Op de bank klinkt het al weken in allerlei varianten: het nieuwe seizoen van The Voice of Holland zou wel erg braaf zijn. Minder vuur, minder onverwachte momenten, minder ‘televisie’. Maar achter de schermen is het juist dát wat de makers proberen te bewaken: rust, controle en vooral veiligheid.
En daar wringt het. Want een talentenjacht leeft doorgaans van spanning, van grote emoties en van coaches die elkaar een beetje opjutten. Toch is het programma nu teruggekomen met een heel andere energie. En presentatrice Chantal Janzen heeft inmiddels duidelijk gemaakt dat ze niet van plan is zich weg te laten zetten als het ‘saaie’ gezicht van de comeback.
Kritiek die blijft hangen
Hoewel de kijkcijfers laten zien dat er nog altijd veel belangstelling is, krijgt het programma online en in de media geregeld het stempel ‘gezellig’ en ‘gemoedelijk’ opgeplakt. Voor sommige fans is dat een eufemisme: ze missen het scherpe randje en de verrassingen.
Chantal Janzen hoort die opmerkingen ook. Ze zegt dat ze niet blind of doof is voor wat er rondzingt, maar dat ze tegelijkertijd vindt dat het team het “meer dan goed” doet. Volgens haar is het bovendien prettig dat de cijfers die inzet bevestigen.
Waarom het anders voelt dan vroeger
Dat het programma anders aanvoelt dan eerdere seizoenen, is geen toeval. Na het grote wangedragschandaal dat The Voice in Nederland lamlegde, ligt de lat op één punt hoger dan ooit: het moet niet alleen goed tv zijn, het moet ook aantoonbaar veilig zijn.
Dat betekent automatisch dat sommige klassieke tv-ingrediënten minder ruimte krijgen. Minder ‘stoere’ bravoure, minder backstage-cultuur, en minder sfeer waarin mensen over grenzen kunnen gaan. Een deel van het publiek vertaalt dat naar “tam”, terwijl makers het zien als een noodzakelijke herstart.
“Koekwazuen” en de nasleep
Janzen haalt in interviews stevig uit naar de figuren die de boel destijds hebben verpest. Ze spreekt over “koekwazuen” die het feest hebben bedorven en legt uit dat de periode rondom de onthullingen zwaar op haar heeft gedrukt, inclusief slapeloze nachten.
Daarmee doelt ze onder meer op mensen die aan het programma verbonden waren, zoals voormalig bandleider Jeroen Rietbergen. Chantal geeft aan dat ze zich zelfs schuldig heeft gevoeld, terwijl ze naar eigen zeggen niets aan het wangedrag kon veranderen of tegenhouden.
Eerst puinruimen, dan weer bouwen
De kern van haar reactie is simpel: na een rel van dit formaat ga je niet meteen weer vol op het spektakel zitten. Ze vergelijkt de situatie met een rampgebied na een grote brand: je begint met opruimen, herstellen en zorgen dat de basis stevig is.
Dat verklaart volgens haar ook de keuze voor de huidige coaches. Dinand Woesthoff, Ilse DeLange, Suzan & Freek en Willie Wartaal worden door critici soms als ‘te braaf’ gezien, maar Janzen benadrukt dat je juist nu mensen wil neerzetten die betrouwbaar voelen.
Een “verdomde klus” om het terug te brengen
Chantal staat vierkant achter het team dat nu op de draaistoelen zit. Ze noemt de coaches geweldige artiesten en zegt dat het herstellen van het programma een enorme operatie is. In haar woorden: het is “een verdomde klus” om dit weer op poten te zetten.
En precies daarom vindt ze dat de roep om extra sensatie op dit moment misplaatst is. Ze sneert dat ze “de groeten” kan geven aan het idee dat het per se spannender moet. Het belangrijkste, benadrukt ze, is dat deelnemers zich veilig voelen.
