Wie De Bondgenoten al langer volgt, weet dat elke cyclus z’n eigen sfeer heeft. Soms draait het vooral om strategie en groepsdynamiek, soms om gekibbel of onverwachte vriendschappen. Maar volgens Mary, winnares van cyclus zes, is de balans de laatste tijd wel erg verschoven.
In een interview met LINDA. kijkt ze terug op haar tijd in de loods én op wat er daarna van het programma is geworden. En hoewel ze ooit als winnaar uit de bus kwam, klinkt er nu vooral teleurstelling door over de richting die de spelshow volgens haar is ingeslagen.
Van spel naar iets anders
Mary vertelt dat ze inmiddels niet eens meer kijkt. Voor haar voelt het programma niet langer als een spelshow waarin opdrachten, tactiek en het groepsproces centraal staan. Ze ziet het nu vooral als entertainment dat een andere kant op is gegroeid.
“Het is nu niet echt meer een spelletjesprogramma, meer een datingshow,” zegt ze. Ze snapt dat sommige kijkers dat juist aantrekkelijk vinden, maar voor haar werkt het averechts: ze noemt het zelfs “verschrikkelijk” om naar te kijken.
De omslag begon al in de loods
Wat haar mening extra stevig maakt, is dat ze die verschuiving naar eigen zeggen al merkte toen ze zelf nog deelnemer was. Volgens Mary veranderde de toon al tijdens haar cyclus en zag ze signalen dat grenzen opgerekt werden.
Ze vertelt dat ze destijds duidelijk heeft gemaakt dat er bepaalde dingen niet zouden gebeuren op de kamer. Daar hield iedereen zich volgens haar toen nog aan. Pas na haar vertrek, zegt ze, liep het sneller uit de hand.
“Steeds dommer en ordinairder”
Mary is opvallend uitgesproken over hoe ze het nu ervaart. Ze vindt dat het programma niet alleen een andere sfeer heeft gekregen, maar ook inhoudelijk achteruit is gegaan. In haar woorden wordt het “steeds dommer en ordinairder”.
Dat is stevige kritiek van iemand die het spel van binnenuit kent en die juist door te winnen een belangrijke plek in de geschiedenis van het programma heeft. Haar opmerkingen laten zien dat het niet om één scène gaat, maar om een ontwikkeling.
Terugkomen? Bijna uitgesloten
Een tweede deelname ziet Mary voorlopig niet zitten. Ze sluit het niet voor honderd procent uit, maar de voorwaarden zijn duidelijk: het programma zou dan eerst terug moeten naar de oorspronkelijke opzet, waarin het spel en de competitie leidend zijn.
Zolang dat niet gebeurt, is haar antwoord resoluut. “Zoals het nu is absoluut niet,” zegt ze. Daarmee zet ze de deur op een kier, maar alleen als de makers echt teruggrijpen op wat De Bondgenoten ooit was.
Waarom deze kritiek opvalt
Dat een oud-winnaar zo duidelijk afstand neemt, is opvallend. Winnaars worden vaak gezien als ambassadeurs van een format: zij hebben er immers succes behaald. Als juist die groep zegt dat de ziel uit het programma verdwijnt, maakt dat indruk.
Tegelijk is het ook de vraag wat de makers willen. Reality-tv beweegt mee met kijkcijfers en online aandacht. Als een romantische of meer ‘ondeugende’ verhaallijn scoort, kan dat vanzelf meer ruimte krijgen.
De kijker bepaalt uiteindelijk
Mary geeft zelf al aan dat er blijkbaar genoeg mensen zijn die deze nieuwe richting wél leuk vinden om te volgen. Dat is ook het spanningsveld: wat de ene kijker ziet als smeuïge televisie, vindt de ander juist plat of storend.
De Bondgenoten leeft in elk geval: er wordt over gepraat, gedeeld en gediscussieerd. Alleen rijst de vraag of het programma op termijn nog zowel de ‘spel’-fans als de ‘soap’-kijkers tevreden kan houden.
