De afgelopen tijd voelde voor Annick Velthuis als een periode waarin je blijft doorlopen omdat het moet, terwijl alles in je lijf schreeuwt dat je even stil moet staan. Op Instagram laat ze weten dat ze moe is van het vechten en van de rol waarin je altijd maar ‘sterk’ hoort te zijn.
Ze kreeg veel lieve steunberichten, maar juist ook de hardere reacties kwamen binnen. Niet omdat ze er niet tegen kan, maar omdat sommige oordelen raken aan iets waar je zelf al bang voor was. En dan blijkt ineens hoe zwaar woorden kunnen wegen.
Een lichaam dat aan de noodrem trekt
Annick schrijft dat haar lichaam haar nu dwingt om rust te nemen. Niet als keuze of luxe, maar als een duidelijke grens: stop. Dat is ergens geruststellend—want het geeft richting—maar tegelijkertijd ook frustrerend moeilijk.
Rust nemen klinkt simpel, maar in het echte leven is het dat zelden. Zeker niet als je hoofd nog vol zit en je dagelijkse verantwoordelijkheden gewoon doorgaan. Ze geeft aan dat ze die pauze nodig heeft, ook al voelt het als opgeven.
Steun én onbegrip in haar inbox
Volgens Annick stroomden er de afgelopen dagen veel warme berichten binnen. Mensen die haar een hart onder de riem steken en haar gezin sterkte wensen. Dat soort steun kan op momenten als deze echt als een reddingsboei voelen.
Maar er waren ook reacties die haar raakten door het onbegrip en de vooroordelen. Ze zegt eerlijk dat dát een van haar grootste angsten was: dat mensen hun eigen verhaal zouden maken van iets wat zij niet volledig kennen.
“Ik ben even klaar met vechten”
In haar bericht klinkt vooral moeheid door, niet alleen fysiek maar ook mentaal. Annick schrijft dat ze even klaar is met vechten, met sterk zijn en met alles maar proberen vol te houden. Een zin die veel zegt zonder dramatisch te worden.
Ze benoemt ook iets wat velen herkennen: het moment waarop je merkt dat iets je meer raakt dan je toe wilt geven. En dat je dan ook nog het gevoel krijgt dat je je daarvoor moet schamen, alsof het ‘zwak’ is.
LEES OOK:B&B Vol Liefde-rel escaleert: oud-deelneemster veegt de vloer aan met Fred
De druk van verantwoordelijkheden die niet pauzeren
Wat het extra ingewikkeld maakt, is dat Annick zich verantwoordelijk voelt voor haar gezin én haar werk. Ze schrijft dat ze moet en wil werken terwijl haar lichaam “nee” zegt. Dat is precies die spagaat waarin veel mensen vastlopen.
Je kunt best weten dat rust nodig is, maar tegelijk moet de koelkast gevuld worden, moeten er afspraken doorlopen en is er een gezin dat op je rekent. Die realiteit maakt herstel niet alleen een kwestie van willen.
Oproep: stop met veroordelen
Annick richt zich daarom duidelijk tot mensen die een mening klaar hebben: stop met elkaar veroordelen en stop met elkaar pijn doen. Ze benadrukt dat niemand ooit het hele verhaal ziet, zelfs niet als het van buitenaf ‘duidelijk’ lijkt.
Het is een oproep die verder gaat dan haar eigen situatie. Online meningen worden snel omgezet in harde conclusies, terwijl er meestal veel meer onder de oppervlakte speelt. En precies dat ‘onzichtbare’ deel kan het zwaarst wegen.
Dankbaar voor steun en een team dat meedraait
Tussen de moeilijke woorden door noemt Annick ook waar ze houvast uit haalt: de lieve berichten van mensen die haar en haar gezin blijven steunen. Dat helpt haar om niet volledig meegetrokken te worden in de negatieve stroom.
Daarnaast spreekt ze haar dankbaarheid uit richting haar team, dat haar zaak draaiende houdt terwijl zij nu tijd moet nemen voor zichzelf. Juist in zulke momenten merk je hoe belangrijk mensen om je heen zijn.
De breuk met Roy na jaren samen
Begin september maakten Annick en Roy bekend dat ze na jaren samen uit elkaar zijn gegaan. Ze werden bij het grote publiek bekend door Over Mijn Lijk, waarin Roy open was over zijn ziekte en hun leven samen.
In hun eerdere toelichting benadrukten ze dat de liefde niet ‘zomaar’ verdwenen is. Volgens hen zijn ze elkaar langzaam kwijtgeraakt door alles wat het leven van hen vroeg. Hun zoon Scott staat voor beiden op één.
De achtergrond: leven met ziekte en tegenslagen
Roy kampt sinds 2018 met een hersentumor. Het is een gegeven dat niet alleen invloed heeft op hem, maar ook op het gezin eromheen. Langdurige ziekte is niet één moeilijke periode, maar vaak een reeks golven.
Annick en Roy gaven eerder al aan dat ze zich niet uit het veld laten slaan door de tegenslagen. Tegelijk laat Annicks recente bericht zien dat ‘doorgaan’ ook een prijs kan hebben—en dat die prijs soms ineens op de mat valt.
LEES OOK:Irritatie rond Beste Zangers neemt toe: ‘Dit wordt ongeloofwaardig’
