Het avontuur richting Singapore is nog maar net van start, maar voor sommige kandidaten voelt het al meteen alsof ze op hun tandvlees lopen. Na een lange eerste dag door Istanbul en richting het zuiden van Turkije, wordt duidelijk dat deze race niet alleen om snelheid draait, maar ook om uithoudingsvermogen.
In Race Across The World worden de duo’s vanaf het startschot gedwongen om anders te denken dan ze gewend zijn. Geen vliegtuig, geen bankpas en geen telefoon: wat je nodig hebt, moet je regelen met je verstand, je sociale skills en vooral heel veel geduld.
Eerste dag, eerste dilemma
De opdracht klinkt simpel op papier: kom zo snel mogelijk bij het eerste checkpoint in Mersin, helemaal in het zuiden van Turkije. In de praktijk betekent dat puzzelen met bussen, routes inschatten, onderhandelen en vooral keuzes maken die later duur kunnen uitpakken.
En dan is er nog een probleem dat iedereen aan het einde van de dag raakt: waar slaap je, als je je budget wilt sparen voor de kilometers die nog komen? Het is precies op dat punt dat de druk bij de kandidaten zichtbaar begint te stijgen.
Een busstation als onverwachte reddingsboei
Hamza Othman (28) en zijn beste vriend Stephen eindigen na uren onderweg te zijn op een busstation. Niet bepaald een plek waar je automatisch aan “overnachten” denkt, maar met een beetje geluk en een vriendelijke beveiliger krijgen ze toch een kans.
De beveiliger wijst hen op een verwarmde wachtruimte waar ze mogen blijven. Geen luxe, geen écht bed, maar wel droog, warm en gratis. In dit spel is dat casi een jackpot: elke euro die je niet uitgeeft, kan later tijd kopen.
Gijsje en Sjorleone: veel vragen, weinig opties
Ook Gijsje en Sjorleone (29) belanden op hetzelfde station, maar hun avond verloopt stroever. Zij kloppen bij iedereen aan: chauffeurs, beveiliging, personeel. De ene keer volgt een verontschuldigend gebaar, de andere keer een korte afwijzing.
Na meerdere mislukte pogingen zakt de moed langzaam weg. Als je al uitgeput bent van reizen, is het idee dat je misschien de nacht buiten moet doorbrengen extra confronterend. Het is het soort stress dat je thuis op de bank nauwelijks voelt.
Vier mensen, één ‘bed’
Net als het erop lijkt dat Gijsje en Sjorleone geen oplossing meer gaan vinden, komt er hulp uit een hoek die ze niet hadden verwacht. Hamza en Stephen bieden aan om de wachtruimte te delen, waardoor het kwartet toch binnen kan slapen.
Hamza haalt ze zelfs persoonlijk op met een opmerking die bijna klinkt alsof hij een hotelkamer heeft geregeld: hij heeft “een bed klaargelegd”. In werkelijkheid blijkt dat bed een stalen bank te zijn, maar niemand klaagt. Nood breekt wetten.
De sfeer slaat om zodra het stil wordt
De gedeelde slaapplaats voelt eerst bijna gezellig: vier kandidaten die in de eerste dagen al merken hoe snel je op elkaar aangewezen raakt. Maar zodra de lichten uitgaan en de vermoeidheid toeslaat, komt er een nieuwe realiteit bij kijken: geluid.
Want voor Hamza verandert de nacht al snel in een marathon van gesnurk. De volgende ochtend is hij er duidelijk over: dit was geen rustmoment, maar een nacht die hij eerder als “een hel” ervaart. Vooral Stephen en Sjorleone krijgen de schuld.
Stephen: “Prima nacht, geld bespaard”
Waar Hamza vooral denkt aan slaaptekort, kijkt Stephen meer naar het spel. Zijn conclusie is bijna het tegenovergestelde: het was “oké” en bovendien hebben ze geld bespaard. En in deze race kan zo’n besparing later het verschil maken.
Het laat meteen zien hoe verschillend duo’s kunnen reageren op exact dezelfde omstandigheden. De één telt de uren slaap, de ander telt het budget. Die botsing tussen comfort en strategie hangt als een extra laag over elke beslissing die ze nemen.
Ramadan onderweg: bezinning in het kleinste comfort
Voor Hamza speelt er tijdens de reis nog iets anders mee dan alleen winnen. Tijdens de opnames doet hij mee aan de ramadan. Dat geeft de hele ervaring een extra dimensie, omdat hij bewuster bezig is met doorzetten, discipline en reflectie.
Hij benoemt het als een periode van bezinning en denken aan mensen die minder hebben. Alleen: in deze race ervaar je dat “minder hebben” ineens zelf. Geen gemak, geen zekerheden, en soms letterlijk geen plek om fatsoenlijk te slapen.
Op naar Mersin, met wallen en nieuwe inzichten
Na de korte nacht gaan de duo’s weer uit elkaar en terug de route op. Het eerste checkpoint in Mersin is nog steeds de directe missie, maar de echte les van dag één is duidelijk: je kunt plannen wat je wilt, het loopt toch anders.
Singapore is nog duizenden kilometers weg, maar het fundament van de race wordt nu al gelegd: wie blijft kalm, wie blijft sociaal, wie bewaakt het geld en wie kan omgaan met moeheid? Laat ons op social media weten wat jij van deze start vindt.
