Frans Bauer is al jarenlang een vaste waarde in de Nederlandse muziekwereld. Met zijn warme stem, toegankelijke uitstraling en aanstekelijke enthousiasme weet hij keer op keer zijn publiek te raken. Maar achter de glimlach van de volkszanger schuilt ook een mens die nadenkt over vergankelijkheid en zijn eigen sterfelijkheid.
Hoewel hij nog altijd geniet van optredens en het contact met fans, kijkt Frans met gemengde gevoelens naar het ouder worden. De zanger doet zijn best om er goed uit te blijven zien, maar geeft toe dat het verouderingsproces hem soms angst inboezemt.
Fit blijven voor zijn fans
Frans Bauer staat bekend om zijn energieke optredens, en die vergen de nodige voorbereiding. Hij wil er voor zijn publiek representatief uitzien en doet daar zichtbaar moeite voor. In een interview met Margriet, geciteerd door Story, zegt hij: “Ik ben bezeten als het op muziek aankomt. Ik vind dat geweldig, nog steeds.”
Om zijn conditie op peil te houden, houdt hij er een strak schema op na. “Ik fiets elke dag een uur, sta een uurtje op de loopband en een half uur op de crosstrainer.” En als hij daarna nog energie overheeft, gaat hij los op de bokszak. Die toewijding verraadt hoeveel hij om zijn werk én zijn fans geeft.
Bourgondisch en toch ijdel
Ondanks zijn inzet om fit te blijven, kan Frans zijn liefde voor het bourgondische leven moeilijk onderdrukken. Met de nodige zelfspot merkt hij op: “Maar ik ben waarschijnlijk toch net iets te bourgondisch ingesteld, want ik zie er nog steeds uit als Fats Domino.”
Die humor maakt hem geliefd bij zijn publiek, maar de onderliggende boodschap is duidelijk: hij wil er graag goed blijven uitzien. Zo is hij meerdere keren onder het mes gegaan voor een haartransplantatie. “Om jong te blijven, gaat hij een haartransplantatie niet uit de weg,” schrijft Story. Toch twijfelt hij of het nog een keer nodig is. Die onzekerheid verraadt hoezeer hij bezig is met het beeld dat anderen van hem hebben.
Een confronterend getal
Frans Bauer is inmiddels de vijftig gepasseerd, en dat getal voelt voor hem zwaarder dan hij had verwacht. “Eerlijk gezegd denk ik dat ik tegen die tijd maar moet leren accepteren dat de tand des tijds onverbiddelijk is.” Vijftig worden was voor hem geen feestelijke mijlpaal, maar eerder een moment van reflectie.
“Ik vind het nog steeds een heftig getal, omdat ik me steeds afvraag hoeveel jaar ik nog heb. Mijn vader is zeventig geworden. Als ik dat ook wordt, heb ik nog negentien jaar.” Die uitspraak is zowel ontroerend als confronterend en laat zien dat zelfs iemand als Frans Bauer zijn kwetsbare kanten heeft.
Dankbaarheid overheerst
Toch is er bij Frans ook veel dankbaarheid. Hij kijkt met voldoening naar zijn leven en alles wat hij bereikt heeft. “Dat is een gek idee, maar het zorgt er wel voor dat ik elke dag dankbaar ben voor wat ik heb. Voor mijn vrouw, kinderen, schoondochter, familie en voor het feit dat ik mijn geld verdien met mijn hobby.”
Of hij nu op het podium staat of gewoon een frietje haalt, Frans geniet met volle teugen. “Of ik nou naar de frietzaak ga of een optreden heb.” Die oprechte levenslust, gecombineerd met zijn eerlijkheid over ouder worden, maakt hem tot een van de meest geliefde artiesten van het land.
