Wie dit seizoen van Married at First Sight volgt, ziet dat sommige koppels met vallen en opstaan toch vooruit komen, terwijl anderen juist steeds verder uit elkaar lijken te drijven. Bij Kirsten en Luigi hangt er al een tijdje een ongemakkelijke sfeer in de lucht, maar de afgelopen afleveringen viel vooral op hoe weinig energie er nog in het contact lijkt te zitten.
In plaats van kleine stapjes richting elkaar, lijkt het voor kijkers juist alsof er een soort pauzeknop is ingedrukt. En dat gevoel blijft niet beperkt tot de bank thuis: ook buiten het programma wordt er inmiddels stevig over gesproken. Vooral één stem is opvallend fel: die van Eline de Ruig.
Twijfels stapelen zich op in het huwelijk
Kirsten en Luigi begonnen zoals veel MAFS-koppels: met zenuwen, hoop en de wens om het experiment serieus aan te gaan. Alleen is dat ‘serieus’ de laatste tijd precies het punt van discussie. Want waar Luigi zichtbaar zoekt naar toenadering, lijkt Kirsten vooral op afstand te blijven.
Dat kan natuurlijk verschillende redenen hebben. Niet iedereen klikt meteen, en soms heeft iemand tijd nodig om zich open te stellen. Maar volgens critici gaat het verder dan terughoudendheid. Het oogt alsof Kirsten al lang besloten heeft dat dit het niet gaat worden, zonder dat er nog echte pogingen volgen om het te keren.
Eline de ruig haalt uit in haar podcast
In haar podcast Patrick & Eline laat Eline de Ruig er geen gras over groeien. Ze stoort zich vooral aan het idee dat iemand wel blijft meedoen, maar ondertussen vooral “tijd uitzit”. In haar ogen past dat niet bij het idee van het programma en al helemaal niet bij de belofte aan je match.
Eline zegt in duidelijke bewoordingen dat, als je alleen nog maar fysiek aanwezig bent om de opnames af te maken, je beter kunt stoppen. Meedoen betekent volgens haar óók proberen—al is het maar door het gesprek aan te gaan en respectvol te blijven, ook als je twijfelt.
Het koppelsweekend zorgt voor extra irritatie
Dat Kirsten tóch meegaat naar het koppelsweekend, valt bij Eline extra verkeerd. Juist zo’n weekend is bedoeld om, weg van de dagelijkse setting, opnieuw verbinding te maken. Als je daar dan verschijnt zonder intentie om er iets van te maken, voelt dat volgens haar scheef.
Eline hoopt nog dat er een praktische reden achter zit, bijvoorbeeld dat de productie gevraagd heeft om te blijven voor het format. Maar zelfs dan vindt ze het “naar” om te zien hoe het zich ontvouwt. Want intussen zit Luigi volgens haar in een situatie waarin hij nog wél probeert te bouwen.
‘Toneelstukje’ voor de kijker
De kern van Eline’s kritiek is dat het op televisie lijkt alsof Kirsten nog bezig is met het proces, terwijl zij het gevoel heeft dat die beslissing allang genomen is. Ze verwijst naar eerdere deelnemers die wél op tijd de handdoek in de ring gooiden, zoals Anton en Linda.
Volgens haar is dát eerlijker: naar jezelf, naar je partner en ook naar de kijker. Want als je geen oprechte interesse (meer) toont, geen respectvol gesprek voert en niet echt probeert iemand te leren kennen, dan kijkt Nederland volgens Eline simpelweg naar een ingestudeerde scène.
Wat betekent dit voor Kirsten en Luigi?
Of Kirsten werkelijk “haar tijd uitzit”, blijft uiteindelijk een interpretatie van wat we te zien krijgen. Reality-tv is montage, en gesprekken die wél gevoerd worden, halen niet altijd de uitzending. Toch: als meerdere kijkers hetzelfde patroon herkennen, ontstaat al snel het beeld dat er weinig beweging meer in zit.
Voor Luigi kan dat pijnlijk zijn, omdat hij in dat scenario de enige lijkt die nog energie steekt in het contact. En voor Kirsten geldt dat zwijgen of afstand juist extra hard kan worden uitgelegd als onwil. In een programma als dit zijn nuance en communicatie bijna net zo belangrijk als chemie.
Discussie onder fans: stoppen of doorgaan?
Online zorgt dit soort uitspraken meestal voor een tweedeling. De ene groep vindt: als je het niet voelt, moet je eerlijk zijn en stoppen. De andere groep zegt: je weet niet wat er achter de schermen speelt, en niet iedereen is even comfortabel met emoties op camera.
Toch raakt Eline een punt dat vaker terugkomt bij MAFS: wanneer is doorgaan ‘volhouden’ en wanneer wordt het ‘rekken’? En wie draagt de verantwoordelijkheid om dat bespreekbaar te maken—de deelnemers zelf, de experts of de productie?
Het laatste woord is voorlopig nog niet gezegd
De komende afleveringen zullen moeten uitwijzen of Kirsten en Luigi nog een draai kunnen geven aan hun verhaal, of dat dit echt een traject richting afscheid is. Wat wel duidelijk is: de irritatie bij Eline de Ruig is groot en zij is niet de enige die vragen stelt.
