De nieuwste aflevering van Vier Handen op Eén Buik laat een indringend en emotioneel verhaal zien van de pas achttienjarige Nilay. Samen met presentatrice Estelle Cruijff, haar moeder Mandy en haar vier maanden oude zoon Kayne beleeft zij een bijzonder uitje.
Wat begint als een verrassingsactiviteit verandert onderweg in een intens gesprek. In de auto komen herinneringen boven aan een periode vol verslaving, mentale problemen en diepe wanhoop. Nilay vertelt openlijk hoe zwaar die tijd was. De aflevering toont hoe dichtbij het einde soms voelde, maar ook hoe hoop uiteindelijk terugkeerde.
Een donkere periode vol angst en onzekerheid
Nilay vertelt zonder omwegen hoe diep zij destijds zat en hoe uitzichtloos alles voelde. “Ik zat er zo doorheen dat ik het niet meer trok. Ik heb heel vaak op het station gestaan, maar toch liep ik steeds weer naar huis.”
Die woorden maken duidelijk hoe serieus haar mentale toestand was. Voor haar moeder Mandy waren deze momenten slopend. Zij leefde constant in angst en onzekerheid, zonder te weten waar haar dochter uithing. De spanning bepaalde hun dagelijks leven. Elke minuut kon het verschil maken tussen hoop en vrees.
De angst van een moeder die niets meer kon doen
Mandy beschrijft hoe machteloos zij zich voelde tijdens Nilays dieptepunt. “Op een gegeven moment dacht ik: als ze er binnen twintig minuten niet is, moet ik de politie bellen.” Estelle reageert zichtbaar geschrokken. “Wat een angst zal je gehad hebben.”
Mandy knikt geëmotioneerd en bevestigt die gevoelens. “Als Kayne er niet was geweest, dan was Nilay er ook niet meer geweest. Dat weet ik zeker.” Die uitspraak maakt duidelijk hoe cruciaal de komst van haar kleinzoon was. Het besef komt hard binnen bij iedereen in de auto.
Kayne als reddingslijn en nieuwe motivatie
Ook Nilay zelf ziet haar zoon als haar reddende engel. Tijdens haar opname in een verslavingskliniek deed zij confronterende inzichten op. “In de kliniek waar ik zat voor mijn verslaving heb ik veel meiden ontmoet die hun kind hadden laten weghalen.
Geen één van hen was blij met die keuze.” Estelle luistert aandachtig en reageert begripvol. “Misschien is het jouw redding geweest dat je voor iemand kon zorgen om jezelf te kunnen redden.” Die woorden raken Nilay diep. “Ja, een reden waarvoor ik het doe”, zegt zij. Mandy vult direct aan. “Een reden om te leven.”
Na herstel opnieuw verleid door verkeerde invloeden
Hoewel de kliniek Nilay hielp met nieuwe inzichten, bleef het leven na haar opname ingewikkeld. Zij raakte opnieuw verstrikt in verkeerde kringen en ongezonde situaties. “Je wil weg van huis en zoekt iets om te doen, maar eigenlijk voel je je totaal niet prettig bij de mensen om je heen.”
Estelle reageert bezorgd en vraagt of die periode inmiddels afgesloten is. Nilay bevestigt dat zij dit hoofdstuk definitief achter zich heeft gelaten. Die bevestiging zorgt zichtbaar voor opluchting. “Houd dit vast. Nooit meer terugvallen,” benadrukt Estelle vastberaden.
Bijna een jaar clean en ruimte voor trots
Het grote jubileum is nog net niet bereikt, maar Nilay zit dicht bij een jaar herstel. Dat moment mag volgens Estelle niet onopgemerkt voorbijgaan. Een groot feest hoort daarbij. “Dat moet wel gevierd worden.
Ik ben trots op jou, vrouw,” zegt zij oprechte bewondering. De aflevering laat zien hoe ver Nilay gekomen is. Van wanhoop naar verantwoordelijkheid. Van angst naar toekomst. Haar verhaal raakt kijkers en laat zien hoe één persoon soms het verschil kan maken tussen opgeven en doorgaan.
