Martijn, die enkele jaren geleden deelnam aan het populaire televisieprogramma Married at First Sight, kijkt met grote teleurstelling terug op zijn deelname. Hij trouwde in het programma blind met Nicole, maar al tijdens hun huwelijksreis liep het volledig mis.
Wat hem echter het meest frustreert, is het gebrek aan begeleiding vanuit de programmamakers. Zijn ervaring laat zien dat reality-tv niet altijd de warme en veilige omgeving biedt die je als deelnemer hoopt te vinden.
Van huwelijksreis tot frustratie
Vanaf het eerste moment tijdens hun gezamenlijke reis merkte Martijn dat de klik ontbrak. In plaats van steun of hulp vanuit het programma, voelde hij zich volledig aan zijn lot overgelaten. “Welke begeleiding? Er is geen begeleiding. Je mag niks. Dat vind ik jammer,” vertelt hij openhartig in een gesprek met De Telegraaf.
De ervaring liet hem niet alleen gedesillusioneerd achter, maar ook met het gevoel dat hij de waarheid niet mocht delen. “Ik had achteraf in die periode graag bij bepaalde programma’s gezeten om er eerlijk over te kunnen praten. Onder andere over de incidenten, maar dat mocht niet. Bang denk ik dat je de waarheid vertelt.”
Beperkingen en stilzwijgen door het contract
Martijn spreekt ook over de beperkingen die het contract oplegde. Hij zegt zelf niet precies te weten wat er allemaal in stond, maar voelt zich duidelijk beperkt in zijn vrijheid om te spreken. “Geen idee. Maar het is wel een contract dat je je als een goede huisvader gedraagt en dat je niet te veel zegt over hoe het nou echt allemaal in elkaar zit, want je weet gewoon dat het een kijkcijferverhaal is.”
Zijn woorden leggen bloot hoe kandidaten soms gevangen zitten in clausules die voorkomen dat ze openlijk spreken over hun ervaring. Dat heeft volgens hem weinig te maken met bescherming, maar vooral met het beschermen van het format.
Een pleidooi voor betere begeleiding én echte matches
Martijn laat het er niet bij zitten en roept op tot verandering binnen het programma. Hij pleit voor meer begeleiding, vooral tijdens de opnames zelf. Volgens hem moet er meer aandacht komen voor wie de deelnemers werkelijk zijn, in plaats van het najagen van sensatie voor de kijkcijfers. “Die begeleiding mag er wel zijn, zeker gedurende het programma.
Maar ik denk ook vooral juist die juiste match. Ga nou eens logisch in gesprek met elkaar: Wat zoek je? Wat vind je belangrijk? Wat raakt jou als persoon? En zoek daar de juiste match en niet voor de kijkcijfers.” Zijn oproep klinkt als een waarschuwing voor toekomstige deelnemers: weet waar je aan begint, want de realiteit is vaak minder romantisch dan het op televisie lijkt.
Een stem voor eerlijke televisie
De uitspraken van Martijn geven een zeldzaam inkijkje in de achterkant van een programma dat miljoenen kijkers trekt. Zijn verhaal benadrukt dat het voor deelnemers vaak een eenzame weg is wanneer de camera’s niet meer draaien.
Waar het programma draait om liefde en verbinding, voelde Martijn zich vooral genegeerd en ongehoord. Zijn eerlijkheid maakt duidelijk dat reality-tv niet altijd de warme cocon is die het lijkt. Het is een wereld waarin kijkcijfers soms belangrijker zijn dan mensen
