Wie binnenkort naar Het perfecte plaatje op reis kijkt, ziet de kandidaten dit keer nog door Vietnam trekken. Dat voelt bijna als een vertrouwde luxe: ver weg, veel kleur, drukke markten, rijstvelden en opdrachten die je in Nederland niet zomaar nabootst.
Toch hangt er meteen een ander soort spanning omheen, eentje die niets met sluitertijd of compositie te maken heeft. Achter de schermen worden dit soort verre producties namelijk opnieuw afgewogen, en dat zet het programma op een kantelpunt.
Laatste keer zo ver van huis
Het nieuwe seizoen speelt zich af in Vietnam, met een groep van tien bekende Nederlanders die daar voor de reiseditie de camera’s oppakken. Voor de makers is dat extra bijzonder, omdat het meteen ook de laatste keer zou zijn dat de serie zó ver weg draait.
RTL wil de reisedities voortaan dichter bij huis houden. Niet omdat het format op is, maar omdat de omroep (en zelfs de Belgische eigenaren) volgens de betrokkenen steeds strenger kijkt naar duurzaamheid en de CO2-uitstoot van producties.
Duurzaamheid wordt nu een harde eis
Presentator Tijl Beckand schoof hierover aan bij RTL Tonight en legde uit hoe die afweging tegenwoordig gemaakt wordt. De kern: minder intercontinentale vluchten en dus liever locaties in Europa dan verre bestemmingen in Azië.
Dat klinkt logisch op papier, maar het heeft praktische gevolgen voor de planning. Waar je in Azië in de winter nog zonzeker bent, is Europa in januari en februari vaak koud en minder geschikt om een zonnige reisserie te draaien.
Planning botst met de reguliere versie
Die verschuiving naar Europa schuift de opnames automatisch richting het voorjaar. En precies daar wringt het voor Tijl: rond die periode worden ook de opnames van de reguliere Nederlandse versie gemaakt. Ineens vallen twee grote producties samen.
Volgens Tijl is dat simpelweg niet meer te combineren met zijn agenda en andere werkzaamheden. Het gaat daarbij niet om ‘geen zin’ of een inhoudelijke breuk, maar om een planning die elkaar in de weg zit zodra de reis niet meer buiten het seizoen valt.
Leonie terug op reis, Tijl blijft in Nederland
De nieuwe situatie zorgt er bovendien voor dat de presentatie anders verdeeld wordt. Tijl vertelde dat Leonie (in de context van het programma de vaste reis-presentatie) op pad is voor de reiseditie, terwijl hij zelf in Nederland blijft voor de reguliere serie.
Daardoor staan er per seizoen ineens flink wat afleveringen tegenover elkaar. Tijl wees erop dat het om twaalf afleveringen per reeks gaat, dus samen al snel 24 afleveringen aan draaiwerk, voorbereiding, jurymomenten en opnamedagen.
Een afscheid met gemengde gevoelens
Hoewel hij aangeeft met liefde de Nederlandse versie te blijven doen, klinkt er ook duidelijk weemoed in zijn woorden. De reisedities waren voor hem een unieke mix van avontuur, televisie en fotografie, met locaties die de opdrachten extra lading gaven.
Zijn conclusie: hij neemt “met pijn in het hart” afscheid van het reizen met het programma. Niet omdat hij het concept niet meer ziet zitten, maar omdat de nieuwe duurzame koers indirect betekent dat zijn rol niet meer past binnen de kalender.
Wat betekent dit voor de sfeer van het programma?
De grote vraag onder fans is nu wat er verandert als verre bestemmingen verdwijnen. Vietnam, Zuid-Afrika of andere lange reizen geven een seizoen vaak een filmische uitstraling: andere kleuren, ander licht, andere dynamiek tussen de kandidaten.
Europa kan natuurlijk óók prachtig zijn, maar het vraagt om andere keuzes van makers en deelnemers. Minder exotische chaos, meer herkenbaarheid. Dat kan het programma toegankelijker maken, maar ook een stukje ‘wow-factor’ kosten.
Discussie: klimaat versus kijkplezier
Onderwerpen als uitstoot en duurzaamheid liggen al langer op tafel in de televisiewereld, maar nu sijpelen ze steeds zichtbaarder door in formats die juist om reizen draaien. Dat leidt automatisch tot discussie: waar leg je de grens, en wanneer is het symboolpolitiek?
RTL’s keuze kan worden gezien als een duidelijke stap richting minder impact, maar het dwingt ook tot eerlijkheid: kijkers willen vaak juist ontsnappen aan het alledaagse. Minder ver reizen kan dus tegelijkertijd verstandig én minder spectaculair voelen.
