Danny de Munk staat opnieuw stil bij een bepalend hoofdstuk uit zijn carrière. In het televisieprogramma De Reünie keert hij terug naar de film die zijn leven veranderde en die hem op jonge leeftijd in één klap bekend maakte.
Samen met oud-castleden en crewleden worden herinneringen opgehaald aan Ciske de Rat, de film die in 1984 uitgroeide tot een onbetwiste klassieker binnen de Nederlandse filmgeschiedenis. Voor Danny blijft vooral één scène onlosmakelijk verbonden met sterke emoties en blijvende indrukken.
Het moment waarop Ciske zijn moeder neerstak, staat nog altijd scherp op het netvlies. Die scène riep destijds veel reacties op en wordt nu opnieuw besproken met de nodige afstand en reflectie.
Terug naar het huis van de beruchte scène
Samen met presentator Herman van der Zandt bezoekt Danny het Amsterdamse huis waar de beruchte scène werd opgenomen. Bij aankomst maakt hij direct een luchtige opmerking over die bewuste draaidag, al voelt de plek nog steeds beladen.
“Ik heb er nog een trauma van”, zegt hij met een knipoog terwijl hij voor de deur staat. Het gaat om de scène waarin moeder Marie de papieren van Ciske verscheurt, wat de spanningen tussen moeder en zoon volledig doet escaleren.
Die rol werd gespeeld door Willeke van Ammelrooy, die met haar intense spel diepe indruk maakte op het publiek. Wat volgde, werd één van de meest besproken momenten uit de Nederlandse filmgeschiedenis.
Bloed, geschreeuw en een onverwachte nuchterheid
In een uitbarsting van woede greep Ciske een keukenmes en stak hij zijn moeder in de hals, terwijl het geschreeuw door merg en been ging. Het opspattende bloed zorgde bij kijkers voor afschuw en stilte in de huiskamers.
Voor Danny voelde die scène destijds echter heel anders dan voor het publiek. “Voor mij is het geen trauma, maar eigenlijk een grappie”, vertelt hij lachend wanneer hij eraan terugdenkt. Tijdens het filmen zag hij precies hoe de illusie werd gecreëerd en hoe technisch alles was opgebouwd.
“Ik heb die fietspomp gezien.” “Willeke had een slangetje met een pleister en er stond iemand nepbloed te pompen.” Die details haalden voor hem de emotionele lading volledig weg.
Een andere scène liet diepe sporen na
Toch was er een ander moment tijdens de opnames dat veel diepere sporen bij hem naliet. Die scène speelde zich af in de gevangenis en vergde emotioneel veel van de jonge acteur.
Daar moest een groep figuranten steeds harder en agressiever schreeuwen. “Moordenaar!” klonk het, opnieuw en opnieuw, steeds dreigender. “Steeds sneller en luider”, herinnert Danny zich. “Dat bouwde zo op.”
Hij voelde zich volledig alleen staan en raakte overweldigd door de situatie. “Ik dacht echt: de hele wereld is tegen mij.” “Tegen Ciske, maar ook tegen mij als Danny.” “Dat kwam keihard binnen bij mij als kind.”
Van auditie tot doorbraak in Amsterdam
De audities voor Ciske de Rat vonden plaats in 1982 in Hotel Krasnapolsky in Amsterdam. De toen twaalfjarige Danny moest concurreren met honderden andere jongens die hoopten op dezelfde rol. Uiteindelijk werd hij gekozen voor de hoofdrol, iets wat zijn leven voorgoed zou veranderen.
Zingen deed hij als jonge jongen al regelmatig en dat bleef niet onopgemerkt. Soms stond hij zelfs op de bar te zingen, omringd door ooms en tantes die wel van een borrel hielden. Die muzikale achtergrond gaf hem een opvallend voordeel en zorgde ervoor dat hij zich onderscheidde van de rest.
Een film en lied die geschiedenis schreven
De film verscheen uiteindelijk in 1984 en werd een enorm succes bij jong en oud. Ciske de Rat raakte een gevoelige snaar en groeide uit tot een tijdloos verhaal dat nog altijd wordt besproken. Ook de muziek speelde daarin een grote rol en versterkte de impact van de film.
Het lied Mijn Stad groeide uit tot een nummer 1-hit en werd door heel Nederland meegezongen. Voor Danny betekende dit een definitieve doorbraak en het begin van een lange carrière. De invloed van de film blijft, zelfs decennia later, voelbaar bij zowel makers als kijkers.
