Op het terrein van een Frans château is het zelden stil. Er wordt geklust, er wordt gekookt, er lopen kinderen rond en ergens op de achtergrond klinkt altijd wel een plan voor ‘morgen’. Voor Gré Gnodde (63) is dat inmiddels heel normaal, maar een paar jaar geleden zag haar leven er nog totaal anders uit.
De realityster uit Jelies & Gnodde: Grote Gezinnen Emigreren verruilde Nederland voor Frankrijk, niet alleen met haar man Harry, maar met een flink deel van de familie mee. En juist dat maakt hun emigratieverhaal net even anders dan het standaard ‘ik-koop-een-huis-in-de-zon’-plaatje.
Een verlangen dat al langer sudderde
Emigreren was geen ingeving van één dag. Gré vertelt dat zij en Harry vroeger al fantaseerden over een leven buiten Nederland. Het idee bleef alleen lang op de achtergrond, omdat er ook gewoon een gezin, werk en familieverplichtingen waren.
De kinderen waren nog klein, en het voelde niet goed om ouders en andere dierbaren achter te laten. Die combinatie—verantwoordelijkheid thuis en de wens om verder te kijken dan de landsgrens—zorgde ervoor dat de stap jarenlang een droom bleef.
De droom van Jacob zette alles in beweging
De echte versnelling kwam toen zoon Jacob zijn eigen droom hardop uitsprak. Hij zag zichzelf in Frankrijk wonen, het liefst bij een vismeer. Dat ene concrete beeld veranderde het gesprek in het gezin: van ‘ooit misschien’ naar ‘wat als we dit echt doen?’
Volgens Gré werd het daarna een soort kettingreactie. Waar het plan eerst bij één gezinsonderdeel lag, begon de rest zich er ook in te herkennen. Niet omdat het moest, maar omdat het idee steeds meer als een gezamenlijke toekomst ging voelen.

Vier gezinnen op één terrein: dichtbij, maar niet op elkaars lip
Inmiddels wonen vier families samen op het terrein van Château La Chateline. Dat betekent: kinderen, schoonkinderen en kleinkinderen bij elkaar in de buurt, met alle gezelligheid én alle praktische uitdagingen die daarbij horen.
Gré is eerlijk: dicht op elkaar wonen kan kleine irritaties geven. Maar de balans lijkt goed te werken, vooral doordat iedereen een eigen rol heeft binnen het familiebedrijf. Omdat taken verdeeld zijn, lopen ze elkaar minder in de weg dan buitenstaanders misschien zouden denken.
Nederland blijft om de hoek
Hoe Frans het leven ook is, Nederland voelt niet ‘weg’. Gré benadrukt dat het maar een uurtje vliegen is en dat je met de auto ongeveer tien uur onderweg bent. Dat maakt het makkelijker om banden met thuis te onderhouden.
Vooral omdat niet iedereen meeverhuisde. Gré’s dochters wonen nog in Nederland, en dat zorgt ervoor dat ze geregeld heen en weer reist. Het is dus geen afscheid met de deur dicht, maar eerder een nieuw hoofdadres met twee werelden eromheen.
Het dagelijks leven op een familiedomein
Wie denkt dat zo’n emigratie vooral voelt als vakantie, vergist zich. Een groot terrein runnen met meerdere huishoudens vraagt structuur. Juist daarom helpt het dat iedereen zijn plek heeft gevonden, zowel privé als in het werk.

Het voordeel is duidelijk: je kunt snel schakelen, elkaar helpen en samen bouwen aan iets dat groter is dan één gezin. Tegelijk houdt het iedereen scherp. Samen wonen betekent ook samen afspraken maken—en soms even ademhalen.
Kleinkinderen als het hart van het avontuur
Als Gré ergens echt van gaat stralen, zijn het haar kleinkinderen. Inmiddels zijn het er zes en er zijn er nog drie op komst. Op een terrein waar altijd wat gebeurt, geven kinderen niet alleen reuring, maar ook ritme aan de dagen.
Ze trekken er graag met z’n allen op uit: naar rommelmarkten, plantenmarkten, of gewoon gezellig eten bij een all-you-can-eatrestaurant. Oppassen is niet vaak nodig, zegt Gré, maar doordat iedereen dichtbij woont ziet ze ze bijna dagelijks.
Een leven dat op z’n kop ging, maar goed landde
De emigratie begon met een idee, kreeg vaart door een droom, en eindigde in een compleet nieuw gezinsleven in Frankrijk. Wat het verhaal van Gré bijzonder maakt, is dat het niet alleen om verhuizen gaat, maar om samen kiezen voor een ander bestaan.
En dat samen blijkt de sleutel: de familie woont dicht bij elkaar, werkt samen en deelt het dagelijkse leven—met alle kleine fricties die daarbij horen, maar vooral met veel trots en verbondenheid. Wat vind jij: zou jij met meerdere gezinnen op één terrein kunnen wonen? Laat het weten via onze social media.






