Het verdriet binnen het gezin van Priscilla Wildeman is nog maar nauwelijks te bevatten. Je leest hoe zij onlangs vol blijdschap de komst van een nieuw leven aankondigde, terwijl het lot daarna genadeloos toesloeg.
Tijdens de zwangerschap bleek dochtertje Lilly niet levensvatbaar, waardoor het gezin op de moeilijkste manier afscheid moest nemen. Ondanks het grote verlies probeert Priscilla haar weg te vinden en richt zij zich via Instagram tot zowel de steunende volgers als de mensen die haar juist extra pijn deden. Je ziet hoe haar woorden eerlijk, rauw en vol gevoel blijven, zelfs in deze zware periode.
De warme steun die Priscilla blijft raken
Je merkt dat Priscilla eerst stilstaat bij de warmte die ze ontving van vele mensen. Ze deelt openhartig hoe de lieve berichten haar door deze moeilijke dagen heen helpen. Ze schrijft: “Ik wil zo iedereen bedanken voor jullie steun, al was het een hartje in een privébericht.
Bericht, ik ken jullie niet persoonlijk, maar jullie zijn zo dichtbij met jullie liefde en jullie steun! Niet normaal, zo hartverwarmend kunnen mensen nog zijn.” Je voelt dat deze reacties haar kracht geven, juist nu alles zo onwerkelijk en pijnlijk is. De steun vormt een lichtpuntje in een periode waarin emoties continu over elkaar heen rollen.
Harde haatreacties tijdens het zwaarste moment
Toch laat Priscilla ook weten dat er veel haatreacties binnenkwamen. Je leest dat juist deze berichten haar extra raken, omdat ze komen op een moment waarin het gezin niets dan rust en steun verdient. Ze zegt: “De haat op onze zwangerschap ook gezien. Niet alleen bij ons hoor, maar als je al meer dan normaal kinderen krijgt.
En dan denk ik: Nu blij? Zijn je vader en moeder trots op je om zo’n reactie te hebben geplaatst? Ik zou me schamen! Maar goed, zijn vaak ongelukkige mensen en mensen zonder normen en waarden; die verdienen geen podium eigenlijk!” Haar woorden laten duidelijk zien dat ze enorm teleurgesteld is in de hardheid van sommige mensen, terwijl zij zelf keihard probeert om overeind te blijven.
De worsteling met haar gevoelens
In hetzelfde bericht vertelt Priscilla dat de emoties soms te zwaar worden, vooral voor haar partner Lucas. Je leest dat hij alles opvangt terwijl zij blijft zoeken naar een manier om met het verlies om te gaan.
Ze schrijft: “Ik ben boos en verdrietig en geef vooral mijzelf de schuld van alles, maar het was gewoon pech dit keer.” Je ziet hoe zij haar gevoelens probeert te begrijpen en tegelijkertijd beseft dat ze zichzelf verwijten maakt die niet eerlijk zijn. Haar woorden tonen niet alleen verdriet, maar ook de worsteling tussen schuldgevoel en werkelijkheid.
Vooruitkijken, ondanks het blijvende verdriet
Aan het eind van haar boodschap probeert Priscilla voorzichtig vooruit te kijken. Ze beseft dat het gezin verder moet, ook al doet dat pijn. Ze schrijft: “Wij gaan en moeten door, hoe graag ik stil wil blijven staan, maar het is niet eerlijk tegenover de rest.”
Je voelt dat ze nog midden in haar rouw zit, maar ook dat ze de kracht probeert te vinden om het dagelijkse leven weer op te pakken. Dat is een proces dat tijd kost en waarin elke stap zwaar is, maar ook noodzakelijk om door te kunnen.
