Mark Gillis, bekend van Massa is Kassa en als zoon van ondernemer Peter Gillis, denkt steeds vaker na over een toekomst mét kinderen. Sinds hij oom is geworden, is er iets gaan knagen: hij zou zelf ook graag vader willen worden. Toch zet hij die wens niet zomaar om in actie, vertelt hij in een interview met Party.
Het is geen geheim dat Mark een zachte plek heeft voor kinderen. Wie hem weleens met zijn neefje of nichtje heeft gezien, merkt snel dat hij daar echt van geniet. Maar tegelijk klinkt er bij hem ook twijfel door. Niet omdat hij het ouderschap niet ziet zitten, maar omdat hij zich afvraagt in wat voor wereld een kind dan terechtkomt.
Een kinderwens, maar niet zonder voorbehoud
In het gesprek met het weekblad is Mark duidelijk: de kinderwens is er. Sterker nog, hij zegt dat hij “heel graag” een eigen kindje op de wereld zou willen zetten. Alleen plaatst hij er meteen een kanttekening bij. Het voelt voor hem niet als een vanzelfsprekende stap.
De reden is vooral dat hij de tijdgeest goed in zich opneemt. Mark kijkt naar wat er om hem heen gebeurt en merkt dat hij daar niet altijd gerust op is. Hij zegt dat hij naar de maatschappij kijkt en zich serieus afvraagt: waar gaan we eigenlijk naartoe?
Zorgen over respect en grenzen
Wat hem precies tegenhoudt, verwoordt Mark vrij scherp: volgens hem is het respect in de samenleving hard achteruitgegaan. Hij vertelt dat hij is opgevoed met duidelijke grenzen en met respect voor oudere mensen, iets wat hij vroeger als heel normaal zag.
Als hij nu om zich heen kijkt, schrikt hij soms van wat hij ziet en hoort. Mark noemt voorbeelden van jonge tieners die met messen op straat zouden lopen en vraagt zich af of hij zijn kind in zo’n omgeving wil laten opgroeien. Dat soort beelden blijven bij hem hangen.
Opvoeden helpt, maar niet altijd genoeg
Tegelijk weet Mark ook dat opvoeding een groot verschil kan maken. Hij erkent dat je als ouder veel invloed hebt op normen, waarden en gedrag. Maar, zegt hij erbij, die invloed is niet volledig. Een kind leeft tenslotte niet in een bubbel.
De omgeving telt mee: school, vrienden, sociale media en alles wat er in de wereld gebeurt. Dat maakt zijn afweging ingewikkelder. Het is niet alleen de vraag of hij een goede vader kan zijn, maar ook of hij het kind genoeg kan beschermen tegen alles wat er speelt.
Een innerlijke strijd over de toekomst
Mark omschrijft zijn kinderwens daarom als een soort innerlijke strijd. Want een kind willen is één ding, maar het welzijn van dat kind staat voor hem voorop. Hij denkt na over de toekomst en stelt zichzelf vragen die veel toekomstige ouders herkennen.
Waar komt zo’n kind uiteindelijk terecht? Hoe ziet de wereld eruit als hij er later zelf niet meer is? Mark merkt dat de wereld snel verandert en dat tempo maakt hem soms onrustig. Die onzekerheid zorgt ervoor dat hij niet over één nacht ijs wil gaan.
Toch ook ruimte voor een rooskleurige blik
Ondanks die zorgen wil Mark de deur niet dichtgooien. Hij ziet ook dat het gevoel van liefde en stabiliteit veel kan doen. Als je verliefd bent, jarenlang samen bent en het klopt, dan kan zo’n wens ineens minder zwaar aanvoelen, zegt hij.
Voor Mark is het dus niet “nee”, maar eerder: het moet op het juiste moment komen. Hij benadrukt dat de tijd moet uitwijzen hoe hij erin staat. De wens is er, alleen wil hij hem pas najagen als het plaatje voor hem goed en veilig voelt.
Zijn liefdesleven lag eerder al onder een vergrootglas
Dat Mark over kinderen nadenkt, hangt natuurlijk ook samen met de vraag hoe zijn liefdesleven eruitziet. Afgelopen zomer stond hij daar nog mee in de spotlights, toen er geruchten rondgingen dat hij mogelijk interesse had in Monique Westenberg.
Monique kwam destijds net uit haar breuk met André Hazes, waardoor elk nieuw contact meteen opviel. Of er echt iets speelde, bleef vooral onderwerp van speculatie, maar het liet wel zien hoe snel Marks privéleven nieuws kan worden zodra er een romantische link wordt gelegd.
