De spotlights, de muziek en een volle studio: het klinkt als een droom voor iedereen die van optreden houdt. Maar achter het glittergordijn van Stars on Stage schuilt ook iets anders: keihard werken, veel herhalen en soms ineens twijfelen aan jezelf, terwijl iedereen meekijkt.
In de nieuwste aflevering wordt dat gevoel extra zichtbaar. De kandidaten bereiden zich voor op een gezamenlijk groepsoptreden, en juist in zo’n nummer draait alles om timing, pasjes en het vertrouwen dat je op het juiste moment op de juiste plek staat.
Repetities die meer vragen dan alleen lef
Voor Roxeanne Hazes (33) blijken de repetities een flinke uitdaging. Zingen is haar thuisbasis, maar dansen voelt voor haar als onbekend terrein. Ze noemt het zelfs een “ver-van-mijn-bedshow” en benadrukt dat ze dit soort choreografie normaal simpelweg niet doet.
Wat het extra lastig maakt: in een groep val je sneller op als je achterloopt. Roxeanne merkt dat sommige andere kandidaten de passen sneller oppikken. Niet omdat zij het niet wil, maar omdat onthouden, snelheid en precisie ineens tegelijk moeten kloppen.
Het moment waarop onzekerheid de overhand krijgt
Tussen de herhalingen door kruipt de twijfel erin. Op een emotioneel moment richt Roxeanne zich tot de groep met een opmerking die veel zegt over hoe ze zich voelt: “Jullie kunnen dit allemaal.” Alsof ze zichzelf onbewust buiten die ‘jullie’ plaatst.
Tekst gaat verder onder de video
Die uitspraak blijft niet in de lucht hangen. Dyantha Brooks reageert direct en duidelijk: Roxeanne kan het óók. Volgens haar is het een kwestie van dat ene klikmoment—dat punt waarop je lijf ineens begrijpt wat je hoofd al honderd keer heeft proberen te onthouden.
Steun op de vloer, tranen achter de schermen
Toch wordt de spanning Roxeanne even te veel. Ze breekt en zegt dat ze moet huilen, zich “stom” voelt en ineens “heel klein”. In zo’n omgeving—met repetitieleiders, mede-kandidaten en camera’s—komt zo’n gevoel extra hard binnen.
Dyantha leeft zichtbaar met haar mee en benoemt precies waarom het raakt. Zij ziet Roxeanne normaal als een sterke performer, een “stoere chick” op het podium. Juist daarom is het volgens haar ook mooi dat er ruimte is voor onzekerheid.
Van overleven naar uitvoeren
Wanneer het moment van het daadwerkelijke groepsoptreden daar is, moet alles samenkomen. Voor veel kijkers voelt het misschien alsof zoiets ‘gewoon’ gebeurt, maar de aflevering laat zien hoeveel mentale energie het kost als je jezelf onderweg kwijtraakt.
Roxeanne weet zich uiteindelijk te herpakken. Niet door te doen alsof het makkelijk is, maar door dóór te gaan. En dat is precies het soort televisie dat blijft hangen: niet het perfecte plaatje, maar het echte gevecht met zenuwen en concentratie.
Opluchting na afloop en een hoge score
Na het optreden spreekt Roxeanne presentator Buddy Vedder met een mix van humor en pure opluchting. Ze zegt dat ze “intern dood” ging, maar dat het niet uitmaakt—het zit erop. En vooral: ze is blij dat ze het gehaald heeft.
Die opluchting blijkt niet voor niets. Na de groeps- en solo-optredens worden de jurycijfers bekendgemaakt. Roxeanne eindigt op een knappe tweede plek met 26,5 sterren, waarmee ze laat zien dat doorzetten ook gewoon punten oplevert.
De emoties blijven, ook als de muziek stopt
Zelfs na de scores is Roxeanne nog niet ‘uit’ de spanning. Ze reageert emotioneel en zegt dat ze opnieuw zou kunnen huilen. “Vreselijk dit, maar geweldig vreselijk,” vat ze samen—een zin die precies past bij live optreden onder druk.
