De ontwikkelingen in Winter Vol Liefde volgen elkaar in hoog tempo op, zeker sinds de komst van Iris in Noorwegen. Hans lijkt zichtbaar op te bloeien door haar aanwezigheid en straalt enthousiasme uit.
Dat enthousiasme blijft echter niet onopgemerkt bij Thérèse, die het tafereel met gemengde gevoelens gadeslaat. Terwijl Hans volledig lijkt op te gaan in de aandacht voor Iris, groeit bij Thérèse het besef dat haar plek in dit avontuur verandert. Dat inzicht zet haar aan tot een beslissing die zowel emotioneel als definitief blijkt.
Een gesprek buiten het zicht van Iris
Thérèse voelt dat een eerlijk gesprek onvermijdelijk is en kiest voor een direct moment. “Mag ik hem even stelen van jou?” vraagt Thérèse aan Iris, die zichtbaar twijfelt. Toch stemt Iris in en blijft zij achter.
Vervolgens richt Thérèse zich tot Hans met de vraag: “Ga je even mee naar de slaapkamer?” Zodra zij samen zitten, laat Thérèse weinig ruimte voor misverstanden. “Als ik jou vraag om even te praten, dan weet je al hoe laat het is”, zegt ze. Daarna volgt haar duidelijke boodschap: “Ik ga naar huis.”
De reactie van Hans komt recht uit het hart
Het besluit van Thérèse komt hard aan bij Hans, die zichtbaar moet schakelen. Zijn reactie is oprecht en emotioneel. “Dat vind ik jammer. Echt heel jammer. Want ik vind je een hele lieve, goede meid”, zegt hij.
De woorden onderstrepen dat zijn gevoelens voor haar echt zijn. Tegelijk beseft Hans dat hij haar niet kan tegenhouden. De situatie dwingt hem om haar keuze te respecteren, hoe moeilijk dat moment ook is. De sfeer in de kamer wordt beladen en stil.
Verschillende levens die niet samenkomen
Volgens Thérèse ligt haar vertrek niet aan Hans als persoon, maar aan hun levensstijl. “Mijn hobby zal nooit matchen met jouw hobby”, legt ze rustig uit. Hans zoekt avontuur en vrijheid in activiteiten zoals kajakken.
Thérèse leeft juist voor haar honden, die een centrale plek innemen in haar bestaan. “Die kunnen niet mee in de kajak. Dus je zult altijd rekening moeten houden met de dieren. Dat zie ik niet voor me.” Voor haar voelt dat verschil te groot om te overbruggen.
Begrip en emotie gaan hand in hand
Hans toont begrip voor haar uitleg en reageert opvallend mild. “Ik ben het helemaal met je eens”, zegt hij, terwijl hij een arm om haar heen slaat. Ondanks dat begrip wil Thérèse haar standpunt nog één keer helder verwoorden.
“Mijn keuze is niet om van jou als mens weg te gaan. Mijn keuze is om weg te gaan omdat ik dat leven met die beesten wil hebben.” Die woorden maken duidelijk dat haar hart bij haar dieren ligt, zonder afbreuk te doen aan haar waardering voor Hans.
Een afscheid dat zichtbaar raakt
Na het gesprek volgt een lange en stevige omhelzing, waarin de emoties vrij spel krijgen. Hans blijft herhalen hoe jammer hij het vertrek vindt, wat Thérèse zichtbaar raakt. Ze benadrukt nog één keer haar gevoel: “Hans is echt een leuk en lief mens”.
Daarna pakt zij haar koffers en laat Noorwegen achter zich. Het afscheid markeert het einde van haar avontuur in Winter Vol Liefde. De keuze voelt definitief, maar ook trouw aan wie zij is en hoe zij wil leven.
