Het huidige seizoen van Married at First Sight maakt flink wat los. Niet alleen bij kijkers die op de bank meeleven, maar ook bij mensen die het programma al jaren volgen en precies denken te zien waar het misgaat. En eerlijk is eerlijk: als zelfs vaste tv-kenners hun wenkbrauwen optrekken, weet je dat er iets schuurt.
Toch blijft MAFS ook dit jaar onweerstaanbaar om te kijken. Want hoe rommelig het soms ook voelt: juist die botse energie, de ongemakkelijke stiltes en de grote verwachtingen maken het tot gesprekstof. Alleen lijken de matches dit seizoen extra vaak nét niet te landen.
Kritiek op het seizoen
Privé-gezicht Jan Uriot steekt zijn mening niet onder stoelen of banken. Volgens hem is het huidige seizoen simpelweg geen succes. Hij ziet vooral koppels die elkaar mislopen, met weinig echte aansluiting en te veel frictie vanaf het begin.
Uriot noemt het zelfs een ‘ramp’ en denkt dat er uiteindelijk hooguit twee koppels overeind blijven. Dat is pittig, zeker voor een programma dat draait om het idee dat experts mensen zorgvuldig aan elkaar koppelen.
Te weinig kandidaten, te veel compromis
De reden? Uriot zegt gehoord te hebben dat er dit jaar te weinig geschikte kandidaten waren. En als de vijver klein is, wordt matchen al snel passen en meten. Dan ga je combinaties maken die op papier kunnen kloppen, maar in het echt wringen.
Met een beperkte groep deelnemers wordt het al snel: tien mensen en daar moeten dan koppels uit rollen. Uriot suggereert dat er daardoor minder streng geselecteerd is en er te veel op ‘het moet maar’ is gematched.
Waarom de mismatches extra opvallen
Dat gevoel herkennen veel kijkers: gesprekken die niet lekker lopen, irritaties die meteen hoog oplopen en momenten waarop je denkt: waarom zijn deze twee überhaupt gekoppeld? De magie van een onverwachte klik blijft vaak uit.
In eerdere seizoenen zag je soms een stroef begin dat later toch omsloeg naar begrip en aantrekkingskracht. Dit seizoen lijkt die ruimte kleiner: sommige koppels zitten zó snel in een negatieve spiraal dat er weinig herstelmomenten overblijven.
Domenik en Ferenc onder vuur
Vooral Domenik en Ferenc krijgen van Uriot stevige kritiek. Hij noemt hen ‘enge mannen’ en vindt het opvallend hoe snel ze besloten samen te gaan wonen. Natuurlijk, in sommige relaties gaat het tempo hoger, maar één week noemt hij wel extreem.
Het snelle samenwonen zette Uriot aan het denken. In plaats van het romantisch te vinden, kreeg hij juist het gevoel dat er iets niet klopte. Ook in hun dynamiek op beeld ziet hij vooral irritatie en gedoe, en weinig echte warmte.
De opvallende theorie: “Niet voor een man, maar voor een huis”
Uriot komt vervolgens met een opvallende verklaring. In de introductiebeelden was te zien dat Ferenc een woning deelde met een vriendin. Uriot meent te herkennen dat die vriendin vooral opgelucht leek bij het idee dat Ferenc zou vertrekken.
Volgens Uriot kan dat betekenen dat Ferenc niet alleen voor de liefde meedeed, maar vooral praktisch dacht: snel een eigen plek. Zijn suggestie is keihard: Ferenc zou meteen bij Domenik zijn ingetrokken omdat hij een huis zocht, geen partner.
Wat dit doet met het vertrouwen in de experts
Zulke uitspraken raken ook het fundament van het programma. MAFS verkoopt het idee dat wetenschap, tests en gesprekken leiden tot een serieuze match. Als publiek het gevoel krijgt dat koppels vooral bij elkaar zijn gezet omdat het ‘moest’, dan wordt dat geloof ingewikkeld.
En ja, reality-tv blijft reality-tv: er wordt gemonteerd, geselecteerd en gestuurd. Maar er is een grens tussen entertainment en het idee dat twee mensen met echte gevoelens een eerlijke kans krijgen. Juist daarom komt deze kritiek binnen.
Hoe nu verder voor de koppels?
Of Uriot gelijk krijgt, moet blijken. Soms verrassen stellen alsnog, of groeit er begrip als de eerste spanning zakt. Maar de toon van dit seizoen is duidelijk: meer botsingen, meer twijfel en minder van dat hoopvolle ‘misschien lukt het toch’.
