De eerste aflevering van het nieuwe seizoen van Recht Door Zeeman laat een zaak zien die diepe indruk maakt. In het programma volgt presentator Thijs Zeeman een conflict tussen een blindengeboren vrouw en een bouwbedrijf.
De kwestie draait om een ernstig ongeluk dat grote gevolgen had voor haar leven. Direct voor haar woning bleek een metersdiep gat te zijn gegraven. Dat gebeurde zonder waarschuwing of afzetting. De gevolgen waren groot, pijnlijk en financieel ingrijpend.
Een leven dat abrupt veranderde door één val
Sibel werd geboren met een oogafwijking en verloor op zestienjarige leeftijd volledig haar zicht. Dat gebeurde binnen vier dagen en veranderde haar leven voorgoed. In het programma vertelt zij openhartig over dat moment.
“Ik zat gewoon buiten en ik wilde iets te drinken en ineens toen ik opstond realiseerde ik me dat ik helemaal niet zag wat ik deed”, vertelt ze aan Thijs. Sindsdien vertrouwt zij dagelijks op haar blindengeleidehond. Die hond helpt haar veilig door het leven.
Onverwachte werkzaamheden voor de voordeur
Zonder dat Sibel daarvan op de hoogte was, begonnen aannemers met werkzaamheden in haar straat. Het ging om de aanleg van glasvezel. Direct voor haar woning werd een diep gat gegraven.
Dat gat werd niet afgezet of gemarkeerd. Voor iemand zonder zicht betekende dat een levensgevaarlijke situatie. Tijdens het uitlaten van haar hond liep Sibel nietsvermoedend richting de voordeur. Enkele seconden later ging het volledig mis.
Een zware kniebreuk met langdurige gevolgen
Sibel viel in het open gat en liep daarbij een ernstige kniebreuk op. De pijn was enorm en de gevolgen waren blijvend. “Ik wilde mijn hond uitlaten en mijn hond trok naar achteren van: ik ga niet.
Dus ik dacht: hij wil terug naar binnen of hij ruikt wat. Het is niet in mij opgekomen dat hij mij probeerde weg te leiden daar.” Door de verwondingen kon zij niet langer zelfstandig wonen. Verhuizen werd noodzakelijk en kostbaar.
Verantwoordelijkheid blijft lange tijd uit
Na het ongeluk probeerde Sibel contact te krijgen met het bouwbedrijf. Dat bleek een frustrerend proces. Reacties bleven uit en erkenning kwam er niet. Thijs Zeeman stelt vast dat niemand verantwoordelijkheid neemt.
“Er is niemand binnen dit bouwbedrijf die de verantwoordelijkheid neemt”, concludeert hij in de uitzending. De situatie wordt pijnlijker wanneer de projectleider met een opmerkelijke verklaring komt.
Schuld gelegd bij de blindengeleidehond
Volgens de projectleider zou de blindengeleidehond verantwoordelijk zijn voor de val. Die uitspraak raakt Sibel diep. Zij kan zich daar totaal niet in vinden. “Hij is mijn hulphond.
Hij heeft mij geprobeerd weg te trekken daar”, zegt ze zichtbaar boos. “Ik vertrouw hem juist in dit soort dingen.” De beschuldiging voelt voor haar onrechtvaardig en kwetsend. Zeker omdat haar hond juist heeft geprobeerd gevaar te voorkomen.
Videodeurbel levert cruciaal bewijs
Twijfels bij derden worden weggenomen door beelden van haar videodeurbel. Het incident blijkt volledig vastgelegd. Daardoor wordt duidelijk wat er werkelijk gebeurde. Voor Sibel is dat essentieel bewijs.
“Mensen waren aan het twijfelen en dan wordt het maar op hem afgeschoven. (…) Ik vind dat echt afschuwelijk.” Dankzij deze beelden krijgt haar verhaal eindelijk gewicht. Het maakt het lastiger om verantwoordelijkheid te blijven ontwijken.
Na ingrijpen van Zeeman komt beweging
Pas wanneer Thijs Zeeman persoonlijk langsgaat bij het bouwbedrijf, verandert de situatie. Ongeveer een jaar na het incident verschijnt zelfs de directeur bij Sibel thuis.
Ook de verzekeraar meldt zich om de schade te inventariseren. “Dit is heel gunstig”, reageert Thijs zichtbaar opgelucht. Voor het eerst lijkt erkenning binnen handbereik. De lange stilte maakt plaats voor concrete stappen.
Eindelijk rust en financiële tegemoetkoming
Enkele weken later keert Thijs terug bij Sibel. De situatie is duidelijk verbeterd. “Het gaat een stuk beter”, vertelt ze met een glimlach. “Ik heb meer rust in mijn lijf.” De verzekeringsmaatschappij heeft inmiddels een voorschot uitgekeerd.
Ook wordt gewerkt aan vergoeding van overige kosten. “Ik had gewoon niet durven dromen dat het zover zou komen. Ik voel me gewoon weer helemaal gehoord en geholpen ook wel”, besluit Sibel.
