In het programma Antoni van Leeuwenhoek: Over Leven Met Kanker deelt Beau van Erven Dorens indrukwekkende persoonlijke verhalen van patiënten. Je ziet hoe mensen die kanker hebben of hebben gehad, hun ervaringen en emoties delen met de presentator.
Een van die mensen is Jolanda, die een gezichtsprothese draagt na een ingrijpende operatie. Haar verhaal grijpt je direct aan en blijft je bij tot het einde van de aflevering.
Een ingrijpende verandering in haar leven
Jolanda vertelt aan Beau hoe haar leven negentien jaar geleden volledig veranderde door een plotseling probleem met haar oog. “Negentien jaar geleden begon mijn oog te hangen en dat werd op een gegeven moment een gezwel”, vertelt ze.
Het gezwel groeide verder en tastte haar gezicht steeds meer aan, wat haar dagelijks leven zwaar beïnvloedde. “Het hele stuk was vervormd. Uiteindelijk ben ik geopereerd, maar het gezwel zat ook helemaal in mijn achterhoofd.”
Een zware en levensreddende operatie
De operatie bleek een van de zwaarste momenten uit haar leven te zijn. “Ze moesten het openbikken met een hamer en een beitel”, vertelt Jolanda. De ingreep duurde tien en een half uur en werd uitgevoerd om haar leven te redden.
“Als ik er drie maanden langer mee had rondgelopen, was ik er niet meer geweest, want het zat al helemaal bij mijn hersenen.” Deze woorden laten zien hoe kritiek de situatie destijds was.
Leven met de gevolgen van de operatie
Na de operatie bleef Jolanda achter met een groot gat bij haar oog, iets wat emotioneel veel impact had. “Ik heb drie maanden niet in de spiegel durven kijken”, legt ze uit. Het beeld van haar eigen gezicht gaf haar veel verdriet en onzekerheid.
“Toen ik er per ongeluk een keer in keek, schrok ik zo erg”, vertelt ze eerlijk. Ze geeft toe dat ze nog steeds moeite heeft om anderen recht aan te kijken. Haar man helpt haar positief te blijven. “Mijn man zegt altijd: het gaat om de binnenkant en niet om de buitenkant.”
Een emotioneel moment met haar prothese
Het meest aangrijpende moment in de aflevering zie je wanneer Jolanda haar prothese afzet in de behandelkamer. Voor haar is dit niet alleen een persoonlijk proces, maar ook een manier om anderen te helpen.
“Ik wil het laten zien aan de mensen, zodat ze weten dat ze niet op deze manier hoeven rond te lopen en dat er een mogelijkheid is om iets moois van je gezicht te laten maken.” Met die woorden geeft ze kracht en hoop aan lotgenoten.
De rol van Beau van Erven Dorens
Beau begeleidt de verhalen in dit programma op zijn eigen rustige en betrokken manier. Zijn empathische houding maakt dat deelnemers zich veilig voelen. Hij noemt het programma “intens en aangrijpend”, en dat blijkt meteen uit deze eerste aflevering.
In een video die bij de uitzending hoort, deelt Beau wat hem het meest raakte tijdens dit verhaal. Zijn woorden benadrukken hoe diep deze ontmoeting hem persoonlijk heeft geraakt.
Een aflevering die kijkers bijblijft
De openheid van Jolanda maakt een diepe indruk en raakt iedereen die kijkt. Haar kwetsbaarheid en moed zorgen dat je blijft luisteren. Door haar prothese te tonen, wil ze anderen laten zien dat er altijd een oplossing en hoop is. Deze aflevering laat je nadenken over hoe krachtig mensen kunnen zijn in moeilijke tijden. Het is een verhaal dat je niet snel vergeet.
