De afgelopen dagen werd er veel gesproken óver Jan Smit, maar niet mét Jan Smit. Terwijl het nieuws over zijn breuk met Liza Plat zich razendsnel verspreidde, hield het gezin de lippen stijf op elkaar en vroegen ze om rust.
Die stilte was bewust: geen uitleg, geen details, geen moddergooien. Maar tijdens Sterren NL Muziekfeest op de Radio liet Jan nu toch van zich horen—niet om het verhaal groter te maken, juist om het kleiner te houden.
De eerste woorden na het nieuws
Jan noemt het vooral “ontzettend verdrietig” dat een relatie eindigt. Volgens hem komt er veel pijn bij kijken en is het verwerken daarvan al zwaar genoeg, zeker met een gezin. “In ons geval krijg je er gratis publiciteit bij,” voegde hij eraan toe.
Het is een zinnetje dat veel zegt: de scheiding is al ingrijpend, maar door zijn bekendheid blijft het niet bij een privékwestie. En precies daar wringt het, want waar anderen in stilte kunnen rouwen, gebeurt dat bij hem onder een vergrootglas.
Waarom hij het nieuws liever mijdt
Jan vertelt dat hij bewust zo min mogelijk leest over wat er verschijnt. Niet omdat hij het niet meekrijgt, maar omdat hij zichzelf wil beschermen tegen speculaties. “Je krijgt natuurlijk wel dingen mee,” erkent hij.
Wat hem vooral stoort: hoe er van alles wordt bijgehaald. Hij noemt het “triest en lachwekkend tegelijk” wat er soms wordt ingevuld. Daarom heeft het gezin samen besloten niet te reageren, ook niet op geruchten of aannames.
“We leggen alleen aan elkaar verantwoording af”
In zijn reactie houdt Jan het nadrukkelijk bij de kern. De mensen aan wie hij en Liza verantwoording verschuldigd zijn, zijn zijzelf—aan elkaar. Verder wil hij er geen publieke discussie van maken, hoe groot de nieuwsgierigheid ook is.
Daarmee trekt hij een duidelijke grens: het is geen mediastrijd en ook geen verhaal dat per se “af” moet voor buitenstaanders. Het is een familieproces, en dat willen ze binnenshuis houden.
Zeventien jaar samen, met liefde en geschiedenis
Jan blikt wél terug op de tijd die ze samen hadden. Hij spreekt over “zeventien liefdevolle jaren” waarin ze lief en leed hebben gedeeld. De toon is dankbaar, niet bitter: hij zegt dat hij haar daar “ontzettend dankbaar” voor is.
Hij benadrukt ook dat ze nog steeds goed met elkaar omgaan. Dat is misschien wel de belangrijkste boodschap tussen de regels door: wat de relatievorm ook wordt, het contact blijft respectvol en gericht op stabiliteit.
Samen langs de lijn voor zoon Senn
Om te laten zien hoe dat er in de praktijk uitziet, deelt Jan een concreet voorbeeld. Zaterdagochtend stonden ze nog samen langs de lijn bij de voetbalwedstrijd van hun zoontje Senn. Geen statement, maar een normale ouderrol.
Volgens Jan blijven ze door de kinderen altijd aan elkaar verbonden. Hij hoopt dat dat “tot in lengte van jaren op een normale manier” kan. Je voelt: dit gaat niet om gelijk krijgen, maar om het goed houden.
Officiële bevestiging en het verzoek om privacy
De scheiding werd eerder bevestigd via Jans manager, die op vrijdag 13 maart aan RTL Boulevard liet weten dat Jan en Liza na veertien jaar huwelijk uit elkaar gaan. Vervolgens vroegen Jan en Liza zelf om privacy en rust voor het gezin.
Dat verzoek bleef overeind, ook nu Jan voor het eerst iets zei. Hij gaf geen reden voor de breuk en duidde niets inhoudelijk. Zijn reactie ging vooral over emoties, verwerking en de impact van publieke aandacht.
Hoe hun liefde destijds begon
De relatie tussen Jan en Liza ontstond na Jans eerdere relatie met Yolanthe Cabau. De vonk sloeg over tijdens een vakantie in Frankrijk, waar ze verbleven met Liza’s toen eenjarige dochter Fem in het huis van Jan Dulles (3JS).
In Volendam maakten ze hun relatie openbaar. Niet veel later trok Liza bij Jan in. In november 2010 werd hun dochter Emma geboren. Het gezin groeide, en jarenlang hielden ze hun privéleven relatief afgeschermd.
Een breuk zonder modder, maar met gevolgen
Een scheiding is sowieso een grote verandering, maar bij bekende Nederlanders komt er een extra laag bij: meningen, koppen, interpretaties. Jan lijkt dat mechanisme te kennen en kiest daarom voor een minimale, menselijke reactie.
Met die keuze voorkomt hij dat elk detail een nieuw hoofdstuk wordt. Tegelijk laat hij wél zien dat er verdriet is, maar ook onderlinge waardering en een gedeelde focus op de kinderen. Dat is misschien minder sensationeel, maar wel volwassen.
