Het begon als een ogenschijnlijk bekend verhaal over een spermadonor die graag ‘wil helpen’. Maar in de nieuwste aflevering van Undercover in Nederland krijgt dat idee al snel rafelranden, wanneer presentator Alberto Stegeman een patroon ziet dat wensouders onrustig maakt.
Er is namelijk een donorreeks die niet netjes binnen de lijntjes van klinieken blijft. En juist buiten dat officiële circuit, waar controle en registratie dunner zijn, ontstaat volgens betrokkenen een situatie die veel groter kan zijn dan iedereen dacht.
Wat er in de uitzending boven tafel komt
In de aflevering staat spermadonor Simon V. centraal. Hij mag volgens de uitzending bij officiële klinieken niet meer doneren, omdat hij het maximumaantal donaties al bereikt zou hebben. Toch zou hij zijn sperma nog steeds aanbieden aan wensouders buiten de klinieken om.
Volgens Undercover in Nederland zouden wensouders te horen hebben gekregen dat Simon vijf kinderen bij andere ouders heeft. Maar resultaten uit donor- en DNA-databanken zouden een heel ander beeld geven: alleen al in Nederland zou het om minimaal zestig kinderen gaan.
Waarom wensouders alarm slaan
Een wensouder in de uitzending trekt een harde vergelijking met massadonor Jonathan Meijer, die wereldwijd bekend werd vanwege het enorme aantal kinderen dat aan hem gelinkt is. Ze spreekt zelfs over een soort ‘godcomplex’ en een drang om overal ‘aanwezig’ te zijn.
Daarnaast komt een opvallend detail langs: uit gesprekken met twee andere wensouders blijkt dat Simon doneren het liefst via penetratie zou doen, omdat hij ‘persoonlijk contact’ belangrijk vindt. Dat schuurt bij veel kijkers met het idee van donatie als duidelijke, afgesproken medische handeling.
De zorgen van Stichting Donorkind
Ties van der Meer, voorzitter van Stichting Donorkind, reageert in de uitzending bezorgd. Hij noemt de situatie zelfs kindermishandeling, omdat het voor donorkinderen een levenslang probleem kan zijn als ze niet weten hoeveel halfbroers en halfzussen er zijn.
Volgens Van der Meer werkt zoiets door in de toekomst: relaties, medische informatie en identiteit kunnen allemaal in de knel komen als aantallen onduidelijk blijven. Het gaat dus niet alleen om het heden, maar ook om de generaties daarna.
Tekst gaat verder onder de video
LEES OOK:Pijnlijke conclusie over Caroline na B&B Vol Liefde: ‘Dit zegt eigenlijk alles’
De confrontatie in Zwolle
Voor Alberto Stegeman is het reden om Simon op te zoeken en hem met de bevindingen te confronteren. Dat gebeurt wanneer Simon in Zwolle aan het wandelen is. Simon laat direct weten geen gesprek te willen en vooral niet op camera te willen verschijnen.
Alberto blijft doorvragen en wil weten waarom iemand hiermee doorgaat. Als Alberto hem een ‘massadonor’ noemt, begint Simon te stotteren en weigert hij een getal te noemen. Hij zegt dat hij er ‘geen getal aan hoeft te binden’.
‘Ik help vrouwen op de wachtlijst’
Wanneer Alberto aangeeft dat wensouders willen dat Simon stopt, en dat hij bij ziekenhuizen niet meer terechtkan, gaat Simon daartegenin. Hij stelt dat dat niet klopt en dat er nog sperma gereserveerd zou zijn voor vrouwen die al eerder geholpen zijn.
Hoeveel kinderen er precies zijn verwekt, wil hij niet zeggen. Ook lijkt het nieuws dat wensouders radeloos zouden zijn hem te verrassen. Simon zegt dat hij dat ‘niet eerder gehoord’ heeft, terwijl Alberto duidelijk maakt dat de signalen serieus zijn.
Privé, maar toch publiek gezocht
Simon legt uit dat hij doneren als iets positiefs ziet: hij vindt het fijn om het voor iemand mogelijk te maken en noemt opnieuw dat persoonlijke contact. Tegelijk claimt hij dat hij al jaren geen oproepen meer plaatst om nieuwe wensouders te vinden.
Daarop corrigeert Alberto hem: volgens de uitzending zou Simon twee weken eerder nog via Facebook een oproep hebben geplaatst. Als Alberto doorvraagt, schermt Simon af met: ‘Ik vind het eigenlijk een soort van privé.’
Twijfel zaaien over de melders
Opvallend is dat Simon ook de wensouders die zich bij het programma melden in twijfel trekt. Hij suggereert dat ze geen kind van hem hebben of hem willen zwartmaken. Dat maakt het gesprek stroever, omdat het de kernvraag — klopt het aantal? — ontwijkt.
Volgens Van der Meer is juist dat gebrek aan inzicht riskant. Massadonoren helpen uiteindelijk niemand, stelt hij, en richten vooral schade aan. Alberto komt na de confrontatie tot een vergelijkbare conclusie: het lijkt niet door te dringen en stoppen uit zichzelf verwacht hij niet.
Juridische stappen en politieke aandacht
Daarom schakelt Alberto een advocaat in die eerder betrokken was bij de zaak tegen Jonathan Meijer. Die kreeg een rechterlijk verbod om nog langer sperma te doneren, met een dwangsom van 25.000 euro bij overtreding. Een stevig middel, bedoeld om herhaling te voorkomen.
Rond Simon zouden inmiddels ook juridische stappen voorbereid worden. Meerdere wensouders zouden samenwerken om via de rechter af te dwingen dat hij stopt met doneren. Daarnaast wil het programma de kwestie ook politiek onder de aandacht brengen, juist vanwege de gaten buiten het kliniekcircuit.
Een onverwachte wending na afloop
Na de confrontatie krijgt het verhaal volgens de uitzending alsnog een staartje. Simon zou per e-mail aan Undercover in Nederland hebben laten weten dat hij is gestopt als spermadonor en dat zijn sperma van de wachtlijsten is verwijderd. Ook zou hij een brief hebben gestuurd aan meerdere wensouders.
In die brief staat volgens het programma een totaal ander getal dan de vijf kinderen die hij eerder genoemd zou hebben: Simon schrijft dat hij inmiddels 199 kinderen heeft verwekt en dat er op dat moment één vrouw zwanger zou zijn van zijn kind.
Wat dit debat in Nederland opnieuw aanwakkert
Deze zaak raakt aan een bredere discussie: hoe houd je toezicht op spermadonatie als mensen buiten klinieken om afspraken maken? Klinieken werken met registraties en maxima, maar online groepen en informele routes zijn lastiger te controleren, terwijl de impact groot kan zijn.
