De vrijdag bracht een geladen moment voor John de Bever, die opnieuw stilstond bij het gemis van zijn moeder Sjaan. De zanger koos ervoor zijn gevoelens openhartig te delen met zijn volgers en plaatste meerdere foto’s op Instagram, waarop dierbare herinneringen aan haar duidelijk zichtbaar zijn.
Zijn bericht kreeg veel steun, omdat zijn woorden en beelden het gemis herkenbaar maken voor mensen die eveneens een ouder verloren. De manier waarop John zijn emoties deelt, laat zien hoe groot zijn liefde en verbondenheid met zijn moeder altijd is gebleven en hoe sterk dat gevoel zelfs na vele jaren doorwerkt in zijn leven.
Herinneringen aan een belangrijke vrouw
Op de gedeelde collage staan verschillende foto’s van zijn moeder, Sjaan de Bever, die een grote rol in zijn leven speelde. Onder zijn bericht schreef de zanger: “Alweer 10 jaar geleden, Sjaantje. Een moeder vergeet je nooit.”
Deze woorden schetsen niet alleen een intiem beeld van zijn verdriet, maar tonen ook hoe blijven de band voor hem voelt. Door zijn open houding weten zijn volgers hoe waardevol dit moment voor hem blijft, waardoor zijn eerbetoon nog krachtiger overkomt. De foto’s ondersteunen het verhaal dat hij uitdrukt en maken zijn emoties zichtbaar voor iedereen die meeleest.
Zijn waardering groeide met de jaren
John sprak eerder in Story over de groeiende waardering die hij voor zijn ouders voelde naarmate hij ouder werd. Hij vertelde: “Vroeger stond ik er niet zo bij stil hoe goed mijn ouders voor me waren. Je weet het natuurlijk wel, alleen zie je dat als vanzelfsprekend.
Later ga je meer beseffen en ook waarderen dat deze mensen het allermeest van je houden.” Zijn woorden tonen hoe ouders soms pas later in hun leven volledig gewaardeerd worden, omdat mensen vaak pas terugkijkend begrijpen hoe belangrijk die zorg en liefde is geweest. John benoemt die ontwikkeling openhartig, wat zijn verhaal menselijk en herkenbaar maakt.
Een hechte band tot het einde
In hun laatste jaren probeerde John zoveel mogelijk tijd met zijn ouders door te brengen en vertelde hij dat hij zijn vader meenam naar Spanje. Hij zei daarover: “Ik zocht ze bijna dagelijks op en nam mijn vader mee naar Spanje.
Dat had ik misschien eerder kunnen doen, al is de kans groot dat mijn vader daar geen behoefte aan had, want toen leefde mijn moeder nog.” Deze passage laat zien hoe hij terugkijkt op keuzes die mensen vaak pas laat begrijpen. Zijn woorden benadrukken dat liefdevolle bedoelingen soms pas na het verlies helder worden.
De impact van Alzheimer op het gezin
Zijn moeder kreeg op 65-jarige leeftijd Alzheimer, wat een moeilijke periode opende voor het gezin. John zei destijds: “Ook daarvan denk ik achteraf: misschien had ik wat meer voor haar kunnen doen.
Hoewel niemand kan voorspellen wanneer dementie intreedt.” Deze uitspraak toont het gevoel van onmacht dat veel families herkennen wanneer deze ziekte toeslaat. De openheid waarmee hij hierover spreekt, maakt zijn verhaal waardevol voor lezers die vergelijkbare situaties meemaken of meegemaakt hebben.
Een jeugd met warmte en competitie
Zijn band met zijn ouders was altijd sterk, vooral omdat hij de enige jongen was tussen drie zusjes. John vertelde: “Ik was de enige jongen uit het gezin, naast drie zusjes, dus ik was erg verwend. Ik voetbalde in België en zong, ik was een gelukskind.”
Een ander detail dat hij deelde, ging over het voetbalveld waar hij bekend stond om zijn felheid. Zijn moeder kwam liever niet kijken, omdat zij het publiek soms moeilijk verdroeg.
“Zij kon er namelijk niet zo goed tegen als het publiek tegen me tekeerging – ik was nogal een beest op het veld. Mijn moeder zou dan wat terugroepen, want zij kende mij natuurlijk als een lieve jongen thuis. Mijn vader stond vrijwel áltijd langs de zijlijn, om me aan te moedigen.”
Een bijzondere steunfiguur naast het gezin
Gelukkig heeft John nog altijd een belangrijke steunfiguur, die hij zijn ‘bonusvader’ noemt. Deze rol vervult Johan Derksen, die al jarenlang een speciale plek in zijn leven heeft.
De aanwezigheid van deze band laat zien hoe waardevol diepe vriendschappen kunnen worden, vooral wanneer mensen een belangrijk verlies meedragen. De steun die hij krijgt, helpt hem om herinneringen levend te houden en de warmte van zijn ouderlijke band te blijven voelen.
