Kees van der Spek is gewend om met scherpe uitspraken de aandacht te trekken, maar dit keer raakte hij een onderwerp waar veel mensen meteen iets van vinden. Zijn pleidooi om alle drugs te legaliseren zorgt voor opgetrokken wenkbrauwen én stevige discussies aan de keukentafel.
In een interview in Weekend werd hem daarom een vraag gesteld die het meteen persoonlijk maakt: wat als zijn eigen zoons later niet alleen een biertje drinken, maar ook aan de drugs zouden gaan? Zijn reactie laat zien dat zijn standpunt minder zwart-wit is dan het op het eerste gezicht klinkt.
Een vader die veel loslaat, tot het over drugs gaat
Van der Spek omschrijft zichzelf als een opvallend relaxte ouder. Hij zegt dat hij misschien zo onbezorgd is omdat hij zonen heeft, en schetst hoe weinig hij zich druk maakt om stoere vrijheidssituaties die andere ouders slapeloze nachten bezorgen.
Als zijn jongens op hun vijftiende midden in de nacht alleen door het bos zouden fietsen, dan haalt hij daar naar eigen zeggen zijn schouders over op. Maar zodra het woord drugs valt, verandert die nonchalance direct in afkeer.
‘Dat zou ik vreselijk vinden’
Op de gedachte dat zijn zoons in aanraking zouden komen met drugs reageert hij duidelijk: dát is een scenario dat hij absoluut niet wil. Waar nachtelijke avonturen voor hem bij opgroeien horen, ziet hij drugs als iets dat hij het liefst buiten de deur houdt.
Die emotionele reactie is herkenbaar: mensen kunnen in het maatschappelijk debat best voor legalisering pleiten, maar tegelijk als ouder heel anders voelen. Van der Spek laat daarmee zien dat zijn mening niet voortkomt uit onverschilligheid.
Waarom hij tóch voor legalisering is
Toch blijft hij erbij dat legaliseren volgens hem verstandiger is dan verbieden. Zijn belangrijkste argument is praktisch: als alles legaal zou zijn, hoef je volgens hem veel minder politiecapaciteit in te zetten voor opsporing en handhaving.
Hij noemt de kosten en energie die nu naar het bestrijden van drugscriminaliteit gaan “niet normaal”, en suggereert dat dat geld volgens hem veel slimmer besteed kan worden. Denk aan zorg, preventie en veiligheid op andere vlakken.
‘Wie het wil, komt er nu ook al aan’
Volgens Van der Spek is het idee dat legalisering automatisch tot veel meer gebruik leidt, niet per se logisch. Hij redeneert dat harddrugs nu al op veel plekken beschikbaar zijn, en dat mensen die echt willen gebruiken meestal geen moeite hebben om iets te regelen.
Hij haalt daarbij cocaïne aan: alsof het in de praktijk al bijna overal te krijgen is. Ook pillen noemt hij, met de uitspraak dat het kopen ervan “bijna makkelijker” is geworden dan het halen van kauwgom.
Verbieden maakt het volgens hem juist crimineel
Zijn standpunt past in een bredere gedachte die hij vaker uitspreekt: zodra je iets verbiedt waar vraag naar blijft, duw je het de illegaliteit in. En in dat ondergrondse circuit komen volgens hem automatisch criminelen, geweld en uitbuiting om de hoek kijken.
Hij stelt dat zoiets altijd blijft bestaan, tenzij je in een soort politiestaat belandt. Als voorbeeld noemt hij Noord-Korea—en dat is duidelijk niet het soort samenleving waar hij naartoe wil, zegt hij erbij.
Ook over prostitutie is hij helder
In hetzelfde gesprek gaat het ook over legale prostitutie. Daarover is hij eveneens uitgesproken: hij vindt dat het legaal moet blijven, juist om te voorkomen dat de sector volledig ondergronds verdwijnt en kwetsbare mensen nog minder bescherming hebben.
Volgens hem hoort bij legaliteit ook organisatie en steun. Hij pleit voor goede vakbonden voor sekswerkers en merkt op dat die er in Nederland overigens al zijn. In zijn ogen is dat onderdeel van het idee: reguleren in plaats van wegkijken.
Een uitspraak die discussie oproept
Wat deze discussie zo gevoelig maakt, is dat het tegelijk gaat over vrijheid, gezondheid, criminaliteit en opvoeding. Van der Spek laat zien hoe makkelijk het is om op papier iets logisch te vinden, maar er als ouder toch een knoop in je maag van te krijgen.
En precies dát maakt zijn uitspraak voer voor debat: is legaliseren een manier om schade te beperken, of normaliseer je daarmee iets wat je eigenlijk wil ontmoedigen? De meningen zullen voorlopig niet bij elkaar komen.
Bron: shownieuws.nl
