In het nieuwe seizoen van het EO-programma Meer dan verwacht volg je het leven van gezinnen met een drieling, waarbij het niet altijd gaat zoals gehoopt. Moeder Tatiana deelt daarin openhartig hoe het is om te leven met een kindje dat kampt met een ernstige hartafwijking.
Haar dochtertje Hope, één van haar drielingdochters, speelt een centrale rol in de aflevering van dinsdagavond 10 juni. Het ziekenhuisbezoek dat je te zien krijgt, draait om meer dan medische feiten: het is een verhaal van hoop, doorzettingsvermogen en moederliefde.
Hope’s hartafwijking is nog altijd een onzekere factor
Hope, het dochtertje van Tatiana, kwam ter wereld met een aangeboren hartafwijking. Al sinds haar geboorte is het ziekenhuis een vaste prik in haar jonge leven. Vlak na de bevalling moest ze meerdere keren geopereerd worden en kreeg ze onder andere nieuwe hartkleppen.
Nu, ruim twee jaar later, zie je hoe ze samen met haar moeder terugkeert naar het ziekenhuis voor een controle die bepalend is voor de komende jaren. “Als dit goed gaat, hoeft ze twee jaar niet meer terug te komen,” zegt Tatiana zichtbaar gespannen.
Een ziekenhuis dat symbool staat voor angst én trots
Tijdens de wandeling door het ziekenhuis vertelt Tatiana hoe intens beladen deze plek voor haar is. “Het is voor mij heel bijzonder om hier te komen,” zegt ze terwijl ze haar dochtertje volgt door de gang. “Eerst liep ik door deze gangen met een kindje dat misschien dood zou gaan.
En nou loopt ze gewoon helemaal zelf naar de dokter toe. Ik ben heel trots op haar.” De herinneringen zijn rauw, maar maken ook plaats voor verwondering over hoe ver Hope al is gekomen. Tatiana benadrukt dat je leert omgaan met wat je niet kunt voorspellen. “Je neemt het dan maar gewoon zoals het is. Maar gelukkig heeft het beter uitgepakt dan dat ik ooit had gedacht.”
Een belangrijke mijlpaal in een kwetsbaar leven
De spanning is voelbaar wanneer Hope door artsen wordt onderzocht. Er worden allerlei testen uitgevoerd en elk resultaat is van belang voor de conclusie. Tatiana’s gezicht verraadt de nervositeit. Maar dan volgt het verlossende woord van de arts: Hope’s hartje werkt zoals het hoort.
“Blijf maar lekker twee jaar weg,” zegt de arts. Dat ene zinnetje zorgt voor zichtbare opluchting. Voor het eerst in lange tijd hoeft Tatiana even niet te denken aan de volgende controle, het volgende onderzoek of de volgende uitslag. Ze krijgt ruimte om te ademen.
Een moeder die blijft vertrouwen op de kracht van haar dochter
Tatiana’s verhaal is er een van kracht, veerkracht en liefde. Wat je in deze aflevering te zien krijgt, is hoe zij haar rol als moeder met volle overgave vervult, ondanks alle onzekerheden. Haar drielingdochters Faith, Hope en Charity zijn haar alles, maar de zorgen om Hope eisen dagelijks hun tol.
Toch blijft ze positief, zelfs wanneer het zwaar is. “Als je te horen krijgt dat je kind niet normaal kan leven of misschien niet eens kán leven, dan weet je niet wat je kan verwachten,” zegt ze eerlijk. Juist daarom is elk positief bericht als dit reden voor een klein feestje.
Een hoopvol moment in een lange medische reis
De medische situatie van Hope is niet zomaar voorbij. Maar voor nu, even, mag er gerust adem worden gehaald. Tatiana en haar gezin kunnen twee jaar lang leven zonder ziekenhuisbezoeken of spanningen rond controles. Dat is een mijlpaal die gevierd mag worden.
Wil je weten hoe het verder gaat met Tatiana en haar drieling? Dan kun je Meer dan verwacht kijken van maandag tot en met zaterdag rond 19.05 uur op NPO 1. Gemiste afleveringen kun je terugvinden op NPO Start.
