In het tv-programma Een vergetelijk mooie reis draait het om herinneringen die nog wél lukken, ook als het leven langzaam stukken kwijt raakt. Dinsdagavond was Wim weer te zien, maar kijkers kregen na afloop ook nieuws dat binnenkwam.
Aan het einde van de vijfde aflevering maakten de programmamakers bekend dat Wim is overleden. Hij werd 86 jaar. Het bericht werd sober gebracht, precies zoals het programma meestal is: zonder opsmuk, maar met veel impact.
Een leven vol taal en nieuwsgierigheid
Wim had al jong een duidelijke liefde voor de Duitse taal. Het was zo’n fascinatie die niet zomaar een hobby bleef, maar uiteindelijk een richting werd. Later stond hij voor de klas als leraar Duits, een vak dat bij hem paste.
Wie hem in de uitzending zag, merkte dat die interesse niet alleen om woorden ging, maar vooral om begrijpen en verbinden. Taal als brug, ook als het later steeds moeilijker werd om die brug zelf nog te bouwen.
Gezin en jaren van zorgen
Samen met zijn vrouw Gonny bouwde Wim een gezin op. Ze kregen twee kinderen: Daan en Janneke. In het programma klinkt door hoe belangrijk dat thuisfront was, zeker toen de gezondheid steeds vaker het ritme bepaalde.
De ziekte van Alzheimer was helaas geen onbekende in de familie. Een broer en zus van Wim kregen eerder al dezelfde diagnose. Wim zorgde lange tijd voor hen, een periode die veel vroeg, maar waarin hij bleef opdagen.
De diagnose die alles veranderde
Niet veel later kreeg Wim zelf ook te horen dat hij Alzheimer had. Dan komt het dichtbij op een manier die niemand echt kan voorbereiden. In het programma werd duidelijk hoe de ziekte stap voor stap ruimte inneemt.
Presentator Paul de Leeuw merkte tijdens de opnames dat een ‘gewoon’ gesprek met Wim niet meer vanzelf ging. De stilte, het zoeken, de haperingen: het zat niet in onwil, maar in het wegvallen van grip.
Janneke over haar vader: slim, belezen, maar gefrustreerd
Dochter Janneke verwoordde het in de aflevering op een manier die veel kijkers zullen herkennen van hun eigen omgeving. Ze vertelde dat haar vader altijd heel belezen en slim is geweest, en dat hem dat lang hielp.
Maar nu, zei ze, merken ze en merkt hij zelf ook dat hij niet meer op de juiste woorden komt. Juist dat besef kan hard aankomen. Het leverde frustratie op: weten wat je wil zeggen, maar het niet meer kunnen vinden.
Paul de Leeuw herkende zijn eigen gemis
Voor Paul de Leeuw raakte het gesprek aan iets persoonlijks. Hij vertelde Janneke dat het hem aan zijn eigen vader deed denken. Niet alleen aan de aanwezigheid, maar aan de manier waarop vaders in je hoofd blijven bestaan.
Hij noemde het belezen zijn, het nadenken, en dat typische vader-grapje dat soms precies op het juiste moment komt. Door Wim te zien, zei Paul, miste hij zijn eigen vader enorm. Dat moment gaf extra lading aan de aflevering.
Een vergetelijk mooie reis blijft elke dinsdag te zien
Een vergetelijk mooie reis is elke dinsdag om 20.30 uur te zien op NPO 1. De serie laat zien hoe kwetsbaar het geheugen is, maar ook hoe liefde en aandacht iets kunnen vasthouden wanneer woorden verdwijnen.
Het overlijden van Wim geeft de uitzendingen achteraf een ander gewicht. Wat kijkers zagen, was niet alleen televisie, maar ook een stukje afscheid in slow motion.
