Monique Westenberg (47) is al jarenlang geen onbekende naam meer in de media, mede door haar veelbesproken relatie met zanger André Hazes (31). Maar achter de camera’s en roddelrubrieken schuilt een persoonlijk verhaal dat zelden het daglicht ziet.
In een openhartig gesprek met Manifestatie Magazine deelt Monique hoe ze een ingrijpend verlies heeft verwerkt: dat van haar kindje. Met veel moed vertelt ze over het intense proces van loslaten, rouw en heling, waarin alternatieve therapieën haar nieuwe inzichten brachten.
Therapie bracht fysieke en emotionele ontlading
Om haar onverwerkte verdriet een plek te geven, volgde Monique een zogenoemde trauma release- en breathwork-therapie. Deze sessies staan bekend om hun lichamelijke impact, waarbij het lichaam begint te trillen als gevolg van opgebouwde spanningen en trauma’s.
“Loslaten was moeilijk, maar toen ik me eraan overgaf, begon mijn hele lichaam te schudden”, vertelt Monique. Juist op dat moment voelde ze dat haar lichaam eindelijk in beweging kwam en dat diepgeworteld verdriet naar buiten kwam.
Tijdens deze sessie kwam er ook een ademoefening aan bod die bijna tot hyperventilatie leidde. Toch bleef Monique doorgaan, aangemoedigd door haar therapeut. “Maar de therapeut moedigde me aan om door te gaan met die diepe ademhaling.”
In die kwetsbare staat van zijn begon er iets bijzonders te gebeuren: Monique kreeg beelden van overleden dierbaren te zien, onder wie haar hond. “Zelfs mijn hond, waarvan ik nooit afscheid heb kunnen nemen”, voegt ze eraan toe. Voor haar voelde het als een moment waarop alles samenviel.
Het moment dat alles veranderde: stemmen en licht
Wat de sessie nog indringender maakte, was wat daarna gebeurde. Monique hoorde kinderstemmen op de achtergrond. Aanvankelijk dacht ze dat het om muziek ging, maar de geluiden bleken écht en los van de omgeving.
“Ik dacht dat die bij de muziek hoorden, maar dat bleek niet zo te zijn.” Haar therapeut vroeg haar toen of ze ooit een kindje had verloren. “Dat klopte”, antwoordde Monique, die zich op dat moment overweldigd voelde door de intensiteit van haar emoties.
LEES OOK:Niet Max of Diederik: Anouk onthult de echte reden achter haar vertrek uit De Bondgenoten
Op dat moment voelde ze een licht dat niet in woorden te vatten was. Volgens Monique symboliseerde dit licht het moment waarop ze haar verdriet daadwerkelijk kon loslaten. “Het voelde alsof ik eindelijk dat trauma uit mijn buik kon loslaten.” De sessie markeerde voor haar niet alleen een afsluiting, maar ook een nieuw begin. Een soort innerlijke bevrijding waar ze tot op de dag van vandaag dankbaar voor is.
Eindelijk ruimte voor afsluiting en genezing
Wat deze ervaring zo bijzonder maakt voor Monique, is dat ze zich sindsdien anders voelt. De zwaarte die ze jarenlang meedroeg, lijkt verdwenen. “Een soort afsluiting en genezing in één.” Hoewel ze beseft dat niet iedereen haar ervaring zal begrijpen, hecht ze veel waarde aan wat ze voelde tijdens de sessie.
“Niet iedereen zal het begrijpen, maar voor mij was het levensveranderend.” Het gaf haar niet alleen rust, maar ook het besef dat het leven soms verrassende wendingen kent waarin pijn en heling samenkomen.
De sessie heeft voor haar deuren geopend naar innerlijke rust. Monique benadrukt dat het voor haar voelde alsof er daadwerkelijk iets uit haar lichaam werd bevrijd. Dat gevoel was zó krachtig dat het haar leven vanaf dat moment anders maakte. Ze kijkt terug op die dag als het moment waarop ze haar kindje een plek kon geven, zonder het te hoeven vergeten.
Nieuwe balans in de relatie met André Hazes
Terwijl Monique haar persoonlijke helingsproces doorging, bleef ook haar relatie met André Hazes in beweging. De zanger, die de afgelopen tijd zijn muzikale carrière weer serieus oppakt, kan rekenen op de steun van Monique. Ze staat trouw aan zijn zijde, nu ze samen een nieuwe vorm van hun relatie hebben gevonden.
Monique straalt wanneer ze over André praat en benadrukt dat ze trots is op zijn groei. “Nu ze een nieuwe vorm in hun relatie hebben gevonden, kan ze alleen maar trots op André en de stappen die hij maakt zijn.”
De kracht die Monique uit haar eigen proces haalt, lijkt ook door te werken in haar privéleven. Het verlies van een kindje, hoe zwaar ook, heeft haar veerkracht versterkt en haar dichter bij zichzelf gebracht. Met haar openheid doorbreekt ze taboes en laat ze zien dat heling op veel manieren mogelijk is, ook buiten de gebaande paden.
