In de laatste dagen van zijn leven vond er in het ziekenhuis iets bijzonders plaats, iets wat voor buitenstaanders wellicht onverwacht was. Op het eerste gezicht lijkt een ziekenhuis een ongewone plek voor een bijzondere gebeurtenis als een huwelijk, maar voor Maarten Spanjer en zijn geliefde Monique werd het juist een betekenisvolle locatie.
De sfeer was intiem en ingetogen. Monique zat aan het bed van Maarten, zijn hand stevig vasthoudend, terwijl de tijd als het ware stil leek te staan. Ondanks de situatie was er ruimte voor warmte en verbondenheid tussen de aanwezigen.
De plechtigheid die volgde, was klein van opzet, maar droeg alle formele elementen die bij een huwelijksvoltrekking horen.
Een huwelijk in het ziekenhuis
Vijf dagen voor zijn overlijden besloten Maarten Spanjer en Monique in het ziekenhuis te trouwen. Monique vertelt aan de krant dat zij niet wist dat een ziekenhuis daadwerkelijk een officiële trouwlocatie kan zijn. Voor urgente situaties kan er een spoedhuwelijk geregeld worden, en dat gebeurde ook voor Maarten en haar. “Heel klein natuurlijk, maar met getuigen en al,” licht Monique toe.
De ceremonie vond plaats terwijl Maarten op bed lag. Monique zat naast hem, zijn hand vasthoudend. Ondanks zijn fysieke toestand, verliep het huwelijk volgens alle gebruikelijke formaliteiten en vragen. Het moment waarop werd gevraagd of men elkaar trouw zou blijven tot de dood hen zou scheiden, was voor Maarten bijzonder.
“Maarten verheugde zich vooral op de vraag over trouw blijven, tot de dood ons zou scheiden. Plechtig zei hij: ‘Dat durf ik in déze fase van mijn leven wel te beloven’,” aldus Monique. Deze woorden illustreerden op indringende wijze zijn gevoel voor humor en realiteitszin, zelfs in een uiterst kwetsbare periode.
Afscheid in het hospice
Na de huwelijksvoltrekking verslechterde Maartens gezondheid snel. Twee dagen na het huwelijk ging zijn toestand aanzienlijk achteruit. Hij werd overgebracht naar een hospice, waar hij in alle rust zijn laatste dagen doorbracht. Monique vertelt dat dit hen de gelegenheid gaf om op een vredige manier afscheid te nemen.
Een veelzijdige carrière
Maarten Spanjer was niet alleen geliefd bij zijn naasten, maar verwierf ook landelijke bekendheid. Zijn doorbraak kwam met zijn rol in de film Spetters van regisseur Paul Verhoeven uit 1980. Daarna groeide zijn populariteit verder dankzij het televisieprogramma Taxi.
In dat programma stapte hij in de rol van taxichauffeur en voerde hij spraakmakende gesprekken met passagiers, wat hem een vaste plaats op de Nederlandse televisie opleverde.
LEES OOK:Mike doet boekje open over Mama Mo en neemt geen blad voor de mond
Zijn werk bracht hem bij een breed publiek onder de aandacht en leverde hem veel waardering op. In diverse video’s en terugblikken wordt uitgebreid stilgestaan bij zijn carrière en de impact die hij had op de Nederlandse film- en televisiewereld.
Onuitgegeven werk en reacties op het overlijden
Na zijn overlijden liet Maarten Spanjer achttien ongepubliceerde columns na. Daarmee blijft er ook na zijn dood nog nieuw materiaal van zijn hand beschikbaar, iets wat zijn fans ongetwijfeld zullen waarderen.
Het nieuws van zijn overlijden kwam bij veel mensen hard aan. Filmmaker Steven de Jong reageerde geschokt op het bericht. De impact van Maartens werk en persoonlijkheid klinkt door in de reacties van collega’s en bekenden, die hem herinneren als een markant en geliefd figuur binnen de Nederlandse cultuur.
Woorden die blijven
Het moment waarop Maarten tijdens zijn huwelijksceremonie met humor en ernst zei: “Dat durf ik in déze fase van mijn leven wel te beloven”, blijft bij velen hangen. Het tekent zijn karakter en zijn vermogen om zelfs op het moeilijkste moment trouw te blijven aan zichzelf en aan de mensen om hem heen.
Maarten Spanjer koos er bewust voor om zijn laatste dagen als getrouwde man te beleven. Zijn wens om als echtgenoot de kist in te gaan werd werkelijkheid, slechts vijf dagen nadat hij en Monique elkaar het jawoord gaven.
