Als je de nieuwe afleveringen van Only Joling aanzet, krijg je precies wat je verwacht: Gerard Joling die zichzelf is, met veel snelheid, veel meningen en veel reuring om hem heen. Toch is er één ding dat bij sommige kijkers — en ook bij een bekende tv-collega — duidelijk minder in de smaak valt: het gevloek. En niet een beetje.
Opnieuw op tv, maar met stevigere concurrentie
Het tweede seizoen van de realitysoap rond Gerard Joling loopt momenteel op RTL 4. Waar de reeks vorig jaar nog opvallend goed bekeken werd, liggen de kijkcijfers nu lager. Dat heeft volgens kenners en volgers niet alleen met de inhoud te maken, maar vooral met de timing.
Dit seizoen moet Gerard namelijk opboksen tegen een publieksmagneet: Wie is de Mol?. Dat programma trekt traditioneel veel kijkers op hetzelfde moment, waardoor andere shows automatisch moeilijker scoren. De vraag die daardoor opduikt: was een tweede seizoen wel zo’n slimme zet?
Story legt het voor aan prominentenpanel
Die vraag belandde bij het prominentenpanel van Story, dat moest beoordelen of Gerard er goed aan deed om opnieuw ‘ja’ te zeggen tegen een nieuwe reeks afleveringen. De opnames komen grotendeels uit de zomer van vorig jaar, dus het is geen dagelijkse reality, maar eerder een samengesteld seizoen.
In dat panel zit ook Rob Geus, bekend als ‘de keurmeester’ die in eerdere programma’s flink kon uitpakken met zijn bekende oneliners. Hij snapt de keuze voor een vervolg op zich wel en vindt het in de basis prima kijkvoer. Alleen: het taalgebruik stoort hem zichtbaar.
Rob Geus: “Het kan soms iets netter”
Rob Geus is vrij duidelijk over wat hem dwarszit. Volgens hem wordt er in de soap “wel heel erg veel gevloekt”. En niet alleen veel, maar ook grof, aldus Geus. In zijn ogen voegt het weinig toe en maakt het het programma minder prettig om naar te kijken.
Hij pleit er niet voor om Gerard ineens braaf en ingehouden te maken — Geer is tenslotte Geer — maar vindt wel dat het allemaal “iets netter” kan. Minder schelden, minder grove uitroepen, en wat meer letten op de toon. Zeker omdat het programma een breed publiek trekt.
Johan Vlemmix vindt het ‘goedkoop scoren’
Ook Johan Vlemmix liet zich uit over het realityvervolg, en zijn kritiek gaat verder dan alleen het taalgebruik. Hij noemt het maken van een tweede seizoen “goedkoop scoren” en suggereert dat het vooral om geld verdienen gaat, terwijl Gerard dat volgens hem niet nodig zou hebben.
Vlemmix haalt bovendien aan dat er op tv al veel ‘gerecycled’ wordt: succesvolle formats krijgen steeds meer seizoenen, spin-offs en varianten. Juist daarom vindt hij dat iemand als Joling, die bekendstaat als creatief en energiek, best een verrassendere route had kunnen kiezen.
Ronnie Tober: “Er zit een knop op de tv”
Waar de één zich ergert en de ander twijfelt aan het nut van een vervolg, houdt Ronnie Tober het praktisch. Zijn boodschap aan kijkers die het niets vinden: kijk dan gewoon niet. “Er zit een knop op de televisie,” is in feite zijn simpele, nuchtere advies.
Het is een klassiek standpunt in tv-land: niemand is verplicht om te blijven hangen. Tegelijk roept zo’n opmerking altijd discussie op, omdat televisie makers natuurlijk wél afhankelijk zijn van publiek, en kritiek vaak ook gewoon onderdeel is van het gesprek rondom een programma.
Waarom vloeken op tv zoveel losmaakt
Vloeken in reality-tv is al jaren een gevoelig onderwerp. Voor de één hoort het bij ‘echtheid’: mensen praten nu eenmaal zoals ze praten, zeker als er camera’s meelopen in drukke, spontane situaties. Voor de ander verandert het al snel in aanstellerij of effectbejag.
Bij Gerard Joling komt daar nog iets bij: hij is een bekende Nederlander met een heel herkenbaar imago. Als hij grof uit de hoek komt, valt dat extra op — juist omdat veel kijkers hem kennen als de flamboyante entertainer die het publiek vooral vermaakt.
De kern van de discussie: moet Gerard zich aanpassen?
De kritiek van Rob Geus draait uiteindelijk om één vraag: moet een realityster rekening houden met ‘nettere’ taal omdat het op televisie is, of moet je vooral blijven zoals je bent? Geus lijkt vooral te pleiten voor minder grofheid zonder de spontaniteit te verliezen.
Voor Gerard zelf kan het ook een lastig evenwicht zijn. Reality werkt omdat het ongepolijst voelt, maar zodra mensen afhaken door irritatie, kan dat de kijkcijfers raken. En met zware concurrentie op hetzelfde uitzendmoment telt iedere afhaker dubbel.
