Het leek even alsof er wat rust terugkeerde in het leven van Gijs, bekend van Bij Ons Op Het Kamp en als partner van Liesbeth uit Echte Reizigersvrouwen. Na een zware operatie vorige maand klonk er voorzichtig optimisme. Maar die opluchting blijkt van korte duur.
In gesprek met RTL Boulevard vertelt Gijs dat zijn herstel inmiddels een flinke terugslag heeft gekregen. Hij is in korte tijd veel gewicht kwijtgeraakt en kampt met hevige pijn. De komende periode staat daarom opnieuw in het teken van zoeken naar controle, balans en vooral: volhouden.
Van voorzichtig herstel naar nieuwe zorgen
Vorige maand onderging Gijs een ingrijpende operatie aan zijn alvleesklier. Hij heeft al langer te maken met een chronische aandoening, waardoor een medische ingreep eerder al onvermijdelijk werd. De operatie was een noodzakelijke stap, maar herstel is bij dit soort klachten zelden een rechte lijn omhoog.
Op de persdag van Echte Reizigersvrouwen, waarin Liesbeth te zien is, gaf Gijs nog de indruk dat het langzaam de goede kant op ging. Juist daarom komt zijn nieuwe update hard binnen: de situatie is verslechterd en voelt voor hem inmiddels ronduit zorgwekkend.
Het afbouwen van medicatie ging mis
Volgens Gijs begon de ellende opnieuw toen hij zijn medicatie afbouwde. “Twee of drie dagen naderhand heb ik mijn medicatie afgebouwd en toen is het eigenlijk helemaal misgegaan,” legt hij uit. Wat bedoeld was als een stap vooruit, werd juist de trigger voor nieuwe klachten.
De pijn nam toe in plaats van af en dat heeft ook direct gevolgen voor zijn lijf. Hij vertelt dat hij ondertussen veertien kilo is afgevallen. “Ik heb gruwelijk veel pijn. Het is heel heftig, dat afbouwen. De pijn wordt steeds erger,” aldus Gijs.
Pijn, afvallen en frustratie door gebrek aan hulpmiddel
Naast de fysieke klachten zit hem vooral één ding dwars: een belangrijk hulpmiddel dat zou moeten helpen, is er nog steeds niet. Gijs doelt op een insulinekastje dat kan bijdragen aan pijnverlichting. In zijn beleving had dat al lang geregeld moeten zijn.
“Dat kastje heb ik nog niet, maar dat had er al lang in gemoeten,” vertelt hij. Omdat het apparaat er nog niet is, blijft hij rondlopen met veel pijn. Het is precies die combinatie van wachten en lijden die de frustratie extra groot maakt.
Artsen adviseren ophogen, maar Gijs weigert
Artsen zouden hem geadviseerd hebben om zijn medicatie weer op te hogen, maar Gijs wil daar niet in mee. Hij is bang dat hij dan terugvalt in een situatie waar hij net uit probeert te komen. Voor hem voelt het als een stap achteruit waar hij mentaal niet heen wil.
“Daar ga ik niet aan beginnen,” zegt hij. “Ik weet nu uit welke put ik kom, samen met mijn vrouw, en daar wil ik niet meer naar terug.” Het laat zien hoe herstel niet alleen lichamelijk is, maar ook een gevecht in je hoofd kan worden.
Liesbeth blijft aan zijn zijde
Gelukkig hoeft Gijs dit niet alleen te dragen. Liesbeth staat naar eigen zeggen constant naast hem en samen proberen ze er doorheen te komen. “We hebben elkaar en we trekken elkaar er gewoon doorheen,” zegt ze, waarmee ze hun band als een soort anker neerzet.
Die steun betekent veel, juist nu alles onzeker voelt. Ze omschrijven zichzelf als “twee kleine kinderen die elke dag verliefd blijven,” en dat klinkt misschien luchtig, maar in dit soort weken is die liefde ook gewoon een vorm van overleven.
De liefde als houvast in een zware periode
Ondanks alles klinkt er tussen de regels door ook iets hoopvols: Gijs en Liesbeth staan er samen in. Voor Gijs is het duidelijk wat dit met hem doet. Hij zegt dat hij door dit soort momenten pas echt voelt hoeveel liefde er is, van beide kanten.
