De verhalen van achter de schermen bij Voetbal Inside blijven opduiken, en deze is er weer eentje die je bijna niet kunt verzinnen. In de podcast Groeten uit Grolloo blikt Johan Derksen terug op een periode waarin oud-voetballer Wim Kieft worstelde met een zware verslaving. Volgens Derksen liep de spanning soms zó hoog op, dat iedereen vlak voor de uitzending vooral bezig was met schade beperken.
Kieft zat destijds regelmatig aan tafel bij VI en was een geliefde gast door zijn voetbalverhalen en rustige uitstraling. Maar achter die kalmte zat, zo vertelt Derksen, een combinatie van middelengebruik die niet alleen Kiefts privéleven raakte, maar ook de dynamiek in de studio.
Een periode waarin het misging
In de podcast vertelt Derksen openlijk over de fase waarin Kieft volgens hem verslaafd was aan “een combinatie van witte wijn en coke”. Dat ging, in zijn woorden, “verkeerd”. Niet als losse roddel, maar als terugblik op een tijd waarin de problemen al langer speelden.
Kieft heeft in het verleden zelf ook gesproken over zijn verslaving en de impact daarvan. Juist daarom is het opvallend hoe Derksen nu de sfeer schetst van die periode: niet alleen zorgelijk, maar soms ook ronduit chaotisch, zeker als de uitzending al bijna begon.
Derksen over stress vlak voor de uitzending
Het meest opvallende moment dat Derksen beschrijft, speelt zich af vlak voordat VI live ging. Hij vertelt dat Kieft een niesbui kreeg, terwijl ze aan een zwarte tafel zaten. Daarop, zegt Derksen, lag er ineens zichtbaar een flinke hoeveelheid cocaïne op tafel.
Derksen koppelt er meteen een bedrag aan: “2000 euro coke”, zegt hij in de podcast. Het type anekdote dat je bijna alleen hoort bij programma’s waar de grenzen soms wat losser lagen, zeker in de jaren waarin VI een rauw en ongepolijst imago had.
Hoe het werd opgelost in twintig seconden
Volgens Derksen was er geen tijd voor paniek, want de uitzending stond op het punt te beginnen. Met nog “twintig seconden” op de klok grepen hij en René van der Gijp in. Niet met een groot gesprek of een productieoverleg, maar met een doekje.
Derksen vertelt dat hij en Van der Gijp de hele tafel “afstoften en afveegden” om alles weg te werken voordat de camera’s aangingen. In zijn relaas klinkt vooral de haast: door, door, door—want live tv wacht op niemand.
De invloed op Kiefts functioneren bij VI
Dat het middelengebruik invloed had op Kieft aan tafel, is volgens Derksen duidelijk. Hij beschrijft dat Kieft niet alleen nerveus of onrustig kon zijn, maar dat de signalen soms zichtbaar waren voor wie erop lette. De uitzending ging door, maar niet zonder spanning.
Derksen haalt ook een ander detail aan dat volgens hem veelzeggend was: zijn eigen routine versus Kiefts gedrag vlak voor aanvang. Waar Derksen als oudste “nog wel even moest pissen”, ging Kieft volgens hem “wel 28 keer”, en kwam hij “altijd snuivend” terug.
Collegiale hulp achter de schermen
Naast de smeuïge anekdotes vertelt Derksen ook dat er achter de schermen veel is gedaan om Kieft te helpen. Hij zegt dat het VI-team zich “heel collegiaal” over hem heeft ontfermd. De toon verandert daar zichtbaar: minder show, meer mens.
Derksen noemt daarbij onder meer dat hij Kieft hielp met het uitbrengen van zijn boek, zodat Kieft zijn schulden kon afbetalen. Ook Rob Jansen, Kiefts voormalige zaakwaarnemer, zou volgens Derksen veel financiële problemen hebben helpen oplossen.
“Herboren” terug aan tafel
Derksen zegt dat ze Kieft uiteindelijk “herboren” terugkregen aan tafel. Dat is een grote claim, maar het past bij het beeld dat Kieft later in zijn carrière vaker liet zien: een man die openlijk erkende dat het fout ging, en die zijn leven weer probeerde op te bouwen.
Het verhaal onderstreept ondertussen ook iets breders: talkshowtafels zijn vaak een podium, maar daarachter speelt soms van alles. Zeker bij personalities die jarenlang in de spotlights staan, kan de druk oplopen—met soms kwalijke uitwegen.
Podcast zorgt opnieuw voor gesprek
Dat Derksen dit nu deelt in Groeten uit Grolloo, zorgt vanzelf weer voor reacties. Zijn verhalen worden door fans soms gezien als ‘typisch Derksen’: direct, ongefilterd en zonder veel schroom. Tegelijk roept het ook vragen op over verantwoordelijkheid.
Want hoe ga je als redactie of programma om met iemand die duidelijk worstelt? Derksen benadrukt de hulp die ze boden, maar het blijft wrang dat sommige momenten pas achteraf als anekdote rondgaan. Wat vind jij: hoort dit soort studioverhalen bij het tijdsbeeld, of gaat het een grens over? Laat het ons weten op onze sociale media.
Bron: shownieuws.nl
