De familie Blom staat plotseling bij oma op de stoep met een tas vol knutselwerkjes. Bijna alle kleinkinderen zijn van de partij. Dat maakt het moment extra bijzonder, maar ook intens. Oma reageert zichtbaar verrast wanneer ze de kinderen ziet binnenkomen.
“Is dat voor mij?” vraagt ze verbaasd. “Want ik ben niet jarig!” Het is zeldzaam dat zij omringd is door zeven kleinkinderen tegelijk. Dat maakt het bezoek emotioneel en waardevol. De kinderen kruipen dicht tegen haar aan. De bank verandert in een vrolijke chaos vol kerstwensen.
Vader Maarten grijpt het bijzondere moment aan
Vader Maarten Blom ziet direct hoe speciaal dit samenzijn is. Hij besluit het moment vast te leggen. Met oma midden tussen de kinderen straalt de woonkamer warmte uit. “Hier knap ik helemaal van op”, glundert oma zichtbaar genietend.
Het is een zeldzaam rustig ogenblik binnen het drukke Blom-huishouden. Toch hangt er al spanning in de lucht. Met zoveel jonge kinderen blijft stilte nooit lang bestaan. De energie bouwt zich langzaam op. Het enthousiasme van de kinderen neemt toe. De rust lijkt elk moment te kunnen omslaan.
Een slim plan om de rust te bewaren
Maarten bedenkt daarom een praktisch plan om de rust te bewaren. Hij stelt voor de groep op te splitsen. “De rustige kinderen blijven bij oma en de drukke kinderen gaan met mij mee”, zegt hij. Het doel is duidelijk. Hij wil patat halen voor iedereen.
Tegelijk hoopt hij de geluidsdruk te verminderen. Het klinkt logisch en overzichtelijk. Toch blijkt de praktijk weerbarstiger. Het eerste ‘drukke’ kind weigert direct mee te gaan. “Ik wil rummikuppen met oma”, klinkt het vastberaden. Dat zorgt meteen voor nieuwe onderhandelingen.
Moeder Gerdine grijpt kordaat in
Moeder Gerdine Blom ziet het probleem ontstaan en grijpt snel in. Ze stelt duidelijke voorwaarden. “Dan moet je wel op je billen blijven zitten en niet rennen.” Met die afspraak vertrekt Maarten uiteindelijk met zoon Gideon richting snackbar.
Oma blijft thuis achter met de rest van het gezelschap. De hoop op rust vervliegt snel. De woonkamer vult zich opnieuw met geluid. Stemmen overlappen elkaar. Bewegingen volgen elkaar razendsnel op. De sfeer blijft vrolijk, maar het volume stijgt onvermijdelijk.
‘Au, m’n oren’ klinkt door de woonkamer
Het moment dat volgt, spreekt boekdelen. Oma slaat haar handen tegen haar oren. “Au, m’n oren!” roept ze wanneer het gegil toeneemt. Ze probeert het geluid te dempen met haar vingers. Gerdine legt rustig uit wat er speelt.
“Oma kan daar niet zo goed tegen, al dat gegil”, vertelt ze aan de kinderen. Het is een eerlijk en liefdevol moment. Toch blijkt stilte lastig te bereiken. Zoveel energieke kleinkinderen bij elkaar zorgen voor voortdurende prikkels.
Een groeiend gezin met een bijzondere naam
Het gezin Blom is de afgelopen jaren verder uitgebreid. Vorig jaar verwelkomden Maarten en Gerdine dochter Eljada. Daarmee groeide het gezin opnieuw. De naam is zorgvuldig gekozen en draagt een persoonlijke betekenis.
In de uitzending vertelt het stel meer over dat proces. Het laat zien hoe bewust zij omgaan met gezinsuitbreiding. Die combinatie van liefde, drukte en organisatie vormt de kern van hun verhaal. Juist daardoor blijft hun leven herkenbaar voor veel kijkers.
Een herkenbaar tafereel voor veel gezinnen
De scène bij oma laat zien hoe dun de lijn is tussen warmte en chaos. Liefdevolle bedoelingen kunnen snel omslaan in lawaai. Toch blijft de onderlinge band voelbaar. Oma staat centraal en voelt zich zichtbaar gewaardeerd. De kinderen bedoelen het goed. De ouders sturen waar mogelijk bij. Het levert een eerlijk en menselijk beeld op. Precies dat maakt deze aflevering zo herkenbaar.
