In Winter Vol Liefde zien kijkers hoe André ineens een stuk zelfverzekerder door het avontuur beweegt. Waar hij aan het begin nog wat onwennig en geremd overkwam, lijkt hij nu volledig open te bloeien. Dat levert leuke televisie op, maar roept ook vragen op.
André lijkt eindelijk los te komen
In de eerste afleveringen werd André door veel kijkers gezien als de man die maar moeilijk op gang kwam. Hij oogde voorzichtig, alsof hij nog moest wennen aan de setting én aan Debbie. Inmiddels is dat beeld flink gekanteld en zien we iemand die duidelijk meer durft.
Die verandering blijft niet onopgemerkt. In de podcast van Veronica Superguide wordt zelfs gesproken over ‘persoonlijke groei’. Het contrast met de start van het seizoen is groot: André komt minder onzeker over en lijkt beter te weten wat hij wil en hoe hij dat moet laten zien.
Van twijfel naar vertrouwen op beeld
Elsemieke Wormhoudt verwoordt het in de podcast treffend: André is volgens haar bijna niet meer te vergelijken met de man uit de eerste afleveringen. Daar waar hij eerst onhandig en zoekend leek, oogt hij nu veel vrijer en energieker.
Dat ‘opbloeien’ is ook zichtbaar in de dynamiek met Debbie. De gesprekken verlopen soepeler, er is meer speelsheid en André lijkt zich minder te verstoppen achter voorzichtig gedrag. Voor wie graag liefde ziet ontstaan op tv, is dat natuurlijk precies het soort ontwikkeling waar je voor kijkt.
De klik met Debbie staat niet ter discussie
Toch is niet iedereen zonder meer gerust op de reden achter André’s omslag. In dezelfde podcast benadrukt Marit Laurenssen dat ze niet twijfelt aan de klik tussen André en Debbie. Volgens haar is het duidelijk dat ze elkaar leuk vinden.
Die aantrekkingskracht spat er volgens haar vanaf, en daar is weinig tegen in te brengen: ze lachen samen, zoeken elkaar op en lijken zich op hun gemak te voelen. De vraag zit ‘m dus niet in het gevoel, maar in wat André motiveert om ineens zo anders te handelen.
Mama Marian als duwtje in de rug?
Een belangrijk detail in deze discussie is de rol van André’s moeder Marian. Eerder kreeg André een soort klein ‘reprimandetje’ of aansporing, waarna hij zichtbaar actiever en directer werd in de omgang met Debbie. Dat moment lijkt een schakel geweest te zijn.
Marit is daar wat huiverig over. Niet omdat een ouder geen advies mag geven, maar omdat het risico bestaat dat André zich verplicht voelt om in een bepaalde versnelling te schieten. Alsof hij denkt: dit moet ik nu doen, want zo hoort het.
Is het nog spontaan of wordt het een rol?
Het lastige aan reality-tv is dat kijkers alleen zien wat er in de montage terechtkomt, maar een gedragsverandering valt wél op. Als André eerst afwachtend was en nu ineens ‘aan’ staat, dan is het logisch dat mensen zich afvragen waar dat vandaan komt.
De zorg die wordt uitgesproken is duidelijk: hopelijk komt André’s nieuwe houding voort uit groei en comfort, en niet uit druk. Want als je iets gaat doen omdat je denkt dat het moet, kan dat later wringen—bij hem, maar ook in de band met Debbie.
Wat betekent dit voor het vervolg?
Voor Debbie kan het fijn zijn dat André meer initiatief toont en duidelijker wordt. Tegelijkertijd is stabiliteit belangrijk: als iemand zich anders voordoet dan hij zich voelt, kan dat na verloop van tijd tot teleurstelling leiden, zeker wanneer de camera’s weg zijn.
Voor nu lijkt het vooral de vraag of André deze versie van zichzelf ook volhoudt omdat hij erachter staat, niet omdat iemand hem dat heeft ingeprent. Wat denk jij: is dit echte groei, of is hij te veel gestuurd? Laat het weten via onze social media.
Bron: lovereality.nl
