofterig vinden als je zo’n jongen laat komen en zij komt niet opdagen. Even afwachten nog”, zei John.
De eerste ontmoeting met Cyprian
Na enige tijd kwam Marcellina toch opdagen, samen met haar ouders en Cyprian. Het jongetje herkende zijn vader nauwelijks. Hij liep zelfs bij hem weg. “Hij loopt weg van hem, hè”, merkte John op.
Langzaam begon Cyprian zich open te stellen. De eerste signalen van herkenning verschenen voorzichtig. Na afloop zei Johoral opgelucht: “Voor mijn gevoel ging het beter dan verwacht, omdat ik dacht dat hij mij helemaal niet meer zou herkennen.”
Moeizame gesprekken met de familie
Een dag later volgde een nieuwe ontmoeting. Opnieuw waren de ouders van Marcellina aanwezig. John besloot met hen te praten. “We komen hier niet om ruzie te maken”, zei hij rustig.
Toch verliep het gesprek moeizaam. De ouders wilden wachten tot de rechtszaak in september. Marcellina zelf reageerde nog feller. “Hij wilde mijn huis in brand steken”, zei ze. Daarna voegde ze toe: “Ik heb geen woorden meer voor hem.”
Een onverwachte wending
Ondanks de tegenwerking kwam er toch positief nieuws. De rechtszaak vond inmiddels plaats en viel in Johoral’s voordeel uit. De rechter bepaalde dat hij zijn zoon vaker mocht zien. Daarmee kreeg hij eindelijk de kans om de band met Cyprian te herstellen. Voor Johoral betekende dit hoop en een nieuw begin. De strijd was zwaar, maar de uitspraak gaf hem eindelijk een reden om vooruit te kijken.
