Het leven van Patricia Paay speelt zich de laatste jaren steeds meer af in kleinere kring, met de focus op wat wél kan. Toch duikt haar naam nog regelmatig op in de media, zeker als het gaat over haar privéleven. En dat privéleven veranderde vorig jaar behoorlijk, toen haar huwelijk met Robbert Hinfelaar strandde.
In een gesprek bij RTL Boulevard liet Patricia vrijdag doorschemeren dat die breuk inmiddels echt achter haar ligt. Ze kijkt naar voren, niet achterom. Sterker nog: ze zegt haar ex-man “helemaal niet” te missen. Daarmee zet ze, op haar eigen directe manier, een duidelijke punt.
Een duidelijke boodschap over een afgesloten hoofdstuk
Wie Patricia een beetje kent, weet dat ze nooit beroemd is geworden door om de hete brij heen te draaien. Ook nu kiest ze voor heldere woorden. Op de vraag of ze haar ex nog mist, is ze kort: nee. Voor haar is het klaar, en dat gevoel lijkt niet gemengd met twijfel.
Die nuchtere houding past bij hoe ze de scheiding benadert: als iets dat is gebeurd, besproken is en nu afgesloten. Geen drama voor de camera, geen lange verwijten, maar vooral: door. Daarmee geeft ze ook een inkijkje in hoe ze haar energie tegenwoordig liever verdeelt.
Hoe het huwelijk eindigde
De 77-jarige Patricia en de bijna veertig jaar jongere Robbert Hinfelaar gingen vorig jaar uit elkaar. Volgens Patricia gebeurde dat “in goed overleg”. Dat zinnetje klinkt misschien wat standaard, maar in haar uitleg zit een concreet verhaal dat laat zien dat er al langer over was nagedacht.
Ze vertelt dat ze samen vooraf afspraken hadden gemaakt over de toekomst, juist vanwege haar gezondheid. De kern van die afspraak: als het lichamelijk niet meer zou gaan en zij niet meer fit zou zijn, dan hoefde hij niet te blijven. “Dan moet je niet meer bij me blijven,” vat Patricia het samen.
Afspraak is afspraak, ook als het pijn doet
Wat opvalt, is dat Patricia het niet neerzet als een plotselinge beslissing of een ruzie die uit de hand liep. Ze beschrijft het meer als een scenario waar ze allebei rekening mee hielden. In die zin klinkt het eerder als een harde, maar wel bewuste keuze.
Door het zo te formuleren, laat ze ook merken dat ze die afspraak als iets gezamenlijks ziet: niet een ultimatum, maar een beslissing waar ze samen achter stonden. Het is tegelijkertijd praktisch en emotioneel beladen, zeker omdat het raakt aan autonomie en waardigheid.
LEES OOK:Plotwending na De Bondgenoten: Mercedes deelt verrassende update over Ricky
Gezondheid als rode draad in haar laatste jaren
Dat haar gezondheid een grote rol speelt, is geen geheim. Patricia worstelt al jaren met lichamelijke klachten. Ze onderging meerdere operaties aan haar heup en kreeg te maken met complicaties. Wat voor veel mensen een ‘hersteltraject’ is, werd bij haar een opeenstapeling.
Zo kampte ze met een bacteriële infectie en raakte een nieuwe heup beschadigd na een val, waarbij die zelfs verbrijzelde. Alsof dat nog niet genoeg was, heeft Patricia ook last van twee gescheurde bilspieren. Het zijn problemen die je dagelijks leven stevig kunnen beperken.
‘Het houdt niet op’: hoe Patricia het zelf omschrijft
In RTL Boulevard wordt Patricia gevraagd hoe het nu met haar gaat. Haar antwoord is eerlijk en weinig opgepoetst: “Nou, moeilijk. Het houdt niet op.” Daarmee schetst ze een beeld dat veel mensen herkennen die langdurig met blessures of ingrepen te maken hebben.
Het is niet alleen één ding dat je kunt behandelen en afsluiten; het is juist die reeks van tegenslagen die je uithoudingsvermogen test. En hoewel Patricia bekendstaat als iemand die graag sterk overkomt, klinkt hier vooral vermoeidheid door.
Dochter Christina over de gevolgen van die beperkingen
Ook haar dochter Christina Curry sprak eerder openhartig over de situatie. In een interview met LINDA. vertelde ze dat haar moeder geestelijk nog altijd scherp is. Dat is een belangrijk detail, want het laat zien dat Patricia nog steeds ‘Patricia’ is in haar hoofd.
Maar lichamelijk heeft ze veel moeten inleveren. Christina benoemde dat de gezondheid van haar moeder duidelijke beperkingen met zich meebrengt. En dat voel je niet alleen in mobiliteit of pijn, maar vaak ook in vrijheid: even spontaan de deur uit zit er dan niet altijd in.
Verder kijken, op haar eigen voorwaarden
Patricia lijkt vooral bezig met hoe ze haar dagen nu zo comfortabel mogelijk kan invullen. Gezondheid dwingt soms tot een kleinere wereld, maar binnen die grenzen kun je nog steeds kiezen wat je aandacht verdient. En in haar woorden zit één ding helder: Robbert hoort daar niet meer bij.
Of de twee nog contact hebben of hoe het er achter de schermen precies aan toe ging, laat ze verder in het midden. Ze wil er niet veel meer over kwijt. Dat is misschien wel de grootste boodschap: voor haar is dit geen lopend verhaal, maar een afgesloten verhaal.
