Amsterdam is een stad waar je tegenwoordig net zo makkelijk verdwaalt in de grachten als in de prijzen. Een cappuccino die voelt als een kleine investering, een lunchrekening waar je even van moet bijkomen, en ondertussen blijft alles maar duurder worden.
En toch is er altijd weer een grens waarvan je denkt: hier houdt het op. Alleen blijkt die grens verplaatsbaar. Dat ondervond Estelle Cruijff toen er ineens een broodje opdook dat zó prijzig is, dat het bijna een gespreksonderwerp op zichzelf wordt.
Een broodje dat de tongen losmaakt
In haar woonplaats Amsterdam kan je inmiddels een sandwich bestellen die voor veel mensen niet meer als ‘duur’, maar als ronduit absurd aanvoelt. Estelle Cruijff steekt haar mening daar niet over onder stoelen of banken.
Ze noemt het “belachelijk, schandalig en grensoverschrijdend” dat er nu een broodje van 70 euro verkrijgbaar is. Volgens haar slaat het nergens op en is het een voorbeeld van hoe extreem de prijsgekte in de stad soms wordt.
Wat krijg je eigenlijk voor 70 euro?
Het gaat om een broodje dat op het à-la-carte-ontbijtmenu van het luxehotel Okura is verschenen. Niet zomaar een tosti-kaas, maar een rijk belegde sandwich die vooral mikt op het ‘wauw’-effect.
Op het broodje liggen roerei, kreeft, kaviaar, pata negra en zelfs bladgoud. Ingrediënten die je normaal eerder bij een luxe diner verwacht dan bij ontbijt, zeker als het bedoeld is om ‘even snel’ te eten.
De recensie: duur én niet te eten?
Alsof de prijs alleen nog niet genoeg was om te discussiëren, kwam er ook een opvallende beoordeling voorbij. Een recensent van Het Parool proefde de sandwich, maar was allesbehalve enthousiast over de smaak.
Volgens die recensent was het broodje “niet te vreten” en had het bedrag beter naar een goed doel gekund. Daarmee werd het verhaal groter dan een luxe ontbijt: het werd een symbool van overdaad.
Estelle wijst naar de ‘normale’ bakker
Cruijff vindt dat Okura hiermee te ver gaat en gooit er meteen een alternatief in. Want lekker eten, zegt ze, hoeft niet gepaard te gaan met een prijskaartje waar je van schrikt.
Ze tipt Stefs Bakery in de Nieuwe Spiegelstraat, waar ze naar eigen zeggen een “heerlijk broodje grillworst halal” haalt. Rijk belegd, met gesmolten kaas en vooral: voor een normale prijs.
Niet alleen het broodje: ook koffie doet pijn
Het blijft bij Estelle niet bij die 70 euro. Ze linkt het meteen aan een breder probleem: dat Amsterdam op steeds meer plekken gewoon onbetaalbaar begint te voelen, zelfs voor kleine dagelijkse momenten.
Zo vertelt ze dat ze laatst ergens koffie bestelde en 12 euro moest afrekenen voor één kop. Geen uitgebreide brunch of luxe proeverij, maar simpelweg koffie. “Dat gaat toch nergens meer over?”, is haar reactie.
Leven in Amsterdam-Zuid, maar wel ‘kneuterig’
Estelle woont als bekende Nederlander in Amsterdam-Zuid, een buurt die bekendstaat als een van de duurste en populairste plekken van de stad. Daar zitten de boetieks, hotspots en ook de stevige huurprijzen.
Toch schetst ze haar dagelijkse leven daar juist als gemoedelijk. Ze heeft haar vaste bakkertje en slagertje, en doet volgens eigen zeggen overal ‘gewoon’ boodschappen. “Lekker kneuterig”, noemt ze het.
Meer dan een broodje: het gevoel van een grens
De ophef rond dat Okura-broodje gaat uiteindelijk niet alleen over luxe ingrediënten of een dure rekening. Het raakt iets groters: het idee dat gewone inwoners steeds minder mee kunnen doen in hun eigen stad.
En precies daarom spreekt dit verhaal zo aan. Wanneer wordt ‘bijzonder’ gewoon ‘belachelijk’? Ben jij het eens met Estelle, of vind je dat wie het wil betalen vooral zijn gang moet gaan? Laat het weten op onze sociale media.
