In de podcast ADHAZES weten luisteraars inmiddels: als André Hazes en zijn zus Roxeanne gaan praten, dan gebeurt dat zonder veel filter. Het ene moment is het ontroerend en openhartig, het volgende moment schiet het gesprek ineens een heel andere kant op. En precies dat onverwachte maakt hun gesprekken zo’n onderwerp van gesprek.

Deze keer ging het niet over muziek, familieperikelen of een tv-optreden dat nét niet lekker liep, maar over een ontmoeting achter de schermen die André duidelijk is bijgebleven. Wat begon als een jeugdig idoolmoment, eindigde in een behoorlijk ongemakkelijke — en vooral opvallend platte — opmerking die volgens André afkomstig was van niemand minder dan Gert Verhulst.
Een podcast waar weinig onbesproken blijft
ADHAZES is al langer een plek waar André vrijuit praat, soms tot verbazing van luisteraars. Hij lijkt zich weinig aan te trekken van de vraag of iets handig is om hardop te zeggen, zolang het maar in het moment grappig of eerlijk voelt.
Samen met Roxeanne ontstaat daardoor een dynamiek waarin verhalen snel doorschieten naar details die normaal gesproken binnen vriendengroepen blijven. Dat levert luchtige gesprekken op, maar ook momenten waarop je je als luisteraar even afvraagt: hoort dit wel buiten de studio?
André’s oude crush op Karen Damen
In de aflevering haalt André herinneringen op aan zijn jongere jaren, waarin hij — zoals veel kinderen en tieners in de Lage Landen — een zwak had voor K3. Specifiek: Karen Damen, jarenlang één van de gezichten van de groep.
André vertelt dat hij die bewondering destijds niet bepaald subtiel beleefde en zegt dat hij dat later ook gewoon tegen Karen heeft verteld. Volgens hem kwam dat onderwerp recent weer langs toen ze elkaar tegenkwamen tijdens opnames voor een televisieprogramma.
Tekst gaat verder onder de video
Nieuwe ontmoeting, oude beroemdheden
Bij die tv-opnames zat Karen volgens André naast hem. Hij schetst een setting zoals die zo vaak gebeurt in de mediasector: wachten, kletsen, een beetje dollen, terwijl de camera’s nog niet draaien of juist even pauze hebben.
En dan ontstaan er van die kleine momenten die ineens groot worden omdat iemand er iets van maakt. André vertelt dat Karen rookte en tijdens het hoesten zichtbaar moeite had om zich te herstellen, iets waar zij zich volgens hem ongemakkelijk bij voelde.
De opmerking die alles kantelde
Volgens André keek Karen hem op dat moment wat paniekerig aan, alsof ze het niet kwijt kon en het gênant werd. In die situatie zou Gert Verhulst, aanwezig bij de opnames, een opmerking hebben gemaakt die André omschrijft als ronduit schunnig.
André vertelt dat Gert zou hebben geroepen: “Karen even doorslikken, weet je nog?” Daarmee wordt verwezen naar gedeelde geschiedenis tussen Gert en Karen, die in het verleden een relatie met elkaar hadden. André deelt het fragment in de podcast alsof het een typisch ‘achter de schermen’-moment is.
Waarom dit meteen gesprekstof is
De combinatie van namen maakt het verhaal extra pikant: André Hazes die in zijn eigen stijl alles op tafel gooit, Karen Damen die voor velen nog altijd het gezicht is van een onschuldige popgroep, en Gert Verhulst als media-icoon en Studio 100-boegbeeld.
Dat contrast schuurt. Juist omdat K3 bij het grote publiek bekendstaat als braaf en familievriendelijk, komen dit soort anekdotes hard binnen. Niet omdat het per se nieuws verandert, maar omdat het het beeld achter de schermen laat doorschemeren.

De rol van Studio 100 en het verleden van Gert en Karen
Studio 100 is al jaren een powerhouse in kinderentertainment, met K3 als één van de bekendste exportproducten. Gert Verhulst is daarin niet alleen presentator, maar ook ondernemer en mede-bepalend gezicht van het bedrijf.
Dat Gert en Karen ooit een relatie hadden, is al langer bekend. André’s verhaal haakt daar op in, en precies dat maakt het zo gevoelig: het voelt als een privémoment dat door een derde wordt naverteld, met een grap die vooral op shockwaarde drijft.
Wordt dit gewaardeerd of gaat het te ver?
Een vraag die direct boven zo’n podcastmoment hangt: vindt iedereen dit wel oké? André lijkt het te brengen als een anekdote waar je om kunt lachen, maar het is niet moeilijk om te bedenken dat betrokkenen het anders kunnen ervaren.
De podcast geeft geen reactie van Gert of Karen, en André stelt vooral de vraag of Gert het wel zal waarderen dat deze grap zo breed wordt doorverteld. Het blijft daarmee bij André’s relaas, zonder wederhoor of extra context.
Wat dit zegt over de nieuwe ‘openheid’ in showbizz
Podcasts hebben de showbizz veranderd: waar artiesten vroeger vooral in interviews met duidelijke grenzen praatten, vertellen ze nu urenlang in hun eigen omgeving. Dat levert eerlijkere verhalen op, maar ook momenten waarbij grenzen vervagen.
En precies daar zit de spanning: wanneer is iets een grappige backstage-anekdote, en wanneer is het een detail dat eigenlijk niet de wereld in hoort? Zeker als het over anderen gaat en de toon ineens grover wordt dan je van televisie gewend bent.












