Wie de familie Jelies al een tijdje volgt, weet dat het leven in Spanje bij hen allang niet meer alleen draait om zon, ruimte en een nieuw avontuur. Achter de schermen gebeuren er ook kleine, persoonlijke dingen die minstens zo veel vertellen.
De afgelopen periode doken er weer nieuwe beelden op via het officiële Facebook-account van het gezin. En hoewel het in eerste instantie ‘gewoon’ om een paar foto’s gaat, laat het vooral zien hoe de kinderen hun eigen weg vinden.
Een weekend vol Spaanse momenten
Op de gedeelde foto’s is te zien dat Aida een Spaanse bruiloft bezocht. Niet alleen in stijl, maar vooral zichtbaar genietend van de sfeer, de mensen en het moment. Een bruiloft in Spanje is vaak net even uitbundiger.
Bij die gelegenheid verscheen ze opnieuw samen met Anouar, de Spaanse jongen met wie ze al eerder werd gespot. Moeder Janneke deelde de beelden trots en noemde het “mooie herinneringen” die de familie graag bewaart.
De liefde die onverwacht binnenkwam
Wat het verhaal extra leuk maakt: Aida stond aanvankelijk helemaal niet te springen om een Spaanse vriend. Ze zag het niet zitten, tot ze Anouar tegenkwam op haar werk. Dat veranderde blijkbaar alles in één klap.
Volgens Janneke viel Aida als een blok voor hem. Inmiddels is het contact duidelijk serieus genoeg dat haar ouders hem al hebben ontmoet. Dat zegt vaak meer dan duizend woorden, zeker in een hecht gezin.
Trotse moeder, sportieve dochter
Alsof het romantische weekend nog niet genoeg was, kwam er nóg iets bij waar Janneke zichtbaar van straalt. Aida deed namelijk mee aan een padeltoernooi in de Silver-categorie, een niveau waarop je echt moet werken voor je punten.
En daar bleef het niet bij: haar team eindigde op de eerste plaats. “Zo trots op haar!”, schreef Janneke erbij. Het past ook bij Aida’s beeld: iemand die niet alleen geniet, maar ook graag doorpakt.
Even terug naar Nederland
Terwijl Aida haar leven in Spanje verder lijkt op te bouwen, was Janneke zelf kort in Nederland. Samen met jongste dochter Johni ging ze langs bij Jennie. Een bezoek dat voor moeders vaak tegelijk fijn én emotioneel is.
Ze gingen zelfs direct naar Jennie’s werk om met haar leidinggevende te praten. Volgens Janneke doet Jennie het hartstikke goed, heeft ze het naar haar zin en kreeg ze zelfs een rondleiding. Trots, maar ook gerustgesteld.
Het gemis dat altijd blijft
Emigreren klinkt voor veel mensen als vrijheid, ruimte en nieuw begin. En dat is het ook, zo schrijft Janneke. Maar er zit altijd een andere kant aan: het gemis van familie, en het gemis van kinderen die niet dagelijks om je heen zijn.
Bellen helpt, maar een echte knuffel vervang je niet met een scherm. Juist dat sentiment klinkt door in Janneke’s woorden. Het leven in Spanje is mooi, maar het gevoel van afstand blijft soms hardnekkig aanwezig.
Vooruitkijken naar augustus
Gelukkig is er ook iets om naar uit te kijken. Janneke schrijft dat Jennie in augustus samen met haar vriend twee weken naar Spanje komt. Voor het gezin is dat zo’n mijlpaal waar je weken van tevoren al energie van krijgt.
