Het tweede seizoen van Het Waren 2 Fantastische Dagen is gestart met een aflevering die direct onder de huid kruipt. In de villa waar bekende Nederlanders samenkomen, worden geen oppervlakkige gesprekken gevoerd. Emoties krijgen ruim baan en persoonlijke verhalen komen zonder filter op tafel.
Vooral het relaas van Caroline van der Plas maakt diepe indruk. De 58-jarige politica spreekt openhartig over het verlies van haar man Jan, die zij in 2019 verloor aan alvleesklierkanker. Haar woorden zijn rauw en oprecht, en laten zien hoe dichtbij het verdriet nog altijd is.
Een beladen ontmoeting in de villa
In de eerste aflevering schuiven naast Caroline ook Ruud de Wild en Estelle Cruijff aan. De sfeer slaat al snel om wanneer het gesprek op de dood en het hiernamaals komt. Wat begint als een open gedachtewisseling, verandert in een indringend moment van herinnering.
Caroline vertelt over een ervaring die zij nooit meer zal vergeten. Het gaat over de dag waarop zij en haar man de vernietigende diagnose kregen te horen. Een dag die in haar geheugen gegrift staat, tot in de kleinste details.
Het moment dat alles veranderde
Caroline neemt de kijker mee naar het ziekenhuis. In de hal stond een piano, ogenschijnlijk een onschuldig detail. Vlak voordat zij en Jan naar de arts gingen, speelde iemand het nummer Danny Boy. Dat lied had voor haar al een bijzondere betekenis.
“Dat liedje is ook gespeeld op de begrafenis van mijn vader. Dat wou mijn moeder heel graag”, vertelt Caroline in een eerder gedeeld fragment van de uitzending. De muziek raakte haar direct. Het voelde als meer dan toeval.
Omdat het nummer tijdens de uitvaart van haar vader klonk, kreeg het moment een bijna symbolische lading. “En omdat het op mijn vaders begrafenis was gespeeld, dacht ik: dit is mijn vader.”
Op dat moment was er nog geen bevestiging van kanker. Toch voelde zij dat het mis was. “Maar ik hoorde dit spelen en ik dacht: ‘het is mis. We krijgen gewoon een slechte diagnose’”, blikt ze terug. Haar intuïtie bleek pijnlijk juist.
Kippenvel tot op haar gezicht
De herinnering aan dat moment bezorgt haar nog steeds rillingen. De emotie is zichtbaar wanneer ze verder praat. “Ik krijg er nu nog kippenvel van. Ik dacht: ‘mijn vader verwelkomt hem alvast’. Dat gevoel had ik. Ik krijg kippenvel tot op mijn gezicht.”
De woorden vallen zwaar in de villa. Het is een gedachte die troost biedt, maar tegelijk het verlies extra tastbaar maakt. Voor Caroline was het alsof twee werelden elkaar kort raakten, nog voordat het onvermijdelijke nieuws werd uitgesproken.
Jan overleed in 2019 aan alvleesklierkanker, een ziekte die vaak pas laat wordt ontdekt. Sindsdien staat haar leven in het teken van herinneringen, werk en familie. Toch blijft het gemis voelbaar in onverwachte momenten. De uitzending laat zien dat rouw geen rechte lijn kent. Het verdriet kan jaren later nog even scherp aanvoelen als op de eerste dag.
Liefde die niet vervangbaar is
Ook over haar liefdesleven is Caroline opvallend eerlijk. Sinds het overlijden van ‘haar Jan’ heeft zij geen nieuwe relatie gehad. Voor haar voelt liefde onlosmakelijk verbonden met hem.
“Nee, het komt gewoon nooit meer terug. Ik zeg weleens: ik wil geen man, ik wil Jan. En die is er niet meer.” Die uitspraak zegt alles over de plek die hij in haar hart inneemt. Het is geen gesloten deur uit angst, maar uit trouw aan wat zij samen hadden.Later in de aflevering spreekt zij zelfs over de mogelijkheid dat er ooit iemand anders in haar leven zou komen. Haar reactie is veelzeggend.
“Als ik nu een andere relatie zou krijgen of verliefd zou worden – daar kan je niks aan doen, dat word je of dat word je niet – ik zou dat nu nog steeds als vreemdgaan zien.” Het toont hoe diep haar loyaliteit gaat. Voor Caroline is liefde geen hoofdstuk dat eenvoudig herschreven kan worden.
Een aflevering die raakt
Met deze openhartige bekentenis zet Het Waren 2 Fantastische Dagen direct de toon voor het nieuwe seizoen. De serie bewijst opnieuw dat echte gesprekken meer indruk maken dan welk spektakel ook.
Caroline laat een kant van zichzelf zien die verder gaat dan politiek. Zij toont zich weduwe, dochter en geliefde. Haar verhaal herinnert eraan hoe muziek, herinneringen en intuïtie samen kunnen komen in één beslissend moment.
De aflevering maakt duidelijk dat rouw en liefde onlosmakelijk met elkaar verbonden blijven. Het verlies van Jan vormt nog altijd een belangrijk deel van haar leven. De vraag is hoe kijkers haar openheid hebben ervaren en of haar woorden herkenning oproepen bij anderen die een dierbare verloren.
