Monique Westenberg heeft haar volgers geraakt met een openhartige en emotionele update over haar hondje Gioia. De afgelopen periode stond volledig in het teken van zorgen, medische behandelingen en moeilijke beslissingen.
Gioia kampt al langere tijd met ernstige gezondheidsproblemen, waardoor het leven van Monique grotendeels werd beheerst door ziekenhuisbezoeken en onzekerheid. De situatie bereikte eind vorig jaar een dieptepunt, toen artsen aangaven dat zij nauwelijks nog iets konden betekenen. Toch lijkt er inmiddels voorzichtig ruimte voor hoop te ontstaan, iets wat Monique zichtbaar dankbaar stemt.
Een zwaar jaar vol medische tegenslagen
Via Instagram laat Monique weten hoe heftig het afgelopen jaar voor haar en Gioia is geweest. De steun van haar volgers betekent volgens haar meer dan woorden kunnen uitdrukken. In haar bericht schrijft zij: “We hebben echt een stom jaar achter de rug wat haar gezondheid betreft.
Ze begon het afgelopen jaar met een zware hernia en spondylose. Daarnaast heeft ze natuurlijk al zes jaar artrose in haar achterpoten.” De klachten zorgden voor veel pijn en beperkte bewegingsvrijheid, waardoor dagelijkse handelingen steeds moeilijker werden.
Dankzij alternatieve behandelingen leek er aanvankelijk verbetering te komen. Monique vertelt dat acupunctuur en roodlichttherapie ervoor zorgden dat de hernia onder controle bleef. Gioia knapte zichtbaar op en leek haar levenslust terug te krijgen.
Die positieve periode werd echter abrupt onderbroken. In de zomer werd bij Gioia kanker vastgesteld, wat alles opnieuw op scherp zette. Monique schrijft hierover: “Mijn wereld stond stil, maar we besloten te vechten.”
Zware gevolgen van chemobehandelingen
De keuze om te starten met chemobehandelingen was ingrijpend en niet zonder risico’s. Door de behandelingen werd de weerstand van Gioia ernstig verlaagd. Daardoor kreeg zij een bacteriële infectie in haar achterpootjes, die al snel levensbedreigend werd. De situatie escaleerde snel en Gioia moest worden opgenomen in het ziekenhuis.
Monique beschrijft deze periode als een van de zwaarste momenten uit haar leven.In haar eigen woorden schrijft zij: “Ze belandde in het ziekenhuis en lag te vechten voor haar leven… Machteloos en kapot van verdriet bleef ik hopen dat ze erbovenop zou komen, want ze verdiende het niet om op deze manier te gaan.
Deze meid was gelukkig ook echt nog niet klaar hier op aarde…” De onzekerheid en angst waren groot, maar tegen alle verwachtingen in mocht Gioia uiteindelijk weer mee naar huis.
Een moeilijke beslissing met grote gevolgen
Na die ziekenhuisopname nam Monique een ingrijpende beslissing. Zij besloot de chemobehandelingen niet voort te zetten. De reden was helder en emotioneel zwaar. Ze wilde Gioia niet nog zwakker maken.
Monique licht toe dat het simpelweg het één of het ander moest zijn. Gioia voelde zich beter zonder chemo en liet weer vrolijk gedrag zien. Dat gaf Monique vertrouwen, al bleef de angst op de achtergrond aanwezig. Die hoop kreeg in december opnieuw een flinke klap. Gioia kon op een gegeven moment niet meer zelfstandig opstaan.
Monique ging opnieuw naar het ziekenhuis, waar zij slecht nieuws kreeg. De artsen gaven aan niets meer voor haar hondje te kunnen doen. Dat moment kwam hard aan en liet diepe sporen na. Huilend keerde Monique terug naar huis, met een gevoel van machteloosheid.
Volhouden tegen alle verwachtingen in
Ondanks het zware oordeel van de artsen weigerde Monique op te geven. Thuis besloot zij direct opnieuw te starten met roodlichttherapie, gedreven door hoop en vertrouwen. Wat er daarna gebeurde, voelde voor haar als een klein wonder en gaf nieuwe energie.
De volgende ochtend stond Gioia weer zelfstandig op, iets wat Monique diep raakte. Dat moment gaf haar nieuwe moed en bevestigde dat doorzetten zin had. Monique zette de behandelingen voort en zag haar hondje stap voor stap verder opknappen.
Tot op de dag van vandaag lijkt Gioia zich opvallend goed te voelen. Monique schrijft hierover: “Tot op de dag van vandaag is ze supervrolijk en speels en laat ze me elke dag voelen dat ze nog zó graag bij ons is.” De band tussen hen lijkt door alles wat zij samen hebben meegemaakt alleen maar sterker geworden.
Een persoonlijke les uit een emotionele periode
Monique sluit haar bericht af met een boodschap die duidelijk uit het hart komt. De afgelopen periode heeft haar geleerd hoe belangrijk het is om te vertrouwen op het eigen gevoel.
Ze eindigt haar update met de woorden: “Luister altijd naar je gevoel. Mijn meisje. Mijn warrior.” Het verhaal van Gioia raakt veel volgers en laat zien hoe diep de band tussen mens en dier kan zijn.
