De realityserie Urk! heeft het vissersdorp op de kaart gezet bij een breed publiek. Waar het ooit vooral bekend stond om zijn tradities en hechte gemeenschap, is het nu ook een toeristische trekpleister geworden.
Voor Greetje Hakvoort, die inmiddels vijf seizoenen te zien is in de serie, heeft dat onverwachte gevolgen gehad. Hoewel ze geniet van haar plek in de spotlights, voelt het soms alsof haar privacy volledig is verdwenen. “Fans zijn weleens mijn huis binnengedrongen,” vertelt ze met hoorbare verbazing.
Toeristen overspoelen Urk in zoektocht naar tv-sterren
Sinds de serie Urk! op televisie verscheen, is het aantal toeristen in het dorp flink toegenomen. Bezoekers hopen een glimp op te vangen van de bekende gezichten die ze jaren volgden op tv.
“Er komen fans van de serie naar het dorp, om te kijken of ze een glimp van ons kunnen opvangen,” zegt Greetje in gesprek met Weekend. Zelf vindt ze dat soms lastig.
“Mensen hebben je vijf jaar lang op televisie gezien en vinden het gek om je in het echt te zien, neus aan neus.” Het contrast tussen de publieke bekendheid en het dorpse leven blijkt in de praktijk moeilijk te combineren.
Geen behoefte aan een voetstuk
Ondanks haar rol in de serie voelt Greetje zich nog altijd dezelfde vrouw als voor haar bekendheid. “Ik ben gewoon Gré uit Urk,” zegt ze met nadruk. Ze merkt dat mensen haar soms op een voetstuk plaatsen, iets waar ze zich ongemakkelijk bij voelt.
“Eigenlijk vind ik het verschrikkelijk als mensen me op een voetstuk plaatsen,” vertelt ze. Voor haar is het allemaal niet zo bijzonder. Het liefst blijft ze dichtbij zichzelf, zonder sterallures of afstand tot haar medemens. Toch is dat niet altijd mogelijk wanneer wildvreemden plotseling in je privéleven binnenstappen.
Fans kloppen op ramen en roepen haar naam
Dat haar bekendheid tot bizarre situaties kan leiden, werd afgelopen zomer opnieuw duidelijk. Na een lange werkdag wilde Greetje even uitrusten op de bank. Haar vriend Bert zat op dat moment buiten in de tuin. “Toen kwamen er fans van de serie aangelopen. Bert zei tegen hen dat ik er niet was.
Maar eentje ging voor het raam staan en zag me liggen op de bank. Toen gingen ze allemaal ‘Gré, Gré’ staan schreeuwen en op de ramen kloppen.” De situatie was voor haar zowel gênant als storend, en gaf een duidelijk signaal: de grens tussen publiek en privé vervaagt steeds meer.
Binnenstappen alsof ze haar kennen
Sommige fans gaan volgens Greetje zelfs nog een stap verder dan ramen kloppen. Ze herinnert zich een moment waarop ze met haar kinderen aan tafel zat en er zomaar mensen haar woning binnenliepen.
“Ik heb meegemaakt dat ik gewoon met mijn kinderen aan het eten was en dat wildvreemde mensen zo naar binnen liepen,” zegt ze onthutst. Dat roept natuurlijk de vraag op waarom haar voordeur openstond. Daarover is Greetje openhartig: “Op Urk zijn we gewend dat de voordeuren open staan, zodat we bij elkaar op bezoek kunnen gaan of iets kunnen vragen.
We lopen allemaal zo bij elkaar naar binnen toe, voor een bakkie, een praatje of een peukie. Dus als mijn deur openzwaait, verwacht ik iemand die ik ken.” De goedbedoelde openheid van het dorpse leven botst daarmee pijnlijk met de grillen van haar bekendheid.
De prijs van roem in een klein dorp
Voor Greetje is het duidelijk dat bekendheid niet alleen voordelen kent. Waar ze in haar dagelijks leven gewoon als Gré door het dorp wil gaan, hebben sommigen haar tot een beroemdheid gemaakt die altijd benaderbaar moet zijn.
Die botsing tussen het vertrouwde leven in Urk en de nieuwsgierige buitenwereld levert ongemakkelijke en soms ronduit nare situaties op. Toch blijft ze dicht bij haar roots, hoe groot de verleiding tot afstand ook zou kunnen zijn.
