De familie Jelies, bekend van het programma Een Huis Vol, heeft hun vertrouwde leven in Nederland achter zich gelaten voor een nieuw avontuur in Spanje. Voor Janneke en haar man Johan was het geen makkelijke beslissing, maar ze voelden dat het tijd was voor een andere levensstijl.
De verhuizing betekende een grote verandering, niet alleen voor hen, maar ook voor hun acht kinderen. Elk kind reageert anders op het nieuwe leven in Spanje, iets waar Janneke zich dagelijks bewust van is. In een openhartig gesprek met JM Ouders deelt ze haar zorgen, inzichten en hoop over deze bijzondere periode in hun leven.
Aandacht verdelen in een groot gezin
Het runnen van een groot gezin vraagt veel energie, vooral in een nieuw land waar routines opnieuw moeten worden opgebouwd. Janneke vertelt dat ze bewust probeert om elk kind de aandacht te geven die het nodig heeft.
“Overdag gaat veel aandacht naar de kleintjes, die neem ik dan even apart of ik ga met ze naar het park. Soms houden we een filmavond met de jongsten.” Ze beseft dat sommige kinderen sneller de aandacht naar zich toetrekken dan anderen.
“Sommige kinderen eisen hun aandacht op, dan moet je wel opletten dat je degene die timide is, ook even apart neemt. Dat vind ik wel iets om op te letten, vooral in Spanje ben ik hier veel mee bezig.”
Het nieuwe leven in Spanje biedt veel mogelijkheden, maar ook uitdagingen. De jongere kinderen genieten van het buitenleven, terwijl Janneke steeds zoekt naar balans tussen zorg, aandacht en tijd voor zichzelf.
De taalbarrière en het wennen aan het Spaanse schoolsysteem maken het er niet eenvoudiger op. Toch benadrukt ze dat het belangrijk is om kleine momenten samen te koesteren, omdat die het gezin dichter bij elkaar brengen.
Een nieuw leven met nieuwe vragen
De verhuizing heeft Janneke ook aan het denken gezet over wat echt belangrijk is. Ze wil niet alleen dat haar kinderen wennen aan hun nieuwe omgeving, maar vooral dat ze gelukkig zijn. “Of ze op hun plek zitten en gelukkig zijn,” zegt ze met nadruk.
Dat gevoel van thuis zijn is voor haar de belangrijkste graadmeter van succes. ’s Avonds, wanneer het drukke gezinsleven even tot rust komt, zoekt Janneke bewust de verbinding met haar oudere kinderen. “Dan zitten we lekker te kletsen onder de overkapping.”
Deze momenten zijn waardevol, omdat ze helpen om te begrijpen hoe elk kind zich voelt in deze nieuwe fase. Voor Janneke draait opvoeden niet alleen om praktische zorg, maar vooral om emotionele aandacht. Ze wil weten wat er leeft in het hoofd en hart van haar kinderen, zeker nu hun wereld zo veranderd is.
De worsteling van dochter Jennie
Niet ieder kind heeft het even gemakkelijk met de emigratie. Vooral dochter Jennie mist haar oude leven op Urk. Janneke vertelt: “Ze wil liever naar Nederland toe. Daar had ze al veel opgebouwd; ze heeft haar werk en veel vrienden en vriendinnen op Urk.
Als we dit tien jaar eerder hadden gedaan, had ze dat hier opgebouwd.” Deze openheid laat zien dat Janneke begrijpt hoe ingrijpend zo’n verhuizing kan zijn, zeker voor tieners die hun eigen sociale leven hebben.
Ondanks deze moeilijkheden probeert het gezin samen sterk te blijven. Er wordt gepraat, gelachen en gehuild, en iedereen leert omgaan met de veranderingen op zijn eigen manier.
Janneke beseft dat geluk niet vanzelf komt, maar dat het groeit door aandacht, begrip en liefde. Haar wens is simpel maar krachtig: weten dat haar kinderen echt gelukkig zijn, waar ze ook wonen.
