Wie de afgelopen weken naar We zijn er bijna! keek, merkte vooral één ding: het programma draait vrolijk door, al staat er ineens een ander gezicht aan het roer. Toch bleef er achter de schermen én bij de kijker een vraag hangen die bijna vanzelf opkomt bij zo’n wissel: wat vindt Martine van Os er eigenlijk zelf van?
Martine was vijftien jaar lang de vaste presentator van het Omroep MAX-programma, maar ze liet in die periode óók geregeld doorschemeren dat het maken ervan niet altijd een feest was. Dat dubbele gevoel zorgt nu voor extra nieuwsgierigheid: geeft ze haar opvolgster een warm duwtje in de rug, of komt er alsnog een klein prikje achteraan?
Een bekende verzuchting die bleef hangen
Martine van Os maakte in het verleden geen geheim van haar gemengde ervaringen met het programma. In interviews klonk het regelmatig: de draaiperiode was lang, de reis was zwaar, de dagen waren intens. Niet zelden ging dat gepaard met stevige uitspraken die bij het publiek bleven hangen.
Wat het extra opvallend maakte: na zulke interviews keerde ze vaak gewoon weer terug voor een volgend seizoen. Waar anderen misschien zouden afhaken, bleef Martine jaar na jaar meedraaien. Dat maakt haar rol in de geschiedenis van het programma groot, maar het kleurt ook hoe mensen nu naar de opvolging kijken.
De opvolging door Marlijn wekt nieuwsgierigheid
Dit seizoen staat Marlijn Weerdenburg op de plek waar kijkers jarenlang Martine zagen. Een nieuwe presentator betekent automatisch een andere dynamiek, zeker bij een programma dat zoveel leunt op sfeer, vertrouwen en het gevoel dat de kijker ‘meereist’ met een groep bekende types.
Telegraaf-verslaggever Jordi Versteegden besloot daarom niet om de vraag heen te draaien en legde het gewoon bij Martine neer. In de podcast Strikt Privé vertelde hij dat hij haar contactte om te peilen hoe ze naar haar opvolgster kijkt — en dat Martine daar opvallend serieus op reageerde.
Martine reageert ‘bloedserieus’
Volgens Jordi vroeg Martine expliciet om haar woorden volledig mee te nemen, om te voorkomen dat er een losse zin uit de context zou worden getrokken. Dat zegt iets: ze beseft dat er bij zo’n onderwerp snel suggesties ontstaan, zeker als mensen vooral op zoek zijn naar spanning of jaloezie.
Die voorzichtigheid is begrijpelijk. Martine is jaren het gezicht geweest van een programma dat een trouwe, betrokken doelgroep heeft. Als zij nu een sneer uitdeelt, wordt dat meteen nieuws. Maar als ze juist steun uitspreekt, kan dat ook weer als ‘netjes om te zeggen’ worden afgedaan.
LEES OOK:Arjen vreesde het al: Jacobien Schumacher nu intiem gespot, en hij is geen onbekende
Een warme boodschap met ruimte voor verschil
Martine’s reactie is uiteindelijk vooral vriendelijk en weloverwogen. Ze zegt met meer dan gemiddelde belangstelling te kijken en het leuk en fijn te vinden om Marlijn het programma te zien overnemen, “vol liefde en inzet”. Daarmee zet ze de toon: geen zuur, geen strijd, maar waardering.
Tegelijk benadrukt ze dat Marlijn “een ander mens” is — en dat het programma dus ook bij haar past op haar eigen manier. Het is een subtiele, maar belangrijke toevoeging: Martine erkent dat de presentatie niet één-op-één te kopiëren is en dat een wissel ook een nieuwe kleur geeft.
Van midden in de groep naar de zijlijn
Wat ook meespeelt: Martine noemt het “vreemd” om nu aan de zijlijn te staan. Vijftien jaar lang was zij degene die de deelnemers begroette, de emoties opving en de verhalen aan elkaar praatte. Dat je dan ineens kijkt in plaats van meedoet, vraagt even omschakeling.
Toch klinkt er geen wrok. Ze geeft aan dat zij en Marlijn prettig contact hebben en het goed met elkaar kunnen vinden. Bovendien zegt ze trots te zijn op het programma waar ze jarenlang met plezier aan gewerkt heeft, en dat ze blij is dat het sterk kan doorgaan.
In de media: compliment of toch een ‘merkwaardige’ reactie?
In Strikt Privé werd er natuurlijk even ingezoomd op de toon. Privé-baas Evert Santegoeds noemde de reactie “merkwaardig”, maar voegde er meteen aan toe dat het uiteindelijk wél als een compliment klinkt — zeker als je goed luistert naar wat Martine precies zegt.
Het is ook een typisch mediading: lezers en luisteraars verwachten vaak een duidelijke ‘voor of tegen’, terwijl dit juist een reactie is met nuance. Martine lijkt vooral te willen voorkomen dat haar woorden worden gebruikt als munitie in een verhaal dat zij zelf niet wil voeden.
Kan het programma ook zonder presentator?
Jordi Versteegden gooide in dezelfde podcast nog een interessante gedachte op tafel: volgens hem zou We zijn er bijna! misschien zelfs zonder presentator kunnen. Niet omdat de presentator onbelangrijk is, maar omdat het programma draait om de karakters en de ‘lieve mensen’ die meedoen.
Dat is precies waarom de wissel ook niet per se het einde van een succes hoeft te zijn. De formule bestaat uit herkenning: een groep reisgenoten, kleine irritaties, grote emoties, onverwachte tegenslag en veel warmte. De presentator is dan eerder de gids dan de hoofdact.
Evert: Marlijn past bij de toon van het programma
Evert Santegoeds is in elk geval enthousiast over hoe Marlijn het doet. Hij noemt haar empathisch en zegt dat ze leuk is met de kandidaten: ze weet waar ze het over heeft, troost waar nodig, lacht mee en deelt ook de gevoelige momenten. Dat is precies het register dat werkt bij dit format.
Volgens Evert is het bovendien een verrassende keuze van Jan Slagter om juist Marlijn als opvolgster te nemen. Verrassend hoeft niet verkeerd te zijn: een ander gezicht kan het programma fris houden, zolang de basis overeind blijft — en dat lijkt tot nu toe het geval.
LEES OOK:Heftige reacties op B&B Vol Liefde-Fred: RTL komt met stevig statement
