Een vakantie aan de Franse Rivièra heeft iets magisch: lange avonden, zoute lucht, en dat rustige ritme dat je thuis vaak mist. Voor Evert Santegoeds en zijn partner Robert Halewijn begon het precies met dat soort verwachtingen.
Alleen werd die ontspannen sfeer in één klap ingeruild voor stress, sirenes en ziekenhuisnieuws. Via sociale media liet Santegoeds later weten dat hun verblijf plots niet meer draaide om uitrusten, maar om bij elkaar blijven en volhouden.
Een avond die ineens omsloeg
Het gebeurde op zaterdagavond 27 juni, rond tien uur. In plaats van een rustige late wandeling of een laatste drankje werd het een moment dat je niemand gunt: een aanrijding die alles op scherp zette.
Santegoeds vertelde dat Robert werd geraakt door een auto die volgens hem zonder verlichting reed en ook nog eens hard voorbij kwam. Het meest wrange detail: de bestuurder zou na de klap niet zijn gestopt.
Wat er precies wordt gezegd over de bestuurder
In zijn bericht gebruikt Santegoeds het woord ‘hit-and-run’. Daarmee zegt hij niet alleen dat er een botsing was, maar vooral dat de automobilist is doorgereden. Dat maakt de schrik vaak dubbel zo groot.
Wie achterblijft, blijft namelijk ook achter met vragen. Was het onoplettendheid, roekeloosheid, paniek? En: komt er ooit duidelijkheid? Zeker ’s nachts, op onbekend terrein, komt zoiets extra hard binnen.
Een breuk die niet ‘even’ herstelt
Robert Halewijn hield aan de aanrijding een gecompliceerde breuk aan zijn scheenbeen over, een proximale tibiabreuk. Dat zit vlak bij de knie en vraagt meestal om een zorgvuldig traject van herstel.
Het is dus niet het type blessure waarbij je simpelweg een paar weken rust neemt en klaar. Vaak gaat het om pijn, beperkte bewegingsvrijheid, controles en een revalidatie die langzaam en met veel geduld wordt opgebouwd.
Operatie in Hyères en een lange weg vooruit
Enkele dagen na het ongeluk werd Halewijn geopereerd in een ziekenhuis in Hyères, aan de zuidkust van Frankrijk. Zulke ingrepen zijn doorgaans bedoeld om het bot te stabiliseren, zodat het überhaupt kan genezen.
Maar zelfs na een geslaagde operatie begint het pas echt: voorzichtig bewegen, kijken wat haalbaar is en steeds opnieuw afstemmen op het lichaam. Zeker rond de knie kan het herstel grillig zijn, met goede en mindere dagen.
‘Door het oog van de naald’
Santegoeds schreef dat zijn partner ‘door het oog van de naald’ is gekropen. Dat is zo’n zin waar je meteen de spanning achter voelt. Het besef dat het erger had kunnen aflopen, blijft vaak lang hangen.
Hij gaf ook aan dat de beelden hem voorlopig niet loslaten. Dat is herkenbaar bij mensen die een ongeluk van dichtbij meemaken: je hoofd speelt het moment steeds opnieuw af, vooral als het onverwacht en oneerlijk voelt.
Dankbaarheid richting omstanders en hulpdiensten
Tussen de zorgen door stond Santegoeds stil bij de hulp die direct op gang kwam. Hij sprak zijn waardering uit voor mensen ter plekke en voor de Franse hulpdiensten. In zulke minuten kan snelle hulp alles bepalen.
Op vakantie komt daar nog iets bij: je bent te gast, je kent de procedures niet, en soms speelt taal mee. Dan is het geruststellend als je merkt dat er niet alleen medisch wordt gehandeld, maar ook menselijk.
Hoe het nu gaat en wat er wordt verwacht
Er is voorzichtig positief nieuws: volgens de verwachting kan Halewijn begin deze week het ziekenhuis verlaten. Dat voelt als een stap vooruit, al betekent het niet dat de situatie ‘klaar’ is of het herstel ineens licht wordt.
Thuis revalideren is vaak fijner dan in een ziekenhuiskamer, maar het is ook puzzelen. Denk aan vervoer, hulpmiddelen, pijnstilling, rust en het langzaam terugwinnen van mobiliteit. Het tempo ligt meestal laag, maar elke stap telt.
Steunbetuigingen stromen binnen
Het bericht op Facebook maakte veel los. Volgers, collega’s en bekenden stuurden massaal beterschapswensen. Zeker bij iemand die publiek bekend is, wordt zo’n privégebeurtenis opeens ook iets waar veel mensen bij stilstaan.
De reacties zijn vooral meelevend, en je voelt ook de frustratie over het doorrijden. Veel mensen herkennen het gevoel: je hoopt dat er verantwoordelijkheid wordt genomen, omdat dat helpt bij verwerking en bij het idee van rechtvaardigheid.
Een vakantie die ineens om zorg draait
De Franse Rivièra staat normaal voor zon en ontspanning, maar voor dit stel is het nu vooral de plek van een abrupt keerpunt. Vakantieplannen veranderen dan in een schema van ziekenhuisbezoeken en praktische regelzaken.
En ondertussen blijft die ene vraag hangen: wie zat er achter het stuur? Als het inderdaad om een auto zonder licht ging die verdween, is het extra wrang. Voor nu ligt de focus op herstel, rust en weer grip krijgen.
