The Tribute: Battle of The Bands weet dit seizoen opnieuw veel los te maken bij kijkers, die iedere week scherp letten op prestaties en jurycommentaar. Ook Veronica Superguide-columnist Elsemieke Wormhoudt zit elke zaterdagavond trouw voor de televisie en volgt het programma met bovengemiddelde betrokkenheid.
In aflevering zes richt zij haar pijlen op het optreden van Child of Destiny, dat volgens haar op meerdere vlakken vragen oproept. Niet alleen het optreden zelf, maar vooral het bijbehorende juryoordeel zorgt voor verbazing en discussie onder vaste kijkers.
Persoonlijke band met Destiny’s Child, maar geen klik met de tributeband
Er leeft bij Elsemieke Wormhoudt al weken iets dat haar The Tribute-liefhebbende hart bezighoudt. Als jong meisje besteedde zij talloze uren aan het meezingen met nummers van Destiny’s Child, inclusief bijbehorende choreografieën.
Die nostalgische band met de originele groep maakt haar oordeel over Child of Destiny extra scherp. Toch is zij geen fan van de tributeband binnen het programma. Dat ligt volgens haar niet aan de zangkwaliteiten, want die zijn zonder twijfel aanwezig. De verbazing zit vooral in het feit dat de band na zes afleveringen nog steeds in de competitie staat.
Een seizoen met uitzonderlijk hoog niveau
Het huidige seizoen van The Tribute: Battle of The Bands wordt door veel kijkers gezien als uitzonderlijk sterk. Het niveau ligt volgens Wormhoudt kneiterhoog, waardoor al meerdere talentvolle acts vroegtijdig afscheid moesten nemen.
Tekst gaat verder onder de video
Juist daarom wringt het dat Child of Destiny nog steeds meedoet. Ondanks de aanmoedigingen van ‘tante Annie’ passen de covers van de Amerikaanse popgroep volgens haar niet binnen dit specifieke muziekprogramma. De acts die het veld moesten ruimen, sloten beter aan bij het oorspronkelijke concept en de muzikale lat die dit seizoen is gelegd.
Child of Destiny is geen amateurband
Wormhoudt benadrukt dat haar kritiek niets te maken heeft met amateurisme. Child of Destiny bestaat namelijk uit artiesten met ruime podiumervaring en een verleden in de muziekindustrie. Dat stoort haar al sinds de eerste aflevering.
Volgens haar draait The Tribute om relatief onbekende talenten die via dit format een podium krijgen. Zij noemt daarbij expliciet Sharon Doorson, bekend van meidengroep Raffish, Raffaëla Paton uit Idols en Altagracia Nortan. Juist deze eerdere carrières maken volgens haar dat de band niet binnen het oorspronkelijke idee van het programma past.
Andere acts zingen aantoonbaar beter
Naast het punt van bekendheid ziet Wormhoudt nog een belangrijk bezwaar. De rest van de overgebleven acts zingt volgens haar simpelweg beter. Dat maakt de lof die Child of Destiny ontvangt extra lastig te begrijpen.
Wanneer prestaties onderling worden vergeleken, vallen er volgens haar duidelijke verschillen op in kracht, emotie en muzikaliteit. Dat maakt het moeilijk te verantwoorden dat juist deze band wekelijks veilig lijkt te zijn, terwijl andere deelnemers met meer authenticiteit en muzikale diepgang naar huis worden gestuurd.
Angela geeft een 9 en dat roept irritatie op
Het jurycommentaar van Angela Groothuizen zorgde deze week voor extra frustratie. Haar laaiend enthousiaste reactie werd door Wormhoudt als zwaar overdreven ervaren. Zeker in vergelijking met andere optredens in dezelfde aflevering voelde het oordeel niet in verhouding.
“Dat was écht geen 9 waard, Angela,” luidt de duidelijke conclusie. Ook jurylid Spike leek zichtbaar geïrriteerd. Wormhoudt krijgt het gevoel dat de hoge score te maken heeft met bekendheid of mogelijk met een voorkeursbehandeling, iets wat volgens haar absoluut niet zou mogen meespelen.
Vergelijking met eerdere afvallers roept vragen op
Deze week moest The Bryan Adams-band het veld ruimen, een beslissing die Wormhoudt terecht noemt. Toch wijst zij op eerdere exits die moeilijker te verteren zijn. Zo moest juf Maud, door haar omschreven als authentiek en puur, al eerder vertrekken.
Volgens Wormhoudt past zij beter bij het concept van The Tribute dan Raffaëla, Sharon en Altagracia. Dat contrast maakt de voortgang van Child of Destiny volgens haar des te onbegrijpelijker voor trouwe kijkers.
Opvallend veel zendtijd voorafgaand aan het optreden
Ook de hoeveelheid zendtijd die Child of Destiny krijgt, blijft niet onopgemerkt. De oplettende kijker ziet volgens Wormhoudt dat de dames voorafgaand aan hun optreden opvallend vaak uitgebreid in beeld komen.
Door opnieuw een emotioneel verhaal te tonen, kwam Raffaëla’s terugblik op indrukwekkende vrouwen van kleur tijdens haar carrière minder krachtig over. Wormhoudt richt zich daarbij direct tot de makers en stelt dat het filmpje volgende week gerust achterwege gelaten mag worden.
