Vrijdagavond ging het nieuwe seizoen van Stars on Stage van start, en al in de eerste aflevering werd duidelijk dat dit weer zo’n reeks wordt waarin je nooit precies weet wie er gaat verrassen. Tien bekende Nederlanders stappen het musicalpodium op, ieder met hetzelfde doel: laten zien dat ze meer kunnen dan alleen hun bekende imago.
De avond zat vol grote titels, herkenbare melodieën en gezonde spanning, maar één kandidaat trok opvallend veel blikken naar zich toe. Niet omdat alles meteen perfect was, maar omdat hij het aandurfde om groot te spelen, fysiek te gaan en vooral: zichzelf te blijven terwijl hij een iconische rol probeerde te dragen.
Sjorleone pakt een klassieker aan
Sjorleone (29) koos niet voor een voorzichtig nummer om in te komen. Hij waagde zich aan Wacht maar af totdat ik koning ben uit The Lion King, een lied dat bijna iedereen meteen herkent en waar automatisch verwachtingen bij horen. Dat maakt het meteen een riskante keuze.
En hij hield het niet bij netjes zingen en stil blijven staan. Tijdens het optreden kroop hij volledig in zijn rol, bewoog hij over het podium met een duidelijke ‘leeuwenenergie’ en gooide hij er ook nog een flinke dosis swagger in. Je zag: hij speelde het niet alleen, hij leefde het.
Geen ‘kippenvelmoment’, wel lef
Na afloop was Sjorleone opvallend eerlijk over hoe het ging. Hij genoot van het optreden, maar deed niet alsof het meteen een magische doorbraak was. Met een lach gaf hij toe dat het “geen kippenvelmomentje” was en dat dit voor hem zo’n beetje het maximale was.
Die nuchterheid paste eigenlijk wel bij de vibe van zijn performance: groot, uitbundig en met plezier, maar zonder het glanslaagje van “dit was perfect”. In een programma waar musicalervaring niet vanzelfsprekend is, kan die eerlijkheid ook iets sympathieks hebben.
De jury ziet potentie, maar spaart hem niet
De jury liet er geen gras over groeien. Paul de Leeuw zag wel degelijk iets in Sjorleone, maar noemde het ook meteen “ontzettend ongepolijst talent”. Het was zo’n opmerking die tegelijk hoopvol en streng voelt: er zit iets, maar het moet nog flink gevormd worden.
Albert Verlinde sprong er met humor op in en grapte: “Met die tanden ja.” Paul ging door met een zin die ongeveer alles samenvatte: hij was gecharmeerd, maar vond het simpelweg niet goed genoeg. De toon: eerlijk, met een knipoog.
Lone van Roosendaal: ‘Ongeleid projectiel’
Ook Lone van Roosendaal kwam met een duidelijke reactie. Ze noemde Sjorleone een “totaal ongeleid projectiel op toneel” en vergeleek zijn koning-interpretatie met “een of andere stonede rastafari”. Het klonk hard, maar ook alsof ze zich wél vermaakte.
Haar oordeel was dubbel: inhoudelijk vond ze het niet goed, maar ze zag tegelijk dat er een soort eigen logica in zat. Alsof het niet klopte volgens het boekje, maar wel klopte binnen Sjorleone’s eigen wereld op dat podium.
Een lage score en meteen in de gevarenzone
De cijfers waren uiteindelijk ook geen verrassing meer: Sjorleone kreeg 2,5 ster per jurylid en kwam daarmee uit op 7,5 punten totaal. Dat zette hem direct onderaan de ranking, samen met Barry Paf. En onderaan staan betekent in dit programma: opnieuw aan de bak.
Sjorleone bleef er opvallend relaxed onder. “Het kon erger,” zei hij, om er luchtig achteraan te gooien: “Beter dan nul toch?” Die houding hielp, want het moment daarna moest hij juist bewijzen dat hij meer in huis had dan alleen een opvallende eerste indruk.
Opnieuw zingen, maar dan kaal op piano
Omdat Sjorleone en Barry Paf onderaan eindigden, moesten ze hun nummer opnieuw uitvoeren met alleen pianobegeleiding. Dat is een totaal andere test: minder show, minder bescherming van bombastische muziek, en veel meer ruimte voor timing, interpretatie en stem.
Waar een groot arrangement nog wel eens kan verhullen dat iemand zoekende is, legt een piano alles bloot. Juist daarom is zo’n herkansing spannend voor kijkers: je ziet meteen wie zich kan herpakken en wie bij de eerste versie eigenlijk op adrenaline dreef.
Het publiek kiest: Sjorleone gaat door
En toen kwam het moment dat de avond echt kantelde. Ondanks de lage juryscore wist Sjorleone het publiek voor zich te winnen. Met 53 procent van de stemmen kozen de kijkers ervoor om hem door te laten gaan naar de volgende ronde.
Voor Barry Paf betekende die uitslag helaas het einde van zijn avontuur in Stars on Stage. Sjorleone mag zich volgende week opnieuw bewijzen, met de wetenschap dat hij bij het publiek iets raakt — ook als de jury nog veel werk ziet.
Wat dit meteen zegt over het nieuwe seizoen
De eerste aflevering laat direct zien waar Stars on Stage lekker in is: het gaat niet alleen om ‘de beste zangtechniek’, maar ook om durven, uitstralen en het publiek meenemen. Soms wint de kandidaat met de meeste groei of de meeste karakter.
Voor Sjorleone ligt er nu een duidelijke opdracht: dat rauwe, ongepolijste vasthouden, maar er wél meer musicalcontrole aan toevoegen. Als hem dat lukt, kan hij nog weleens uitgroeien tot de onverwachte wildcard van dit seizoen.
