Gerard Joling laat maandagavond via sociale media een persoonlijk en emotioneel moment zien dat bij veel volgers binnenkomt. De artiest deelt een foto van zijn moeder Janny en staat uitgebreid stil bij haar overlijden, dat inmiddels vier jaar geleden plaatsvond.
Het verlies blijkt nog altijd een vaste plek te hebben in zijn dagelijks leven, iets wat hij zonder terughoudendheid deelt. Met zijn bericht toont Gerard hoe rauw rouw kan blijven, zelfs wanneer de tijd verdergaat en het leven doorgaat met werk, optredens en publieke aandacht.
Herinnering aan een moeder die dagelijks wordt gemist
Bij de gedeelde foto schrijft Gerard openhartige woorden die weinig aan de verbeelding overlaten. De artiest schrijft letterlijk: “Vandaag alweer vier jaar geleden dat mijn lieve moedertje is overleden… Ik mis haar nog elke dag…”
Die woorden maken duidelijk dat het gemis niet vervaagt door de jaren heen. Voor Gerard blijft zijn moeder een dagelijkse aanwezigheid in gedachten en gevoelens, ondanks haar fysieke afwezigheid. De foto roept warme herinneringen op, maar onderstreept ook hoe intens het verlies nog steeds wordt ervaren.
Reacties vol steun en herkenning van volgers
De reacties onder het bericht laten zien dat Gerard niet alleen staat in zijn verdriet. Veel volgers reageren met hartjes, lieve woorden en persoonlijke verhalen over eigen verliezen. Eén reactie luidt: “Ik ken het gevoel. Ik heb een paar weken geleden mijn vader verloren.”
Een andere volger schrijft: “Wat een lief mens, net als u. Houd de herinneringen levend, zo is ze elke dag bij u.” Die reacties zorgen voor verbondenheid en herkenning, waarbij verdriet wordt gedeeld zonder uitleg nodig te hebben.
Het afscheid dat diepe indruk achterliet
Het overlijden van Janny vond plaats in 2022, toen zij 92 jaar oud was. Gerard deelde destijds al openhartig hoe die laatste dagen eruitzagen. Hij schreef toen: “Mijn moeder kreeg drie dagen geleden een dubbele longontsteking (het was geen corona).”
Vervolgens legde hij uit dat zij enkele dagen in het ziekenhuis lag, waar zij volgens hem liefdevol en zorgvuldig werd verzorgd. Die periode betekende het begin van een afscheid dat Gerard zichtbaar diep heeft geraakt.
Tot het laatste moment samen gebleven
Gerard week in die periode geen moment van de zijde van zijn moeder. Over dat laatste samenzijn schreef hij destijds: “Vannacht ben ik bij mama in het ziekenhuis blijven slapen en heb ik haar hand tot het laatste moment kunnen vasthouden.”
Die woorden laten zien hoe belangrijk nabijheid voor hem was tijdens het afscheid. Ondanks haar hoge leeftijd bleef het loslaten moeilijk. Hij schreef ook: “Ondanks haar mooie leeftijd is het ontzettend lastig om mama te moeten laten gaan.”
Dankbaarheid naast blijvend verdriet
Naast het verdriet sprak Gerard ook zijn dankbaarheid uit richting het leven en de zorg die zijn moeder kreeg. Hij benadrukte hoe bijzonder het was dat zij zo lang in goede gezondheid bij hen kon blijven.
Samen met zijn broer en zus keek hij terug op een lange periode waarin familie centraal stond. Die combinatie van dankbaarheid en verdriet blijft zichtbaar in zijn recente bericht, waarin herinneringen niet alleen pijn doen, maar ook troost bieden.
