Documentairemaker Julie Ng heeft een officiële klacht ingediend bij de NPO na haar optreden in De Wild in de Middag op NPO Radio 2. In plaats van een inhoudelijk gesprek over haar film, voelde het interview voor haar als een aaneenschakeling van flauwe grappen en hardnekkige clichés over Chinees eten.
Volgens Julie werd ze tijdens het item niet benaderd als maker met een verhaal, maar vooral als aanleiding voor stereotypen. Ze noemt het “racisme, het reduceren tot een karikatuur en het serveren van achterhaalde clichés” en zegt dat precies dát is wat ze met haar documentaire juist wil doorbreken.
Waar de documentaire over gaat
Julie was uitgenodigd om te praten over haar documentaire Meer Dan Babi Pangang. Daarin onderzoekt ze het succes én de kwetsbaarheid van Chinees-Indische restaurants in Nederland, een horecacultuur die voor veel mensen bijna vanzelfsprekend is geworden.
De film zoomt in op het restaurant van haar vader en gebruikt dat als startpunt om grotere thema’s te raken: culturele aanpassing, identiteit, representatie en het beeld dat Nederlanders hebben van “de Chinees”. Babi pangang staat symbool voor die kruisbestuiving van smaken en verhalen.
Het radiogesprek dat ontspoorde
In de uitzending draaide het volgens Julie nauwelijks om die laag, maar vooral om het eten als grapmateriaal. Presentatoren Ruud de Wild en Lauren Verster stelden vragen over loempia’s en over de felgekleurde saus bij babi pangang.
Lauren Verster vroeg onder meer: “Hoe dubieus is deze fluoricerende saus op deze Chinees-Indische babi pangang?” Toen Julie vroeg wat ze daarmee bedoelde, volgde een uitleg over suikerzakjes en de vraag of “we willen weten wat daar in zit”.
‘China journaal’ en een extra sneer
Alsof het niet al ongemakkelijk genoeg was, werd het item aangekondigd als “China Journaal”, met een Chinees muziekfragment erbij. Voor Julie bevestigde dat de toon: niet nieuwsgierig naar haar verhaal, maar spelend met een karikatuur.
Ruud de Wild deed er nog een schep bovenop door te grappen dat Lauren wilde weten “of het dezelfde stof is voordat je een CT-scan krijgt”. Julie zag haar documentaire daarmee gereduceerd tot een rijtje oneliners over saus en kleur.
Excuses na kritiek van luisteraars
Na afloop werd Julie teruggebeld door Ruud en Lauren om excuses aan te bieden. Dat gebeurde, zo stelt ze, nadat er kritiek van luisteraars binnenkwam. Mensen vonden het gesprek respectloos, en sommigen noemden het ronduit racistisch.
Julie zegt dat ze in dat telefoongesprek aangaf overdonderd te zijn door het niveau van het interview. Ze had verwacht dat de uitzending ruimte zou geven aan de maatschappelijke laag van haar film, maar dat gebeurde volgens haar nauwelijks.
Waarom Julie dit als racisme benoemt
De kern van haar klacht zit niet in één losse opmerking, maar in het totaalplaatje: de manier waarop haar komst werd ingestoken en hoe weinig interesse er was in haar werk. Ze voelt dat ze werd teruggebracht tot “de Chinees” en “het eten”.
In haar ogen is dat precies hoe stereotypering werkt: niet luisteren naar het echte verhaal, maar terugvallen op bekende grapjes en beelden. Juist omdat haar documentaire draait om identiteit en beeldvorming, kwam dit extra hard aan.
Klacht ligt nu bij NPO en PowNed
Julie diende haar klacht in bij de zendermanager audio van de NPO. Die klacht is vervolgens doorgestuurd naar de inhoudelijk verantwoordelijke chef radio van PowNed, de omroep die het programma maakt.
Voor nu wacht ze de reactie af. Op sociale media kreeg ze al snel steun: luisteraars schreven dat het gesprek ongemakkelijk was om te horen en dat de insteek weinig respect toonde voor haar als maker én voor de bredere cultuur waarover ze vertelt.
Meer context rond Ruud de Wild
Opvallend: Ruud de Wild stond deze week al vaker in de schijnwerpers door een ander relletje, onder meer met ex-presentator Olcay Gulsen. Dat maakt dat zijn radiomomenten momenteel extra kritisch worden gevolgd.
Toch draait het in deze kwestie voor Julie niet om ‘ophef om de ophef’, maar om een principiële vraag: hoe ga je als publieke omroep om met gasten die een verhaal komen vertellen dat verder gaat dan het makkelijke stereotype?
Bron: shownieuws.nl
