De gebeurtenissen rond de zaak tegen Marco Borsato blijven veel mensen bezighouden, omdat verschillende betrokkenen nog steeds kampen met de gevolgen. In een nieuw gesprek met het AD deelt Nathalie Thielen haar persoonlijke ervaringen, waarbij duidelijk wordt hoeveel impact deze periode heeft gehad.
Haar woorden tonen de druk die langdurige procedures kunnen veroorzaken, terwijl de omgeving eveneens onder spanning staat. De openheid van Nathalie geeft een indringend beeld van een vrouw die probeert te begrijpen hoe haar leven zo veranderde. De aandacht die de rechtszaak kreeg, bracht veel emoties naar voren en liet diepe sporen achter.
Openheid over de zware beschuldigingen tijdens de rechtszaak
Nathalie vertelt dat de manier waarop Marco Borsato en diens advocaten haar neerzetten voor enorme frustratie zorgde. Volgens haar verhaal werd een beeld geschetst dat volledig losstond van haar dagelijkse werkelijkheid.
Zij voelde zich in het nauw gedreven door de suggestie dat haar leven vooral om seksualiteit zou draaien. De beschrijving in de rechtbank gaf haar het gevoel dat elk detail tegen haar werd gebruikt. De druk werd daardoor soms ondraaglijk, omdat elke beweging verkeerd kon worden geïnterpreteerd door buitenstaanders.
“Ik word tegenwoordig al nerveus als mijn bh-bandje onder mijn hemdje uit piept, wat voor signaal ik daarmee afgeef, na al die verhalen in de rechtbank. Ik heb moeite met het beeld dat is ontstaan, al kan ik het nog enigszins van me afzetten.
Maar mijn directe omgeving heeft er ook last van. Dat raakt me”, laat Nathalie aan de krant weten. Deze woorden schetsen een duidelijk beeld van een vrouw die zich opnieuw probeert te oriënteren. Haar omgeving voelt de spanning eveneens, waardoor de situatie nog zwaarder aanvoelt.
Persoonlijke kijk op seksualiteit wordt uitvergroot tijdens de zaak
Nathalie geeft aan dat haar open houding tegenover seksualiteit al jaren bekend is binnen haar directe kring. Een vrije kijk op intimiteit vormt volgens haar geen basis voor beschuldigingen die tijdens de zaak rondgingen.
De manier waarop fragmenten uit haar verleden werden uitgelicht voelde voor haar als een aanval op haar karakter. Journalistieke aandacht maakte het voor haar moeilijk om normale gesprekken te voeren, omdat elk woord verkeerd kon vallen. Daarom besloot zij haar visie te delen, zodat het volledige verhaal zichtbaar werd.
“Ik héb ook een heel vrije manier van denken daarover. Ik vind seks heel leuk, mijn man ook. Ik maak van mijn hart geen moordkuil.” Deze uitspraak toont haar eerlijkheid en laat zien hoe open gesprekken voor haar belangrijk blijven. Toch voelt deze openheid kwetsbaar in een periode waarin elk detail groot lijkt.
Beperkt aantal incidenten kreeg te veel nadruk tijdens de procedure
Tijdens het interview benadrukt Nathalie dat de rechtbank zich vooral richtte op enkele situaties uit een zeer lange periode. Volgens haar verhaal ging het om losse momenten, die daardoor een verkeerd en overdreven beeld vormden.
Het perspectief raakte volgens haar vervormd, omdat context nauwelijks werd meegenomen. Het gevolg was een verhaal dat sterker klonk dan volgens haar werkelijkheid was. De spanning rond die nadruk bleef zichtbaar in de manier waarop mensen haar benaderden na de zittingen.
Volgens Nathalie is er vooral sprake van het naar voren brengen van een “handjevol incidenten” in een periode van 25 jaar. “Dan lijkt het heel wat.” Deze zin laat zien hoe zwaar de nadruk voelde, omdat veel andere gebeurtenissen volledig buiten beeld bleven. Hierdoor leek de zaak vaak groter dan volgens haar verhaal terecht was.
Emoties rond de band met Marco Borsato na deze periode
Aan het einde van het gesprek komt Nathalie terug op de band met Marco Borsato, die ooit belangrijk was binnen haar gezin. De relatie voelde jarenlang vertrouwd, waardoor het verlies van dit contact zwaar was in de eerste periode.
Een vriendschap die ooit veel steun gaf, veranderde door omstandigheden in afstand. Volgens haar verhaal blijft die overgang pijnlijk, maar emoties veranderden door de jaren heen. De uitspraak die zij hierover doet, toont een eerlijk en gelaagd gevoel.
“Nu niet meer. Maar de eerste paar jaren. Ja, dan mis je je beste vriend, je klankbord. Marco is geen slecht mens. Echt niet. Ik denk dat hij een goed mens is, die iets verkeerds heeft gedaan.” Deze woorden maken duidelijk dat emoties rond deze periode nog steeds doorwerken.
