Een nieuw leven onder de Spaanse zon leek voor Martin en Jojanneke uit Delfzijl de ultieme droom. Met plannen voor verhuurwoningen, een zwembad en een buitenkeuken vertrokken zij vol ambitie naar het binnenland van Murcia.
Hun deelname aan het programma Het Roer Om liet zien hoe groot hun verwachtingen waren. Toch bleek de werkelijkheid weerbarstig. Wat begon als een avontuur vol hoop, veranderde langzaam in twijfel, frustratie en uiteindelijk een onverwachte terugkeer naar Nederland.
Grote plannen in het Spaanse binnenland
Het stel zag in Murcia de perfecte plek voor een frisse start. Zij wilden niet alleen zelf genieten van rust en ruimte, maar ook huizen verhuren aan vakantiegangers. De investering was fors en de plannen waren tot in detail uitgewerkt.
Toch liep het al snel spaak bij de uitvoering. De benodigde bouwvergunningen bleven maandenlang uit. Die vertraging drukte zwaar op Martin, die merkte dat het optimisme plaatsmaakte voor onzekerheid.
Het warme klimaat speelde eveneens een rol. Martin had moeite met de hitte en het tempo van werken in Spanje. Hij sprak zich daar openlijk over uit. “Alles duurt lang hier”, liet hij weten. “Ik snap wel waarom de Spanjaarden een siësta houden. Het is niet te doen.” Zijn woorden klonken luchtig, maar onder de oppervlakte groeide de frustratie.
Bureaucratie zorgt voor spanningen
Vooral de Spaanse bureaucratie bleek een struikelblok. Het stel wachtte op bericht van de architect en de gemeente, maar hoorde lange tijd niets. Martin kon zijn onbegrip moeilijk verbergen. “We hebben nog niks van de Spaanse architect en de gemeente gehoord.
In september kregen we te horen van de eerste makelaar en zijn architect dat alles geregeld was met de aanvraag van de vergunningen.” Maanden later bleek dat er zelfs geen officiële aanvraag was gedaan. Dat nieuws sloeg in als een bom.
“In februari vroegen we of de eerste makelaar en architect geweest waren en toen liet de gemeente weten dat er helemaal niemand is geweest.” Jojanneke reageerde verbaasd en voegde toe: “Hij kende ons hele plan zelfs niet.” Een nieuwe makelaar wist uiteindelijk beweging in het dossier te krijgen, maar het vertrouwen was aangetast. Martin bleef twijfelen. “Ik zie het niet zitten en het duurt veel te lang.”
Twijfel ondanks voltooid droomhuis
Na veel geduld kwam de vergunning alsnog rond. Een jaar later stonden het huis, het zwembad en de buitenkeuken er volledig afgewerkt bij. Wat een feestelijk moment had moeten zijn, voelde voor Martin anders. Zijn onrust bleef aanwezig en hij vroeg zich steeds vaker af of Spanje wel zijn toekomst was.
Jojanneke merkte hoe zwaar dat woog op hun relatie. “Dat Martin zich zo voelt is balen”, vertelde zij. “Ik vind dat ook niet leuk, want uiteindelijk wil je met zijn tweeën het geluk aangaan en een van ons twee heeft dat niet.”
Martin voelde zich vervreemd van zichzelf. “Het is mij veel te warm en ik heb ook geen zin om de hele dag binnen te zitten.” Het idyllische Spaanse leven bood hem niet het gevoel van thuis dat hij had gehoopt te vinden.
Kleine irritaties en groot gemis
De spanningen uitten zich soms in ogenschijnlijk kleine situaties. Een boodschap in het dorp leidde tot een onverwachte uitbarsting. “We gingen even boodschappen doen in het dorp en ik had hier de buitenverlichting alvast aangelaten.
Toen flipte hij heel overdreven”, vertelde Jojanneke. Zij herkende dat gedrag niet van haar partner. “Zo is Martin niet, want hij is altijd vrolijk.”
Langzaam werd duidelijk dat het gemis van zijn oude leven zwaar drukte.
Martin had zelfs zijn boot verkocht om het Spaanse avontuur mogelijk te maken. Dat offer bleek groter dan gedacht. “Ik heb zelfs mijn boot verkocht en dat is al heel wat.” De boot stond symbool voor zijn vrijheid en verbondenheid met Delfzijl.
Terug naar Delfzijl
Toen de kans zich voordeed om de boot terug te kopen, veranderde alles. “Ik had veel spijt dat ik mijn boot weg had gedaan, vorig jaar al.” Dat moment bracht helderheid. Het stel besloot het huis in Spanje te verkopen en terug te keren naar Groningen.
De beslissing werd snel genomen. “Het is heel snel gegaan allemaal. Maar ik vind het prima. Ik had het helemaal niet naar mijn zin daar. Het was me veel te rustig.” Hun verhaal laat zien dat een droom niet altijd uitpakt zoals verwacht. Soms ligt geluk dichter bij huis dan gedacht.
