Als er iemand is die de afgelopen jaren regelmatig in de spotlights stond, dan is het Monique Westenberg wel. Toch gaat het deze keer niet over een tv-project of een opvallende gebeurtenis, maar over iets veel persoonlijkers: de vraag of er in haar leven ruimte is voor een nieuwe liefde.
In haar podcast Lullen en Poetsen komt het onderwerp op een luchtige manier voorbij, maar de reacties eronder laten zien dat veel luisteraars stiekem met haar meeleven. Niet met medelijden, juist met een warm soort gun-factor.
Een onschuldige vraag, veelzeggende reacties
In een fragment uit de podcast beantwoorden Monique en haar vriendin Erith een vraag die je in vriendengroepen vaak hoort langskomen: wie van jullie twee is eigenlijk de grootste flirt? Het lijkt een simpel spelletje, maar het gesprek krijgt al snel een persoonlijk randje.
Beide vrouwen zijn het er namelijk direct over eens: Erith is degene die het meest flirt. Monique zegt zonder twijfelen dat ze zichzelf helemaal geen flirt vindt. En juist die nuchtere houding zorgt online voor veel reacties.
Volgers hopen op een nieuwe man voor Monique
Onder het fragment op social media reageren meerdere luisteraars niet zozeer op de ‘flirtvraag’, maar vooral op Monique zelf. Mensen laten weten dat ze haar een fijne, leuke man gunnen, iemand die echt bij haar past.
Een volger schrijft bijvoorbeeld: “Ik hoop echt dat Mo snel een leuke vent tegenkomt.” En Erith, die Monique goed kent en samen met haar de podcast maakt, reageert meteen en duidelijk: “Ja! Gun ik haar ook.”
Erith spreekt uit wat veel mensen denken
Dat korte antwoord van Erith zegt eigenlijk alles. Het is niet alleen een reactie onder een video, maar ook een soort bevestiging: in Moniques directe omgeving leeft hetzelfde gevoel. Vriendinnen zien haar van dichtbij en weten wat ze verdient.
Andere volgers sluiten zich daarbij aan en maken het nóg concreter. Iemand schrijft: “Gun ik haar ook, wat zal ze het verschil zien.” Monique zelf reageert ondertussen vooral lief en bescheiden op complimenten met een simpele: “Wat lief.”
Monique staat niet afwijzend tegenover nieuwe liefde
Wie haar podcast vaker luistert, weet dat Monique niet de deur dichtgooit als het om een nieuwe relatie gaat. In een eerdere aflevering sprak ze openhartig over hoe ze dat ziet: niet krampachtig op zoek, maar ook niet per se gesloten.
Dat is ergens ook begrijpelijk. Moniques privéleven is vaak onderwerp van gesprek geweest, waardoor daten al snel ingewikkelder kan voelen dan voor iemand die niet voortdurend besproken wordt. Toch klinkt ze realistisch én hoopvol.
Eén duidelijke grens: geen seksverslaving
Wat vooral blijft hangen, is dat Monique ook heel helder is over haar grenzen. Er is volgens haar één ding dat een toekomstige partner absoluut niet moet hebben: een seksverslaving. Dat zegt ze niet aarzelend, maar heel resoluut.
In de podcast begint ze met: “Als ik een nieuwe man tegenkom die een seksverslaving zou hebben…” waarna Erith er nog een grapje van probeert te maken. Maar Monique kapt dat meteen af met een uitgesproken reactie.
Humor in de podcast, maar Moniques reactie is serieus
Erith grapt: “Dan ben jij helemaal aan, gelijk.” Het is precies de soort humor die je vaak hoort in vriendschappelijke gesprekken: lekker plagen, even testen hoe iemand reageert. Maar Monique laat geen ruimte voor twijfel.
Ze antwoordt: “Nou dan ken je mij niet.” En daar blijft het niet bij. Monique zegt dat ze daar totaal niet op zit te wachten en voegt er onomwonden aan toe: “Dan denk ik echt: flikker op!”
Waarom dit onderwerp zoveel losmaakt
Dat volgers zo massaal reageren, zegt ook iets over hoe Monique bij mensen binnenkomt. Ze deelt in haar podcast niet alleen gezellige praat, maar ook stukken van zichzelf. En hoe vaker iemand eerlijk is, hoe sneller luisteraars zich verbonden voelen.
Bovendien raakt het thema veel mensen: opnieuw beginnen, een leuke partner vinden, grenzen bewaken en ondertussen je eigen rust houden. Monique verwoordt dat op een directe manier, zonder opsmuk, en dat wordt gewaardeerd.
Wat nu: daten of gewoon het leven laten gebeuren?
Of Monique binnenkort echt iemand tegenkomt, weet natuurlijk niemand. En dat hoeft misschien ook niet. Soms is het al genoeg dat iemand zich openstelt voor het idee, zonder er een plan of deadline aan te hangen.
Wat wel duidelijk is: haar omgeving en haar volgers staan aan haar kant. Ze gunnen haar liefde, stabiliteit en iemand die haar oprecht blij maakt. Wat vind jij: moet de liefde ‘gewoon gebeuren’ of mag je best actief zoeken?
