De dagen bij Tijd voor MAX zijn voor Martine van Os getekend door een mengeling van weemoed en reflectie. De bekende presentatrice merkt steeds vaker hoe lastig het voor haar is om afscheid te nemen en los te laten, zeker nu veranderingen zich in haar leven steeds nadrukkelijker aandienen.
Het besef dat niets voor altijd blijft, dringt zich steeds vaker op in haar gedachten, terwijl ze zich voorbereidt op een nieuwe fase.
Als het aan haar had gelegen, had Martine haar rol bij het populaire middagprogramma met plezier voortgezet, zij het in een andere vorm. Ze zag het voor zich om slechts twee dagen per week te presenteren, zodat er ruimte zou ontstaan voor andere bezigheden.
Die wens kwam voort uit haar groeiende bewustzijn dat het leven eindig is en dat ze nu de energie heeft om nieuwe dingen te ondernemen. “Ik ben 69 en wil graag nieuwe dingen doen, dus dan is dit het moment, nu heb ik daar de energie nog voor,” deelt Martine in een interview met Nouveau.
Toch heeft Omroep MAX gekozen voor een vast dagelijks duo aan het roer van Tijd voor MAX. Dat betekent dat Martine binnenkort afscheid moet nemen van haar vertrouwde plek bij het programma. Dat vooruitzicht valt haar zwaar; ze vindt het ontzettend jammer en moet wennen aan het idee.
Het is niet alleen het einde van een tijdperk, maar ook een confrontatie met haar eigen moeite om los te laten.
Moeite met loslaten
Martine erkent dat afscheid nemen haar op alle fronten zwaar valt. “Ik ben slecht in afscheid nemen en loslaten. Dat vind ik verschrikkelijk, op alle fronten. Als huisdieren doodgaan, ben ik lang van slag. Mijn zoon Julian en dochter Bo loslaten, vind ik ook erg lastig,” vertelt ze openhartig.
Tegelijkertijd ziet ze ook uit naar de mogelijkheden die voor haar liggen: ze wil zich opnieuw toeleggen op acteren en het ontwikkelen van nieuwe series. Die stap ervaart ze als “bloedspannend”, want ze is zich ervan bewust dat het niet altijd vanzelfsprekend tot succes leidt.
Toch laat ze zich daar niet door tegenhouden. De naderende verandering zorgt echter voor een golf van emoties.
“De ene dag spring ik uit mijn bed en heb ik overal enorm veel zin in en de andere dag word ik wakker en denk ik: mijn hemel, wat moet ik allemaal gaan doen en hoe en kan ik dat wel? Wordt het nog wat of stopt hier alles?”
De tijd tikt door
Ondanks de onzekerheid bij het vooruitzicht van een nieuwe levensfase, besluit Martine zich vast te bijten in alles wat op haar pad komt. De tijd tikt immers door, en in haar omgeving wordt ze steeds vaker geconfronteerd met ziekte en overlijden.
“Ze vallen bij bosjes om me heen neer, dus ik moet het niet meer uitstellen,” zegt ze over haar plannen om nieuwe uitdagingen aan te gaan. Het is voor haar een realiteit die ze niet uit de weg gaat, ook niet als het om haar relatie met haar man gaat.
Meer tijd voor elkaar
Het verlangen om meer tijd samen met haar echtgenoot Wouter Stips (82) door te brengen, speelde een grote rol in haar beslissing om in 2022 na vijftien jaar te stoppen met het programma We zijn er Bijna!.
Voor die serie was Martine elke zomer vijf tot zes weken van huis, een periode die ze nu anders wilde invullen. “Dat was geen eenvoudige beslissing, maar Wouter is twaalf jaar ouder dan ik en we hebben niet het eeuwige leven,” licht ze toe in Nouveau.
Waar het leeftijdsverschil tussen haar en haar man jarenlang geen rol speelde, wordt het nu steeds meer voelbaar. Het besef dat het leven eindig is, dringt zich steeds vaker op. Eerder gaf ze al aan dat het haar raakt dat er inmiddels meer jaren áchter dan vóór hen samen liggen. “Straks wordt steeds meer ‘binnenkort’, daar ben ik me bewust van.”
Het idee dat ze haar man ooit moet missen, vindt Martine nauwelijks te bevatten. “Hij is gelukkig heel actief en beslist geen doorsnee 82-jarige,” benadrukt ze. Tegelijkertijd realiseert ze zich dat niets vanzelfsprekend is. “Het hoeft ook niet per se te betekenen dat hij als eerste gaat.
Ik heb twee jaar geleden een heel goede vriendin verloren en die was 66,” deelt Martine. Het verlies van deze vriendin had een diepere impact op haar dan ze vooraf had gedacht.
Grote leegte
Martine dacht altijd dat het verlies van familieleden het zwaarst zou wegen. Toch blijkt het overlijden van haar goede vriendin een enorme leegte te hebben achtergelaten. “Maar dit heb ik echt als een heel groot verlies ervaren.
Alsof ik een stuk van mezelf kwijtraakte. Ze was een belangrijke vriendin, ze was een klankbord. Er viel een grote leegte na haar dood,” vertelt ze. Deze ervaring bevestigt voor haar nogmaals hoe moeilijk ze het vindt om los te laten en afscheid te nemen.
“En ik zei al: loslaten en afscheid nemen, dat kan ik niet goed…”
Nu het einde van haar tijd bij Tijd voor MAX nadert, worden deze gevoelens alleen maar sterker. Martine bevindt zich op een kruispunt van afscheid en nieuw begin. Ze kijkt terug op een bijzondere periode, maar richt haar blik tegelijkertijd vol spanning én nieuwsgierigheid op wat de toekomst haar zal brengen.
Daarbij is het bewustzijn van de tijd die haar rest en het belang van dierbaren in haar leven leidend in de keuzes die ze nu maakt.
